دانلود PDF راهنمای مطالعه کتاب مقدس - سه ماهه دوم 2019 - فصل های خانواده

 

۱. آهنگ موزون زندگی – ۱۰ تا ۱۶ فروردین ۴


۲. انتخابها و تصمیماتی که اتخاذ می کنیم – ١۷ تا ۲۳ فروردین ۱۴


۳. آمادگی برای تغییر – ۲۴ تا ۳۰ فروردین ۲۴


۴. زمان تنهایی – ۳۱ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۳۴


۵. کلمات خردمندانه برای خانواده ها – ۷ تا ١۳ اردیبهشت ۴۴


۶. غزل های عاشقانه پادشاهی – ١۴ تا ۲۰ اردیبهشت ۵۴


۷. کلید وحدت در خانواده – ۲١ تا ۲۷ اردیبهشت ۶۴


۸. فصلی برای پدر و مادر شدن – ۲۸ اردیبهشت تا ۳ خرداد ۷۴


۹. زمان های از دست دادن و خُسران – ۴ تا ۱۰ خرداد ۸۴


۱۰. زمان کوتاه سختی – ۱۱ تا ۱۷ خرداد ۹۴


۱۱. خانواده های با ایمان – ۱۸ تا ۲۴ خرداد ۱۰۴


۱۲. آنها چه در خانه شما دیدهاند؟ – ۲۵ تا ۳١ خرداد ۱۱۴


۱۳. عطف قلوب در پایان زمان – ١ تا ۷ تیر ۱۲۴


Editorial Office: 12501 Old Columbia Pike, Silver Spring, MD 20904


Come visit us at our Web site: http://www.absg.adventist.org


Principal Contributors

Claudio and Pamela Consuegra


Editor

Clifford R. Goldstein


Associate Editor

Soraya Homayouni


Publication Manager

Lea Alexander Greve


Middle East and North Africa Union


Publishing Coordinator

Michael Eckert


Translation to Farsi

Homa Honarmand


Farsi Layout and Design

Marisa Ferreira


Editorial Assistant

Sharon Thomas-Crews


Pacific Press® Coordinator

Wendy Marcum


Art Director and Illustrator

Lars Justinen


Design

Justinen Creative Group


حق چاپ محفوظ و مخصوص «کنگره عمومی ادونتیستهای روز هفتم» میباشد. هیچیک از بخشهای این کتابچه راهنمای مطالعه


کتاب مقدس مدرسه سبت ویژه بزرگسالان بدون اجازه قبلی و کتبی از کنگره عمومی ادونتیستهای روز هفتم (جنرال کنفرانس)


قابل ویرایش، تغییر، اصلاح ، اقتباس ، ترجمه ، تکثیر یا انتشار نیست. دفاتر بخشهای تابعه کنگره عمومی ادونتیستهای روز هفتم


مجاز هستند تا طبق دستورالعمل ویژه ای ترتیبی اتخاذ نمایند تا کتابچه راهنمای مطالعه کتاب مقدس مدرسه سبت ویژه بزرگسالان


ترجمه گردد. حق طبع و نشر مطالب ترجمه شده و انتشارات آنان متعلق به کنگره عمومی است. عناوین (ادونتیستهای روز هفتم)


و (ادونتیست) و آرم شعله گون جزو اسامی و علامت تجاری ثبت شده متعلق به کنگره عمومی ادونتیستهای روز هفتم میباشد و


استفاده از آن بدون اجازه قبلی از کنگره عمومی ممنوع است.



Sabbath School Personal Ministries



فصول و دوران زندگی


ششمین روز خلقت به پایان رسیده بود. در طول پنج روز اول، جهان از کمال بی نظمی و آشفتگی به اوج کمال زیبایی متحول شده بود. نور، جای ظلمت و تاریکی را فرا گرفت. آب ها آنگونه که خداوند فرمان داده بود به عقب رانده شدند. « تا اینجا می توانی پیش آیی ولی نه بیشتر، و در اینجا امواج سرکِش ات باید باز ایستد! » ( ایوب باب ۳۸ آیه ۱۱). بومِ زمین خشک به نقش های زیبا ملون و به رایحه های دلپذیر معطر گردید. پرندگان از هر نوع و گونه به پرواز در آمدند در حینی که ماهی ها و جانوران دریایی در خانۀ آبی خود به شنا و آبفشانی پرداختند. حیوانات خشکی از هر نوع و گونه، بسته به اینکه آفریننده آنان، چگونه آنان را خلق کرده بود، دویدند، جهیدند و یا از شاخه های درختان آویزان شدند. سپس، در نهایت، انسان ها به شکل خود خداوند خلق گردیدند، موجوداتی که نسبت به همه مخلوقاتی که در زمین آفریده شده بودند منحصر به فرد بودند.


هنگامی که خدا برای اولین سبتِ روز هفتم بر روی زمین آماده میشد، به آفرینش خود نگریست و جُملۀ خلایق را « بسیار نیکو » یافت. (پیدایش باب ۱ آیه ۳۱).


چه می شد که داستان آفرینش با جهانی کامل و مردمی بی عیب و نقص به پایان می رسید؟! آنگاه همیشه پایا و جاودان می بود. فقط به این موضوع فکر کنید که آدم و حوا بچه های زیادی دارند، و سپس نوه ها و نتیجه ها را می بینند که به تعداد بیشماری از نسل ها تکثر یافته و هر یک از آنها حتی شادمانی بیشتری را برای اولین زوج عدنی و همچنین برای خدا حاصل می کنند.


این سناریویی است که به سختی می توانیم تصور کنیم: ما در این جهان هستیم و تنها می دانیم که جهان، سقوط کرده و به انحطاط کشیده شده است.


و دلیل آنچه که در بالا گفته شد این است که تصورات ما در این دنیا از ریشه و اساس از آنچه که خدا در ابتدا شکل داده بود، تفاوت دارد. دو جهان چقدر باهم فرق دارند، جهان پیش از گناه و جهان پس از گناه؟ مثالی در اینجا موجود است. اِلن جی وایت می نویسد، وقتی آدم و حوا شاهد پژمرده شدن نخستین گل و افتادن برگ حاکی از زوال بودند، آدم و همسرش شدیداً ماتم زده شدند، بیش از انسان هایی که در حال حاضر برای مرده خود در سوگ می نشینند. در واقع پژمردن گلهای لطیف و ظریف سبب اندوه بود؛ اما هنگامی که درختان زیبا برگهای خود را می ریختند، آن صحنه به وضوح این واقعیت سخت را به ذهن آورد که مرگ بخشی از [چرخه] حیات است. «از کتاب مشایخ و انبیاء». Ellen G. White, Patriarchs and prophets, p. 62


ما چنین واکنشی به برگِ افتاده نداریم؛ چرا که تنها در دنیای گناه زندگی کرده ایم، ما به این دنیا آمده ایم که مرگ و رنج را به عنوان بخشی اجتناب ناپذیر از چرخه حیات بپذیریم.


و این چیزی است که درس های این سه ماهۀ دوم در باره آن سخن به میان می آورد: چرخه زندگی، حداقل برای ما در حال حاضر، در این دنیای سقوط کرده است. و ما قصد داریم تا به این چرخه ها در مکانی نگاه کنیم که اکثر ما از این گُذار، که چارچوب خانواده است عبور می کنیم.


انسانها در باغ عدن و در قالب یک خانواده خلق شدند؛ اول زن و شوهر، وسپس فرزندان، که آنها فرزندان بیشتری آوردند، و بدین سبب بود که تاریخ دنیای خودمان را تا زمان حال داریم. در واقع، بسیاری از اولین داستانهای کتاب مقدس، از زمان آدم و حوا، اجدادمان، خاندان داود، ... همگی در بستر خانواده و روابط خانوادگی ورق خورده اند. خانواده ها همگی از طریق کتاب مقدس در شکل گیری بستر حوادثی که آشکار گردیدند دخیل بودند. و مجدداً تعجب آور نیست، زمانی که از این فصل های زندگی عبور می کنیم، ما نیز تا حدی، خواه ناخواه در صحنۀ (خانواده) نقش ایفا می کنیم؛ [به عبارتی دیگر (خانواده) عامل موثری در زندگی ماست].


با وجود اینکه تمام نیروها بر علیه خانواده کار میکنند، چه در زمان حال و چه در گذشته، (برای مثال، عُرف و رسم چندهمسری در دوران کهنِ کتاب مقدسی که ندرتاً برای ثُبات خانواده اضافه شد) و به رغم همه تلاشها برای تعریف مجدد و دقیق مبنی بر اینکه خانواده چیست، مفهوم خانواده تحت الشعاع عواملی قرار گرفته است. و در اینجاست که کار ما شروع می شود، و اغلب قوی ترین نیروی خیر یا شرّ و چگونگی واکنش ما با چالشهایی که در چرخه و مراحل زندگی با آن روبرو می شویم، زندگی ما را شکل میدهند.


و درست همانطور که هر فرد متفاوت است، هرخانواده هم متفاوت است. از این رو درسهای این سه ماهه بر اساسِ کلام مقدس به اصول اشاره می کند، که ( این امید و دعای ماست ) تا بتواند خانواده ها را در هر مرحله از زندگی مستحکم تر و منسجم تر نماید.


کلودیو و پاملا کُنسوویگرا به عنوان مدیران خدمات و امور کلیسائی برای خانواده در بخش آمریکای شمالی کلیسای ادونتیست خدمت می کنند. آنها بیش از ۳۰ سال با شغل های مختلف برای کلیسا خدمت کرده اند.


درس یکم ۱۰ تا ۱۶ فروردین


آهنگ موزون زندگی





بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: پیدایش باب ۱؛ پیدایش باب ۸ آیه ۲۲؛ مزامیر باب ۹۰ آیه ۱۰؛ ایوب باب ۱ آیه ۱۳ تا۱۹؛ اعمال رسولان باب ۹ آیه ۱ تا۲۲؛ فیلیپیان باب ۱ آیه ۶؛ رومیان باب ۸ آیه ۱.


آیه حفظی: « برای هر چیزی زمانی است و هر مطلبی را زیر آسمان وقتی است » (جامعه باب ۳ آیه ۱)


بعضی از زیباترین شعرها توسط سلیمان پادشاه سروده شده است: « برای هر چیز زمانی است و هر مطلبی را زیر آسمان وقتی است. وقتی برای ولادت و وقتی برای موت. وقتی برای غَرْس نمودن و وقتی برای کندن مغروس. وقتی برای قتل و وقتی برای شفا. وقتی برای منهدم ساختن و وقتی برای بنا نمودن. وقتی برای گریه و وقتی برای خنده. وقتی برای ماتم و وقتی برای رقص. وقتی برای پراکنده ساختن سنگها و وقتی برای جمع ساختن سنگها. وقتی برای در آغوش کشیدن و وقتی برای اجتناب از در آغوش کشیدن. وقتی برای کسب و وقتی برای خسارت. وقتی برای نگاهداشتن و وقتی برای دورانداختن. وقتی برای دریدن و وقتی برای دوختن. وقتی برای سکوت و وقتی برای گفتن. وقتی برای محبّت و وقتی برای نفرت. وقتی برای جنگ و وقتی برای صلح » (جامعه باب ۳ آیه ۱ تا ۸).


آن عبارات در برگیرنده قسمت اعظمی از زندگی ماست - فصل ها و ریتم زندگی ما. بله، زندگی ما مراحل و تغییراتی را پشت سر می گذارد که از همان بدو تولد ما شروع میشوند. بعضی وقتها تغییرات خوب هستند، بعضی وقتها نیستند؛ گاهی اوقات ما بر آنها کنترل داریم؛گاهی اوقات نداریم. بیائید برای این هفته به فصل ها و ریتم زندگیمان نگاهی بیاندازیم، به خصوص زمانی که بر روی ما و خانواده هایمان نیز اثر شدیدی می گذارند.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت ١۷ فروردین - ۶ April آماده شوید.


یکشنبه ۱۱ فروردین


در آغاز


کتاب مقدس با « آغاز و ابتدا » شروع میشود، و شکی نیست که چرا با این کلمات شروع میشود ( در واقع در زبان عبری یک کلمه است)، « در ابتدا ... » (پیدایش فصل ۱ آیه ۱). تمرکز ویژه این فصل، تبدیل شدن زمین از حالت « بدون شکل و خالی » ( پیدایش فصل ۱ آیه ۲) به جهانی است که خود خدا در روز ششم آنرا « بسیار نیکو » اعلام کرد ( پیدایش فصل ۱ آیه ۳۱). بطور خلاصه این شروع از اینجا، شروع دنیای ما است.


پیدایش فصل ۱ را بخوانید. اگرچه خیلی چیز ها در جریان است، از خود بپرسید: آیا هیچ پیشنهاد و اشاره ای شده است مبنی بر اینکه دنیا بطور اتفاقی و تصادفی بوجود آمده باشد، یا همه چیز با نظم در زمان و مکان مناسب بوجود آمده؟ پاسخ شما در باره خصوصیت و ویژگی خداوند چیست؟


اِلن جی وایت نوشته است که «نظم، اولین قانون در آسمان می باشد »،


(Signs of the times June ۸ ۱۹۸۰ ) ؛ ظاهراً بر زمین هم همینطوراست. گرچه گناه، طبیعت دنیا را مختل کرده است، ولی همچنان نظم و ترتیب و آهنگی موزون وجود دارد.


پیدایش باب ۸ آیه ۲۲ را بخوانید. نظم در اینجا چگونه دیده شده است؟


حتی بعد از سقوط جهان در گناه، فصلها طبق معمول با نظم می آیند و می روند. از این رو، همراه با نور آسمان مانند خورشید و ماه که « روز را از شب جدا می كنند و روزها، سالها و فصلها را نشان دهند » (پیدایش باب ۱ آیه ۱۴)، فصل ها نیز، همگی بخشی از آهنگ موزون طبیعتِ دنیایی هستند که خداوند به وجود آورد. در واقع، گرچه فقط الان نظری اجمالی داریم، آیه ای مثلِ اشعیا باب ۶۶ آیه ۲۳ دلالت دارد که در آسمان و زمین جدید هم آهنگ موزون زندگی، در حقیقت وجود خواهد داشت.


بیندیشید که چگونه روز سبت، به طور منظم با قدرتمندی، زندگی شما را تحت تاثیر قرار میدهد، مخصوصاً زندگی خانوادگی شما را، هر چه که هست. مزایای ویژه آن چیست، نه فقط روز سبت، بلکه در واقعیتی که با چنین نظم و ترتیبی می آید؟


دوشنبه ۱۲ فروردین


ریتم و آهنگ موزون زندگی


دانشمندان درباره چیزی بنام ریتم شبانه روزی، صحبت میکنند، این عقیده وجود دارد که ریتم های بیولوژیکی (گاهی اوقات « ساعت بدن » نامیده میشود)، تنظیم کننده عملکرد بدن ماست. به عبارت دیگر، درجه خاصی از منظم بودن حتی در خود بدن ما وجود دارد. از این رو، تا حدودی، ریتم ها در اطراف و حتی در درون ما وجود دارند.


فصلهای قابل پیش بینی از زندگی در عبارات زیر از کتاب مقدس، چه هستند؟ و چگونه مستقیماً با زندگی خانواده گره میخورند؟


جامعه باب ۳ آیه ۲


پیدایش باب ۲۱ آیه ۸ و داوران باب ۱۳ آیه ۲۴


مزامیر باب ۷۱ آیه ۵؛ امثال سلیمان باب ۵ آیه ۱۸


پیدایش باب ۱۵ آیه ۱۵؛ داوران باب ۸ آیه ۳۲


مزامیر باب ۹۰ آیه ۱۰


بین دو نگهدارنده کتاب زندگی ما یعنی تولد و مرگ، ما از فصل های گوناگونی عبور میکنیم که برای هر شخص متفاوت است. بعضی از کودکان مدت زیادی بعد از تولد زنده نمی مانند؛ عده دیگری رشد کرده و به پختگی در بزرگسالی خود می رسند. کودکان با گام های رشد خود بزرگ می شوند. برخی زودتر از دیگران راه می روند و صحبت می کنند. بعضی قادر هستند زودتر به مدرسه بروند و ترقی کنند و جزو متخصصین باشند، در حالیکه برخی دیگر وقت خود را به اشکال مختلف کار اختصاص میدهند. برخی خانواده تشکیل میدهند، و برخی دیگر ممکن است هرگز ازدواج نکنند و صاحب فرزند نشوند.


میلیونها نفر بر روی زمین وجود دارند، و اگرچه همه ما وجوه مشترکی داریم (اعمال رسولان باب ۱۷ آیه ۲۶ را ببینید)، هر کدام از ما منحصر بفرد هستیم، و در نتیجه، تفاوت در زندگی هر یک از ما وجود خواهد داشت.


به هر حال، این تفاوت ها مهم هستند زیرا آنها هر یک از ما را منحصر به فرد می کنند، به این معنی که هر یک از ما چیزی برای به اشتراک گذاشتن داریم که دیگران آن را ندارند. به طور خلاصه، تفاوت های ما باعث می شود تا عامل برکت برای دیگران باشیم. به عنوان مثال، پیر و جوان می توانند از آنچه که هر یک از آنها ارائه می دهند بهره مند شوند: « جلال و شکوه جوانان، قوّت آنهاست و عزّت پیران موی سفید آنها » (امثال سلیمان باب ۲۰ آیه ۲۹). هر مرحله ای که هستیم و بدون توجه به تفاوتهای ما، همه ما چیزی برای عرضه کردن داریم، نه فقط برای خداوند، بلکه برای همدیگر همچنین.


درست در حال حاضر، شرایط زندگی شما هر چه که باشد، با انجام چه کاری می توانید فرد دیگری را برکت دهد؟ چرا نباید آگاهانه کوشش کنیم تا دیگران ، خصوصاً فردی در جمع خانواده را برکت بدهیم؟


سه شنبه ۱۳ فروردین


چیزهای غیر منتظره


ایوب باب ۱ آیه ۱۳ تا ۱۹؛ باب ۲ آیه ۷ تا ۹. چه اتفاقی برای ایوب افتاد؟ به چه روشهایی تجربه او انعکاس می یابد؟ چه اتفاقی برای هر کس می افتد، به هر شکلی و هر زمانی؟


هراکلیتوس، فیلسوف یونانی اظهار کرد که « هیچ چیزی دائمی نیست بجز تغییر ». همانطور که به نظر همه چیز خوب پیش می رود، اتفاق غیر منتظره ای رخ می دهد. ممکن است از دست دادن یک شغل یا یک عضو، یک بیماری که ما را به بستر بیماری قرستاده یا باعث مرگ زودرس می شود، آتش سوزی خانه، تصادف ماشین، و یا هنگامی که در حال قدم زدن هستیم بر روی زمین سقوط می کنیم.


البته، همه تغییرات الزاماً منفی نیستند. شاید ارتقاء در کار منجر به شرایط اقتصادی بهتر شود. یا مثلاً شما با کسی ملاقات می کنید که در آینده به همسری خواهید پذیرفت، تغییری که بسیاری از آن خوشحال خواهند شد. در هر صورت، ما می توانیم در کنار هم باشیم، حتی در حالت معمولی، یک ریتم، زمانی، فوراً و غیر منتظره، همه چیز را مختل کند.


مطمئناً ایوب در انتظار فصل جدیدی در زندگی خود نبود. کتاب مقدس او را به عنوان مردی توصیف میکند که « بی عیب و درستکار بود. از خدا می ترسید و از گناه دوری می کرد »( ایّوب باب ۱ آیه ۱). ما همچنین می دانیم که او ازدواج کرده بود، هفت پسر و سه دختر داشت، و خیلی ثروتمند بود ( ایّوب باب ۱ آیه ۲ و ۳) . زمانی که به میانه کتاب برسیم، او حداقل شش زیان عمده را متحمل شده است: اموالش، نیروی کار، فرزندانش، سلامتی او، حمایت از همسرش و تشویق دوستانش. دنیای او زیر و رو شد و زندگی خانوادگی او ویران شد.


اگرچه آنچه که برای ایّوب اتفاق افتاد، بسیار سخت بود، چه کسی در میان ما یک اتفاق غیر منتظره را تجربه کرده آن هم به روش منفی آن مثل ایّوب؟ زندگی می تواند در طول زمانی به خوبی به پیش برود و به طور ناگهانی و بدون هشدار، همه چیز به طور کامل تغییر کند، و زندگی ما و زندگی خانوادگی ما ممکن است هرگز دوباره همانطور که قبلاً بوده نشود.


این چیز جدیدی نیست. احتمالاً هابیل انتظار نداشت که کشته شود و یوسف دقیقاً انتظار نداشت که به عنوان برده در مصر به فروش برسد. در هر دو داستان، اعضای خانواده خیانتکار بودند، و در هر دو داستان، خانواده ها به شدت تحت تاثیرآنچه برای دیگر اعضای آن اتفاق افتاده بود، بودهاند . کتاب مقدس پر از نمونه هایی از افرادی است که زندگی و خانواده آنها به طور غیر منتظره تغییر یافته است.


چگونه ایمان شما به شما در قبال اتفاقاتی که به طور غیر منتظره ریتم زندگی شما را به هم ریخته، کمک کرده است؟


چهارشنبه ۱۴ فروردین


دوره گذار


واقعیت این است که انسانها اغلب موجوداتی عادت پذیر هستند، و ما در واقع، به شیوه های خودمان در زندگی عادت میکنیم، ومسن تر می شویم، و برای ما سخت است که این شیوه ها را تغییر دهیم.


در حقیقت، ما به سادگی تغییر نمی کنیم. چه تعداد از همسران در طول سالها شکایت کردهاند، « من سعی کردم تا رفتار همسرم را عوض کنم، امّا ...؟ » هر چند، خداوند در کار تغییر و تحول شخصیت ماست، هر چند خود نیز نقش و مسئولیتی در انجام آن بر عهده داریم. این قضیه بسیار با برنامه نجات مرتبط می باشد: خداوند در مسیح از ما مردم جدیدی می سازد.


چه اتفاق مهمی در زندگی پولس رسول می افتد؟ و چگونه اتفاق می افتد؟ اعمال رسولان باب ۸ آیه ۱ و۳؛ باب ۹ آیه ١-۲۲؛ پیدایش باب ۱ آیه ١۵-١۷.


« همانطور که شائول خود را کاملاً تسلیم قدرت متقاعد کننده روح القدس نمود، اشتباهات زندگیش را مشاهده کرد و تشخیص داد که از احکام خداوند به دور است، و نمی تواند ادعا کند که به آن دست یافته است. او فریسی مغروری بود، اطمینان داشت که با اعمال خوب خود عادل شده است، اما با فروتنی و سادگی یک کودک در برابر خداوند سر فرود آورد، اعتراف کرد که عادل نبوده و از عیسی مصلوب و نجات دهنده طلب شفاعت و شایستگی کرد. شائول تمایل داشت تا هماهنگی و همبستگی کامل با پدر و پسر برقرار کند. و به شدت برای آمرزش و پذیرش با شور و حرارت استغاثه نمود....


« دعای فریسی توبه کار (یعنی پولس) بیهوده نبود. افکار و عواطف قلبی او توسط فیض الهی تغییریافت؛ و استعدادهای شریف تری با اهداف ابدی خداوند سازگار شدند. مسیح و عدالت او، بیشتر از همه جهان برای شائول ارزشمند گردید ». اِلن جی وایت، کتاب اعمال رسولان صفحات ۱۱۹ و ۱۲۰.


حتی اگر داستانهای تحول [روحانی] ما به هیچ وجه به اندازه پولس چشمگیر نباشد، همه ما باید حکایت های خود را داشته باشیم، تجربه اینکه چگونه خداوند در زندگی ما کار کرده است و ما را تغییر داده، تا ما را به نوعی که باشیم و می دانیم تغییر دهد. بله، این فرآیند می تواند


طولانی باشد، و در این موقع برای ما تعجب آور است که آیا تغییر در چنین زمانی سهل است. در چنین زمان هایی، تعمق و درک دو متن از کتاب مقدس بسیار سخت است که فردی بتواند برای خود ادعا کند.


فیلیپیان باب ۱ آیه ۶ و رومیان باب ۸ آیه ۱ را بخوانید. دو وعده بزرگی که در این متون یافت می شود چه هستند و چگونه آنها در تجربه یک مسیحی در کنار هم قرار می گیرند؟


پنجشنبه ۱۵ فروردین


روابط متقابل


کتاب مقدس کتاب روابط اجتماعی است. خدا ما را آفرید تا درارتباط با دیگران باشیم. در واقع، تعداد کمی از ما در انزوای کامل توانایی زندگی دارد. آغاز، هیچ یک از ما نمی توانستیم حتی بدون دیگران به زیستن ادامه دهیم. حتی پس از تولد ما به دیگران احتیاج داریم تا حداقل تا زمان مشخصی از سن، از ما مراقبت کنند، تا زمانی که در اصل، حداقل بتوانیم به تنهایی زندگی کنیم. حتی اگر می توانستیم به تنهایی ادامه حیات دهیم، چه کسی می خواست؟ اکثر ما نیاز و تمایل به شرکت و همراهی با دیگر انسان ها را داریم . گرچه همراهی با حیوانات خانگی مانند سگ ها می توانند لذت بخش باشند، در نهایت عمیق ترین و معنی دار ترین تغییرات زندگی ما از تعامل با دیگران می آید. جای تعجب نیست که خانواده و روابط خانوادگی، برای هستی ما بسیار حیاتی هستند.


از آنجا که اکثر ما ارتباط برقرار میکنیم، اغلب اوقات با دیگران، این تعاملات می تواند بر تغییرات و ریتم زندگی ما تاثیر گذار باشد. گر چه این به دو روش کار میکند: دیگران هم در تعاملات خود با ما، زندگی ما را تحت تاثیر قرار میدهند، در حالی که، ما در تعاملات خود با دیگران، زندگی آنان را تحت تاثیر قرار می دهیم.


و خواه ما آن را درک کنیم یا نه (که خیلی اوقات نمی کنیم)، این تعاملات، در هر دو جهت میتواند برای خیریت یا ضرر ما باشند. پس چقدر سخت است برای ما که در تمام اوقات طوری عمل کنیم تا تاثیر اجتناب ناپذیر خودمان بر دیگران همیشه خوب باشد، به خصوص آنهایی که به ما نزدیک هستند، که معمولاً اعضای خانواده ما می باشند.


متون زیر را بخوانید. آنها به ما چه میگویند، در تعاملات مان با دیگران چه کاری باید انجام دهیم؟ رومیان باب ۱۵ آیه ۷؛ افسسیان باب ۴ آیات ۲و ۳۲؛ اول تسالونیکیان باب ۳ آیه ۱۲؛ یعقوب باب ۵ آیه ۱۶.


به هر طریق، اصل ساده است. اگر ما به خوبی، مهربانی و مشفقانه با دیگران رفتار کنیم، در نتیجه تاثیر مثبتی بر آنها خواهیم گذاشت، حتی تا جایی که می توانیم زندگی آنان را به روش بسیار مثبتی تغییر دهیم.


درست همانطور که عیسی به شیوه ای بسیار مثبت، زندگی مردم را تغییر میدهد، ما هم برای انجام کاری مشابه او برای دیگران از این عطیه برخورداریم. مجدداً باید به یاد داشته باشیم: اثر ما حتی به شیوه ای نافذ و ظریف، خوب یا بد است و هیچ جا این اثر و نفوذ نمی تواند تاثیر گذارتر از آن در خانواده های خود ما باشد.


نگاهی به این دو عبارت از عیسی مسیح بیندازید : لوقا باب ۱۱ آیه ۳۴ و مرقس باب ۴ آیات ۲۴ و ۲۵. این آیات در باره اهمیت تعامل با دیگران چه می گویند؟


جمعه ۱۶ فروردین


اندیشه هایی فراتر: تغییراتی را تصور کنیدکه در زندگی شاگردان مسیح رخ داد، در حالی که با او زمان را سپری می کردند. آنها اغلب تحصیل نکرده و افرادی ساده بودند که به آموزه ها و سنت های ایمان یهودیان عادت کرده بودند، اما اکنون آنها توسط عالمِ یهودی جلیلی ایمانشان به چالش کشیده شده بود. آنها در تجربیات زندگی خود رشک و حسد می بردند(متی باب ۲۰ آیات ٢٠-٢٤) و به مباحثه و مناقشه می پرداختند (یوحنا باب ۳ آیه ۲۵)؛ به نظر می رسید که آنان کمبود ایمان دارند (مرقس باب ۹ آیات ۲۸ و ۲۹)، و حتی به حال خود رها شده اند (متی باب ۲۶ آیه ۵۶) و به عیسی خیانت کردهاند (متی باب ۲۶ آیه ۶۹-۷۴). در عین حال، آنان رشد روحانی داشتند بقدری که مردم فکر کردند که پطرس، عیسی مسیح است (متی باب ۲۶ آیه ۷۳)، و حتی برای اعضای شورای عالی یهود سنهدریان عجیب و غریب بود هنگامی که متوجه شدند پطرس و یوحنا « مردانی تحصیل نکرده و بی تجربه هستند، « وقتی آنان جسارت پطرس و یوحنا را مشاهده كردند و پی بردند كه افرادی درس نخوانده و معمولی هستند، متعجّب شدند و دانستند كه از یاران عیسی بودهاند » (اعمال رسولان باب ۴ آیه ۱۳).


در مورد تاثیر غیر قابل باور مثبتی که می توانیم در خانواده هایمان داشته باشیم بیندیشید، چنانچه بطریقی زندگی می کردیم که هنگامی که اعضای خانواده ما را ببینند، بدانند که « با عیسی بوده ایم ».


این کلمات ازاِلن جی وایت در باره تاثیر گذاری در خانه چه چیزی به ما می گویند؟ « خانه ممکن است ساده باشد، اما همیشه می تواند جایی باشد که کلمات خوشایندی در آن گفتگو شود و رفتاری دلپذیر در آن انجام شود، جایی که با حسن نیت و عشق، به مهمانان احترام گذارند » -از کتاب خانه ادونتیست صفحه ۸.


سوالاتی برای بحث


۱. آیات ۱ تا ۸ از باب ۳ کتاب جامعه را بخوانید. این آیات چه می گویند، و چگونه می توانید این اصل را در زندگی خود تجربه کنید؟


۲. در کلاس، در مورد برخی از تجربیاتی که زندگیتان را تغییر داده، صحبت کنید و در صورت ممکن در مورد درسهایی که از آن آموخته اید، یا نیاموخته اید، صحبت کنید و بگوئید که چه درسهایی را بهتر بود از آن تجربه یاد می گرفتید، امّا نمی دانید؟ همچنین در مورد این که چگونه این تجارب تغییر زندگی، در شما تاثیر می گذارد، صحبت کنید. همچنین در چنین شرایطی چه درسهایی یاد گرفتید؟


۳. طریقه ای که شما امروز زندگی می کنید چه هست؟، که اگر مسیح در زندگی شما نبود، کاملا با آنچه که شما امروز هستید متفاوت می بود؟ این مطلب چه چیزی را به شما در مورد قدرت مسیح در تغییر زندگیِ ما میگوید؟


داستانهای ایمانداران


۱۶ فروردین


خاطره نویسی خوش بشارت


توسط اندرو مک چسنی


برای اِلیسا آلبرتسون که یکی از بومیان پالمار آلاسکا بود، سال بدتر از این نمی توانست باشد؛ که آرایشگری را که برایش آتیه ساز بود رها کرده و به عنوان داوطلب به مدرسه ای بشارتی جزایر مارشال برود. سه ماه از دوره یک ساله مدرسه او نگذشته بود که در حین بازی فوتبال در مدرسه «ای – بِی – آی» ادونتیست های روز هفتم کشگک زانویش در رفت و مجبور شد تا با هواپیما به ایالات متحده بازگردد. اِلیسا پس از گذشت چهار ماه در ایالات متحده رو به بهبودی بود که متوجه شد که مجبور است تا قولی را که به دانش آموزانش داده بود که تا قبل از پایان سال تحصیلی باز می گردد را زیر پا بگذارد. سپس ارتباط او و دوست پسرش که مدتهای مدید با هم بودند نیز قطع شد.


اِلیسا که نا امید و دلسرد شده بود، تصمیم گرفت تا شیوه زندگی خود را تغییر داده و از موسیقی ، کتابها، و فیلمهای دنیایی فاصله بگیرد. بنابراین تصمیم گرفت تا برای مدت چهل روز روزه بگیرد و خود را وقفِ کتاب مقدس و نوشته های کلیسای روز هفتمی بکند که برگرفته از نوشته های الن جی وایت نماید که یکی از بنیانگذاران کلیسای ادونتیست های روز هفتم بود. از آن لحظه به بعد بود که شروع به نوشتن خاطرات خوش خود نمود.


او گفت: « من می خواستم تا هزار تاازهدایایی که خدا به من داده است را بشمارم ». روزانه نویسی خاطرات خوش با مطالب ساده شروع شد. اٍلیسا نوشت که او از آب تمیز و همچنین درخشش نور آفتاب از میان پنجره شکرگزار است. همچنانکه به نوشتن ادامه می داد، کلام پولس رسول را به یاد آورد که « همیشه شاد باشید » (اول تسالونیکیان باب ۵ آیه ۱۶).


وقتی کشف کرد که مورچه ها به غذای سگش که داخل کاسه بود هجوم آورده اند، با خود اندیشید که « این خیلی آزار دهنده است! من از مورچه ها بیزارم! ». سپس او خاطره نویسی در باره چیزهای خوش را به یاد آورد و از نزدیک به مورچه هایی که مشغول بودند نگاه کرد؛ به پشتکار، کار گروهی و توانایی حمل بار به دفعات مکرر نسبت به جثه ای که داشتند او را در حیرت فرو برد. او در خاطرات خوب خود نوشت: « من به خاطر مورچه ها از خدا سپاسگزارم. به واسطه خدا، ما می توانیم به کارهایی که بزرگتر از توان ماست توفیق کسب کنیم ». الیسا همچنین در شرایط ناخوشایند نیز شادی یافت. وقتی کسی از او انتقاد می کرد، او نوشت: « به خاطر حرف های انتقاد آمیزت ممنونم به خاطر اینکه مرا در مسیر قرار می دهد تا پیشرفت کنم و بیشتر جذب شما شوم ». او از خدا به خاطر دررفتگی زانویش سپاسگزاری نمود؛ و پی برد که خدا او را از لحاظ ذهنی و جسمی از طریق این در رفتگی تقویت کرده است. الیسا حال ۲۱ سال دارد و به عنوان معلم پایه دوم به «ای – بِی – آی» بازگشت. او پس از ابتلا به بیماری آنفولانزا که در اطراف جزیره شایع شده بود دست کشید. او گفت: « وقتی صدایم را از دست دادم گفتم جلال بر خدا زیرا حال می توانم صدای بچه هایم را بهتر بشنوم ».


بخشی از هدایای سه ماهه دوم ازسیزدهمین سبت سال ۲۰۱۸به مدرسه ادونتیست روز هفتم « اِی – بی – آی » کمک کرد که کلاس های کهنه و فرو ریخته تعمیر شود. به خاطر هدایای شما برای کارهای بشارتی سپاسگزاریم.


درس دوم ۱۷ تا ٢٣ فروردین


انتخابها و تصمیماتی که اتخاذ می کنیم






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: افسسیان باب ۱ آیات ۱-٤؛ متی باب ۲۲ آیات ٣۵ تا ٣۷ و باب ۷ آیات ۲۴و ٢۵؛ امثال سلیمان باب ۱۸ آیه ۲۴ و اول قرنتیان باب ۱۵ آیه ۳۳؛ جامعه باب ۲ آیات ۱-۱۱


آیه حفظی: « اگر نمیخواهید خداوند را پرستش کنید، هم اکنون تصمیم بگیرید که چه کسی را پرستش خواهید کرد. آیا خدایانی را که نیاکانتان در آن طرف رود فرات میپرستیدند، یا خدایان اموریان را که اکنون در سرزمینشان زندگی میکنید؟ امّا من و خانوادهام خداوند را پرستش خواهیم نمود » (یوشع باب ۲۴ آیه ۱۵).


آیا تا کنون توجه کردهاید که زندگی پر از انتخاب است؟ در حقیقت، می توان گفت که به طرق مختلف، هرآنچه ما در تمام طول روز انجام می دهیم، از لحظه ای که از خواب بیدار می شویم تا زمانی که به رختخواب می رویم، انتخاب کردن است. ما انتخابهای زیادی می کنیم که اغلب حتی به آنها فکر هم نمی کنیم. فقط انتخاب می کنیم.


بعضی از انتخابها ساده هستند و حتی عادی می شوند، در صورتی بعضی از آنها در برخی مواقع زندگی ما را تغییر میدهند وعواقب ابدی، نه فقط برای ما حتی برای خانواده های ما دارند.


از این رو، چقدر مهم است که ما به شیوه انتخاب هایمان فکر می کنیم، به ویژه آنهایی که بزرگ هستند، انتخابهایی هستند که می توانند ما و خانواده ما، حتی نه تنها بقیه زندگی ما، بلکه تمام اعضای خانواده ما را تحت تاثیر قرار دهند.


بسیاری از ما، تا به امروز، از بسیاری از انتخابهایی که کرده ایم پشیمانیم، چه تعدادی از این انتخاب ها تا به امروز، زندگی ما را خراب کردهاند، حتی اگر خیلی وقت پیش این انتخابهای اشتباه گرفته شدهاند؟ خوشبختانه، گذشت وجود دارد، رستگاری وجود دارد، و درمان برای بدترین انتخابها وجود دارد.


در این هفته، ما به طور وسیع در این زمینه و به مسئله انتخاب نگاه خواهیم کرد. چگونه باید ما این انتخابها را انجام دهیم و چگونه این انتخاب ها می تواند بر ما و خانواده ما تاثیر بگذارد.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ٢٤ فروردین – ۱۳ April آماده شوید.


یکشنبه ۱۸ فروردین


اراده آزاد [یا اختیار]، انتخاب آزاد


برخی از مسیحیان معتقدند که خدا حتی قبل از اینکه یک فرد متولد شود، انتخاب کرده است که این شخص نجات پیدا خواهد کرد یا نه نخواهد کرد. و معتقد هستند که، کسانی که در آخرت حیات ابدی را از دست میدهند به این علت است که خداوند چنین خواسته است، خدا با حکمت خویش (این فرضیه الهیاتی ادعا می کند) این انتخاب را برای این شخص انجام داده که حیاط ابدی را از دست بدهد. به این معنی است کهاز این رو، صرفنظر از انتخاب خود شخص، این شخص محکوم به از دست دادن حیات جاویدان است.


خوشبختانه، به عنوان اعضای کلیسای ادونتیست های روز هفتم، ما نمی توانیم این [فرضیه] الهیاتی را قبول کنیم. درعوض، ما معتقدیم که خداوند نجات از گناه را برای همه ما حتی قبل از اینکه دنیا آغاز شود انتخاب کرد، او ما را انتخاب کرد تا با او زندگی ابدی داشته باشیم.


آیات زیر را بخوانید :افسسیان باب ۱آیه ۱-٤؛ تیطوس باب ۱آیه ۱-٢؛ و دوم تیموتائوس باب۱آیات ۸و۹، این آیات درباره برگزیده شدن ما توسط خداوند و زمانی که ما انتخاب شدیم به ما چه می گویند؟


هر چند که خبر خوب باشد، با این حال برخی افراد از دست می روند (متی باب ۴۱:۲۵) و این به این دلیل است که، گرچه خدا همه ما را انتخاب کرده است، او به انسان هدیه ای مقدس داده است و این آزادی اراده و آزادی انتخاب است.


متی در باب ۲۲ آیات ۳۵ تا ۳۷ درباره ارادهِ آزاد (یا اختیار) به ما چه می آموزد؟


خداوند ما را مجبور نمی کند که او را دوست داشته باشیم. عشق و محبت، بخاطر اینکه عشق و محبت باقی بماند، باید آزادانه ارزانی شود. به طرق مختلف، میتوان استدلال کرد که کتاب مقدس، کتاب داستان خداست که به دنبالِ دست یافتن به انسانهای گم شده، بدون توسل به زور است تا قلبهای آنان را بدست آورد. این واقعیت را بهتر می توان در زندگی و رسالت عیسی مشاهده کرد و چگونه مردم با ارادۀ آزاد خود تحت تاثیر او قرار گرفتند. بعضی ها به سوی او کشیده شدند؛ و بعضی خواستار مرگ او شدند.


بله، خدا ما را برای رستگاری انتخاب کرده است، اما در نهایت ما باید تصمیم بگیریم که این نجات را بپذیریم. بی تردید تمامی انتخاب هایمان، از جمله انتخاب برای خدمت به خداوند، تا کنون، برای ما و همه کسانی که بوسیله زندگی ما و انتخاب های ما تحت تاثیر قرار می گیرند، (همچون اعضای خانواده)، بسیار حیاتی و مهم هستند.


دوشنبه ۱۹ فروردین


اتخاذ انتخاب های درست


همه ما به خوبی از اهمیت انتخابهایی که انجام می دهیم اطلاع داریم. همچنین همه ما می دانیم که چگونه انتخاب های اشتباه می توانند در زندگی ما و زندگی دیگران تاثیر بسزایی داشته باشند. سوال این است که چگونه می توانیم بدانیم که انتخاب های درستی کرده ایم؟


آیات زیر به ما بعضی از مراحل کلی را نشان می دهد که میتواند به ما کمک کند تا درست تصمیم گیری کنیم. این مراحل چه هستند؟


۱. اول تسالونیکیان باب ۵ آیه ۱۷؛ یعقوب باب ۱ آیه ۵


٢. اشعیا باب ۱ آیه ۱۹؛ متی باب ۷ آیات ۲۴ و ۲۵


٣. مزامیر باب ۱۱۹ آیه ۱۰۵؛ دوم تیموتائوس باب ۳ آیه ۱۶


٤. امثال سلیمان باب ۳ آیه ۵؛ اشعیا باب ۵۸ آیه ۱۱


۵. امثال سلیمان باب ۱۵ آیه ۲٢؛ باب ۲۴ آیه ۶


در هر تصمیم مهمی که اتخاذ می کنیم، باید با شور و جدیت در دعا به حضور خدا برویم، تا اطمینان حاصل کنیم که انتخاب ما احکام خداوند را نقض نکند، یا حتی متناقض با اصول کلام او نباشد. چقدر مهم است که به خدا اعتماد کنیم، که به موجب آن، انتخاب خود را به حضور او تسلیم کنیم؛ و به همین دلیل، باید دعا کنیم که انتخابهایی که میکنیم، او را جلال دهد و حاضر باشیم تا از خواسته های خود صرفنظر کنیم، در صورتیکه خواسته های ما بر خلاف نقشه خداوند برای زندگی ما باشند. همچنین خیلی وقتها، مشورت با مشاوران خردمند میتواند کمک بزرگی در انتخابمان بکند. در پایان، باید اعتماد داشته باشیم که خدا ما را دوست دارد و بهترین ها را برای ما می خواهد و اگر با ایمان و تواضع زندگی خود را به او تسلیم کنیم، می توانیم با ایمان به او در زندگی پیش برویم و تصمیم های خود را بگیریم.


چگونه تصمیمات بزرگ خود را در زندگی اتخاذ می کنید؟ اگر در مسیرانتخاب گامهای روحانی بر دارید چه میشود؟


سه شنبه ۲۰ فروردین


انتخاب دوستان


یکی از مهمترین گزینه های که درزندگی، انتخاب دوستانمان است. اغلب وقتها ما اقدام به انتخاب دوست نمی کنیم؛ اغلب در حینی که افراد به اموری می پردازند که در آن علاقۀ مشترک وجود دارد، دوستی ها بسادگی شروع و شکل می گیرد.


چه اصولی را می توانیم برای انتخاب دوستانمان درآیات زیر پیدا کنیم؟ امثال سلیمان باب ۱۲ آیه ۲۶؛ باب ۱۷ آیه ۱۷؛ باب ۱۸ آیه ۲۴؛ باب ۲۲ آیات ۲۴ و۲۵.


امثال سلیمان در باب ۱۸ آیه ۲۴ میگوید اگر بخواهیم دوست داشته باشیم باید رفتار دوستانه داشته باشیم. گاهی اوقات مردم خود را تنها می یابند، واین کج خلقی و نگرش منفی آنها است که باعث می شود تا دیگران از او رانده شوند. « حتی بهترین ما با چنین خصیصه غیر دوستانه تنها می ماند » در انتخاب دوستان، ما باید کسانی را انتخاب کنیم که وقتی پی می برند که ما کامل نیستیم از ما فرار نمی کنند.


فرا خوانده شده ایم تا بطور متقابل و دوطرفه یکدیگر را تحمل کنیم. ما باید یکدیگر را دوست داشته باشیم و به یکدیگر احترام بگذاریم، بدون توجه به اشتباهات و نواقصی که داریم، واین کار را بدون کمک روح مسیحانه نمی توانیم انجام دهیم. باید فروتنی و از خود گذشتگی را با شکیبایی در برابر اشتباهات دیگران در خود رشد دهیم. بدین ترتیب این باعث از بین رفتن خودپرستی در ما میشود و از ما انسانی با قلبی بزرگ و سخاوتمند می سازد. — Ellen G. White, Pastoral Ministry, p. 95.


یکی از مشهورترین داستانها در مورد دوستی، داستان بین داوود و یوناتان است. شائول اولین پادشاه اسرائیل وپدر یوناتان، چنانچه وفادار و مطیع بود، سلطنت او می توانست برای چندین نسل ادامه داشته باشد و یوناتان جانشین تخت پادشاهی او بشود. اما هنگامی که ثابت کرد که نالایق است، خداوند داوود را به عنوان پادشاه جدید اسرائیل انتخاب کرد، بنابراین یوناتان از پادشاهی به خاطر دیگران[پدرش] رد صلاحیت شد در صورتی که کاملاً پادشاهی حق او بود. در این جا ما یک مثال قوی داریم که چگونه انتخاب اشتباه یکی از اعضای خانواده (شائول)، زندگی دیگر عضو خانواده (یوناتان) را تحت تاثیر قرار می دهد.


اما یوناتان عصبانی نبود و نسبت به داوود حسادت نداشت. در عوض او تصمیم گرفت که به داوود با محافظت کردن او در برابر خشم شائول کمک کند. « در همان روز بعد از گفتوگوی شائول با داوود، یوناتان علاقة زیادی به داوود پیدا کرد، به حدّی که او را به اندازة جان خود، دوست میداشت » (اول سموئیل باب ۱۸ آیه ۱). این مثالی قدرتمند از دوستیِ واقعی است!


« فریفته مشوید! معاشرات بد، اخلاق حسنه را فاسد میسازد » (اول قرنتیان باب ۱۵ آیه ۳۳). چه تجربه ای با دوستان خود داشته اید، حتی با آنهایی که منظوری نداشتند که به شما آسیب برسانند، ولی چه کسی سرانجام به شما آسیب رسانده است؟ چگونه انتخاب های غلط در دوستی می توانند به روابط خانوادگی آسیب برساند؟


چهارشنبه ۲۱ فروردین


انتخاب شریک زندگی


اگر قرار است دوستانتان را با دقت انتخاب کنید، پس باید خیلی بیشتر در انتخاب همسر آینده تان دقت کنید. آدم خیلی متبارک بود به این خاطر که خداوند با دستان خودش، زندگی او را طراحی کرده بود. انتخاب برای آدم خیلی آسان بود از آنجا که حوا تنها زنی بود که می توانست انتخاب کند و کامل هم بود. بقیه ما کمی بیشتر در سختی هستیم چون هیچکدام از ما کامل نیستم، و موارد زیادی هم برای انتخاب وجود دارد.


چون این تصمیم خیلی مهم است، خداوند ما را بدون راهنمایی در این بخش از زندگیمان رها نکرده است. بعلاوه تمام مراحل مهمی که در درس دوشنبه مورد توجه قرار دادیم، بعضی از مراحل خاص در مورد مسائل ازدواج برای پیروی از آنها وجود دارد (ما به کل سوالات ازدواج در درس ۶ با دقت نگاه خواهیم کرد). در واقع، به غیر از انتخاب خدمت به خداوند، انتخاب همسر مهمترین مسئله هر کس در زندگیش می باشد.


چه راهنمایی کلی در متون زیر یافت می شود که می تواند و باید برای فردی که به دنبال شریک مناسب در ازدواج است، مورد استفاده قرار گیرد؟ مزامیر باب ۳۷ آیه ۲۷؛ باب ۱۱۹ آیه ۹۷؛ اول قرنتیان باب ۱۵ آیه ۳۳؛ یعقوب باب ۱ آیات ۲۳ تا ۲۵.


علاوه بر اینکه، به دنبال یافتن فردی برای ازدواج هستید، باید به دنبال شخص مناسبی باشید. « لهذا آنچه خواهید که مردم به شما کنند، شما نیز بدیشان همچنان کنید؛ زیرا این است تورات و صُحُف انبیا »(متی باب ۷ آیه ۱۲). کسی می تواند یک همسر با شایستگی ها و قابلیت های بزرگ پیدا کند که خود دارای تمام ویژگی هایی که می خواهد، باشد. اما اگر کسی خصوصیات خوبی در خود نداشته باشد، چگونه می تواند چنین انتظاری از همسرش داشته باشد. در اینجاست که مشکلات بوجود می آیند.


این مسئله جدیدی نیست، و مطمئناً نه تنها در انتخاب همسر بلکه به طور کلی در زندگی دیده میشود. پولس در ابتدای نامه خود به رومیان زمان زیادی را صرف صحبت کردن با کسانی می کند که دیگران را به خاطر کارهایی که انجام دادهاند محکوم می کنند، در صورتیکه خودشان تقصیرکارند.


همانطور که عیسی گفت:« و چون است که خس را در چشم برادر خود میبینی و چوبی را که در چشم خود داری نمی بینی؟ »(متی باب ۷ آیه ۳).


هر چند وقت یکبار آرزو می کنید که ایکاش چه وقتهایی شما خود را جای دیگران که چه آردیگران (شاید همسرتان) دارای صفات و خصوصیاتی بودند که خودتان از آن ویژگی ها بی بهره هستید؟ در مورد آن فکر کنید.


پنجشنبه ۲۲ فروردین


انتخاب یک مسیر


در بعضی موارد، باید انتخاب کنیم که با توجه به شغل یا حرفهمان در زندگی چه کاری می خواهیم انجام بدهیم. به غیر از یک ثروتمند مستقل و یا کسی که بطور تمام وقت در خانه کار می کند که از خانه و خانواده مراقبت کند، (شریف ترین مشاغل)، بسیاری از مردم باید مسیری را در زندگی انتخاب کنند که تا ممکن باشد ادامه یافته و درآمدی برای زندگی داشته باشند.


البته، برای همه ما شرایط خاصی وجود دارد که می تواند، تا حد زیادی، ما را در انتخاب شغلمان محدود کند. اما در هر شرایطی که برای ما وجود دارد، ما می توانیم انتخاب های مربوط به شغلمان را انجام دهیم که، به ویژه اینکه بدانیم ما در عیسی مسیح رستگاری داریم، و این می تواند به زندگی ما معنی و هدف را اضافه کند. بطور خلاصه، هر کاری که انجام می دهیم، می توانیم در آن برای جلال خدا عمل کنیم.


سلیمان چه اشتباهی کرد و چگونه می توانیم مراقب باشیم که اشتباهی شبیه به او نداشته باشیم؟ جامعه باب ۲ آیات ۱ تا ۱۱.


نیازی نیست که به اندازه سلیمان ثروتمند باشیم تا در همان تله ای که او گرفتار شد، به دام بیفتیم. « زیرا که طمع، ریشۀ همۀ بدیها است، که بعضی چون در پی آن میکوشیدند، از ایمان گمراه گشته، خود را به اقسام دردها سفتند » (اول تیموتائوس باب ۶ آیه ۱۹). یکی می تواند فقیر باشد و پول را به همان اندازه که شخص ثروتمند دوست دارد، دوست داشته باشد.


بله، ما باید برای زندگی امرار معاش کنیم، اما صرف نظر از آنچه که انجام می دهیم یا چقدر درآمد داریم، نیازی نداریم به دنبال بُتِ ثروت باشیم. بسیاری از خانواده ها از پدری رنج می برند که اوغرق بدست آوردن پول است، خانوادهاش را فراموش کرده و فقط تلاش میکند که ثروتمند شود. چه تعدادی از فرزندان، و همسران یک شیوه معمولی زندگی را به یک رابطه فقیر و ضعیف با پدرشان ترجیح میدهند؟ در بیشتر موارد، روابط قبلی را به بعد از[پول دار شدن] ترجیح می دهند.


« پس خداوند خدا آدم را گرفت و او را در باغ عدن گذاشت تا کار آن را بکند و آن را محافظت نماید »(پیدایش باب ۲ آیه ۱۵). خطر زمانی است که ما کار و شغل خود را کانون زندگی خود قرار دهیم، و یا آن را وسیله ای برای به دست آوردن ثروت برای خود کنیم. این اشتباهی بود که سلیمان پادشاه کرد.


او به دنبال مفهومی برای این پروژه ها بود، حتی فکر کرد که آن کارها او را به درجه ای از خشنودی و رضایت می رسانند، اما در انتها به این مسئله پی برد که همه آنها مهمل و بی معنی بودهاند.


فردی یک بار گفت: « چند نفر، در پایان زندگی خود، آرزو کردهاند که ای کاش زمانی را که در دفتر کار خود صرف کرده اند، بیشتر با خانواده شان صرف کرده بودند؟ » چه پیام مهمی در این مطلب وجود دارد؟


جمعه ۲۳ فروردین


اندیشه ای فراتر: از نوشته های الن جی وایت: همه ما بر اساس کلام خدا، با واقعیت اراده آزاد انسان مواجه هستیم. حتی آدم و حوای سقوط کرده در گناه (پیدایش باب ۳) آزاد بودند، ولی متاسفانه با اراده آزاد خود، انتخاب اشتباه کردند. اگر انسان سقوط نکرده، در کمال، توانست از اراده آزاد خود سواستفاده کند، چقدر بیشتر، افرادی مانند ما می توانند در گناه فرو بروند؟


و ما باید به خاطر داشته باشیم که اراده آزاد تنها آن است که آزاد است، به این معنا که، بدون در نظر گرفتن فشار بر ما، از داخل و خارج، ما مجبور نیستیم آنچه را که اشتباه است انتخاب کنیم. ما می توانیم، از طریق قدرت خداوند در ما، انتخاب های مناسب را با اراده آزادی که خداوند به ما داده، انتخاب کنیم. بنابراین، چقدر مهم است که ما با دقت تصمیمات خودمان را بررسی کنیم، به خصوص در مورد این که چگونه این تصمیم ها می توانند زندگی خانوادگی ما را تحت تاثیر قرار دهند. انتخاب آزادانه قابیل برای کشتن برادرش قطعاً خانواده اش را ویران کرد. تصمیم آزاد برادران یوسف برای فروش وی به بردگی، زندگی پدرش را خراب کرد.« پس آن را شناخته، گفت، ردای پسر من است! جانوری درنده او را خورده است، و یقیناً یوسف دریده شده است. و یعقوب رخت خود را پاره کرده، پلاس دربر کرد، و روزهای بسیار برای پسر خود ماتم گرفت. و همۀ پسران و همۀ دخترانش به تسلّی او برخاستند. امّا تسلّی نپذیرفت، و گفت، سوگوار نزد پسر خود به گور فرود میروم. پس پدرشبرای وی همی گریست »(پیدایش باب ۳۷ آیه ۳۳ تا ۳۵).


در تمام کتاب مقدس، همینطور در زندگی، می توانیم نمونه هایی از چگونگی انتخاب های آزاد اعضای خانواده، برای خوب یا بد، که بر زندگی دیگران تاثیر گذار بوده، مانند انتخاب: قورح، داتان و ابیرام را پیدا کنیم. (اعداد باب ۱۶ آیات ۱تا ٣٢؛ همچنین دانیال باب ۶ آیات ۲۳ و ٢٤؛ پیدایش باب ۱۸ آیه ۱۹).


سوالاتی برای بحث


۱. برخی از گزینه های اختیاری که امروز انتخاب کردید، چه هستند؟ آنها به شما درمورد خودتان و رابطه با خدا و با دیگران چه می گویند؟ از انتخابهای که شما کرده اید، کدامیک، اگر بخواهید آرزو کنید، می خواستید که کدامیک متفاوت می بود؟


۲. چه شخصیت هایی از کتاب مقدس انتخاب های اشتباه کردهاند، و از اشتباهات آنها چه چیزی می توانیم یاد بگیریم؟ چگونه انتخاب اشتباه آنان تاثیر منفی در خانواده آنان گذاشت؟


۳. بدون شک: همه ما ازانتخابات اشتباه خود پشیمانیم. چرا، راجع به آن دسته از پشیمانی ها، انجیل برای ما خبر خوبی دارد؟ از وعده های کتاب مقدس راجع به ناراحتی و حس تقصیر بر انتخاب های اشتباهچه مطالباتی کرده اید؟


۴. اگر برخی از مردم نزد شما بیایند و در مورد ازدواج با شما صحبت کنند، چه اندرزها و مشاوره هایی برای آنان دارید، و چرا؟ برای کمک به آنها در تصمیم گیری در مورد کارهای مهم زندگیشان به چه اصولی از کلام خدا می توانید اشاره کنید؟


داستانهای ایمانداران


۲۴ فروردین


بمب های مهلک برزیلی


توسط کارولین آزو


مارسلو دورنِلِز که از گزارش های خبری گرسنگان آفریقا مشوش شده بود زندگی راحت خود را در برزیل ترک کرد تا از طریق آدرا به کشورهای موزامبیک، آنگولا و عراق که به خاطر جنگ از هم پاشیده شده بودند، تسکینی به وجود آورده باشد. مارسلو با وجود اینکه ۴۸ ساله بود، موهایی سفید و چهره ای جذاب داشت که از سالها کار بشردوستانه در میانه انفجار بمب، آفتاب سوزان، سرمای شدید و باران فراوان شهادت می داد.او نمی توانست چیزی را تغییر بدهد.


مارسلو در مصاحبه ای در شهر اربیل عراق با عنوان مسئول آدرای کردستان گفت: « من در سال ۱۹۹۰خیلی ناراضی بودم؛ اگرچه زندگی راحتی داشتم. وقتی تصاویر مردمی را از تلویزیون دیدم که در اتیوپی و سومالی به خاطر جنگ از گرسنگی در حال هلاکت بودند، اشتیاقی در من به وجود آمد تا بتوانم کمک رسانی کنم. می دانستم که خدا مرا فرا خوانده است». اولین ماموریت او دستیاری به آژانس امداد و توسعه ادونتیست های روز هفتم بود تا برنامه غذایی را برای مردم ۱۰۰ روستا برقرار سازند که بواسطه درگیری و خشکسالی در موزامبیک تغییر اسکان داده بودند. کشور در منجلاب جنگ داخلی ۱۹۷۷فرو رفته بود و توافق صلح تنها می توانست در سال ۱۹۹۲حاصل شود.


مارسلو گفت: « وقتی رسیدم، دیدم که اوضاع از آنچه من فکر می کردم پیچیده تر بود. اما نمی توانستم برگردم. کمک بیشتری نیازبود ». او به مدت هشت ماه در موزامبیک کار کرد و گفت که اشتیاقم برای کمک به دیگران قوی تر شده است.


اما مادرش به درمان فوری نیاز پیدا کرده بود و مجبور شد تا کار خود را ناتمام گذاشته و برای مراقبت از مادرش به برزیل بازگردد. ماموریت بعدی او در آنگولا بود، که در میانه جنگ داخلی ۲۷ساله گرفتار شده بود. سالهای نخستش وحشتناک بود وقتی که می دید مردم بیچاره کفش ها و سگهای مرده را می خورند. در طی یک تهاجم نظامی در سال ۱۹۹٣، او ۲۰کودک را از گرسنگی و انفجار بمب نجات داد و آنها را در خانه اش در مرکز استانی به نام مالانخی در آنگولای شمالی ، پناه داد.


او گفت:« آنچه را که در خیابان ها می دیدم وحشتناک بود؛ هزاران کودکی که از فرط گشنگی پوست و استخوان شده و در آستانه کرگ بودند. من نمی توانستم چنین بدبختی ای را تحمل کنم. از این رو، کودکانی را که ملاقات می کردم یکجا جمع می کردم و به خانه ام می آوردم و به آنها غذا می دادم ».


او همچنین با آدرا کار کرد تا به بیش از ۲۰۰ کودک یتیم به همراه خانواده های اودنتیست در مالانخی جا دهد.


در سال ۲۰۱۶، مارسلو برای کمک به مردم بی پناه به عراق رفت.


لیاندر رِیس، فردی برزیلی که به عنوان کارمند ارشد مالی برای آدرای کردستان کار می کند، گفت: «او انسانی است که قلبی بزرگ و مهربان دارد».


درس سوم ٢٤-٣٠ فروردین


آمادگی برای تغییر






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: اول قرنتیان باب ۱۰ آیات ۱ تا ۱۳؛ پیدایش باب ۲ آیه ۲۴؛ اول قرنتیان باب ۱۳ آیات ۴ تا ۸؛ اول سموئیل باب ۱ آیه ۲۷؛ مزامیر باب ۷۱؛ اول قرنتیان باب ۱۵ آیات ۲۴ تا ۲۶.


آیه حفظی: « عدالت پیش روی او خواهد خرامید و آثار خود را طریقی خواهد ساخت »(مزامیر باب ۸۵ آیه ۱۳).


زندگی پر از تغییرات است. چیزها همواره در حال تغییر هستند. تنها چیزی که تغییر نمی کند واقعیت خود تغییر است. تغییر، در واقع، بخشی از وجود ماست. حتی به نظر می رسد که قوانین فیزیک را بر اساس این واقعیت آموزش می دهند.


اغلب تغییرات به طور غیر منتظره رخ می دهند. ما در روال عادی زندگی خود هستیم، که ناگهان، بلافاصله، همه چیز تغییر می کند و بدون اینکه آمادگی داشته باشیم کاملا گرفتار می شویم.


از سوی دیگر، گاهی اوقات ما می توانیم ببینیم که تغییرات در حال آمدن هستند. وگاهی آگاهی قبلی، نشانه ها، و شاخص ها به ما اطلاع میدهند که همه چیز متفاوت خواهد بود. زمانی که این اتفاق می افتد، عاقلانه است که خود را در حد لازم برای هر چیزی که ممکن است در آینده اتفاق بیافتد، آماده کنیم. بسیاری از این تغییرات مثل ازدواج، بدنیا آمدن کودک، بالا رفتن سن و حتی مرگ، تغییرات بزرگی هستند.


و بله، ما در انزوا زندگی نمی کنیم. پس به این معنی است که، تغییراتی که می آیند، می توانند بر ما و خانواده ما به شیوه های بزرگ اثر بگذارند. همزمان، تغییر در خانواده ما نیز می تواند بر هر یک از اعضای خانواده هم تأثیر بگذارد.


در این هفته، اجازه دهید به برخی از این تغییرات نگاهی بیندازیم که دیر یا زود، به طرق مختلف، با آن مواجه می شویم، و ببینیم که این تغییرات چطور می تواند به زندگی خانوادگی ما ضربه بزند.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت ۲۰ آوریل – ٣۱ فروردین آماده شوید.


یکشنبه ۲۵ فروردین


بدون آمادگی


یک چیز در مورد کلام خدا وجود دارد: که برواقعیت های زندگی انسان پرده نمی پوشاند و آن را مخفی نمی کن. برعکس، در آن همه شداید و زمختی ها و در موارد خاص، درد و ناامیدی محض به چشم می خورد. در واقع، به استثنای چند صفحه از اول و آخر کتاب مقدس، کلام خدا چهره ای محزون و پشیمان از نژاد بشر را به تصویر می کشد. پولس در آنچه که گفت اغراق نکرد:« زیرا همه گناه کردهاند واز جلال خدا قاصر میباشند »(رومیان باب ۳ آیه ۲۳).


اول قرنتیان باب ۱۰ آیات ۱ تا ۱۳ را بخوانید. چه هشدار هایی وجود دارد، همچنین چه وعده هایی داده شده است؟


از بسیاری جهات، بسیاری از اقدامات ما در زندگی بطور ساده چگونگی واکنش ما به تغییرات است. ما دائماً با تغییرات روبرو هستیم که این حالت برای ما به عنوان باورمندان مسیحی یک چالش محسوب می شود که باید با ایمان و با اعتماد به خدا و آشکار کردن این ایمان از طریق اطاعت، بدون توجه به وسوسه های دیگران، با آن مقابله کنیم.


« بزرگترین خواسته دنیا این است، انسانها می خواهند که خریده یه فروخته نشوند؛ انسان هایی که در روحیه هایشان صادق و حقیقی هستند، انسان هایی که هراسی ندارند تا گناه را با نام واقعی آن خطاب کنند، انسان هایی که با وجدان و وظیفه شناس هستند و مثل سوزن قطب نما درست عمل میکنند، انسان هایی که برای احیای حق می ایستند، هرچند که آسمان و زمین به هم بریزد »از کتاب آموزش اِلن جی وایت صفحه ۵٧. این کلمات همانطور که برای اسرائیل کهن درست بود، و همانطور که در زمان الن جی وایت درست بود، اکنون برای ما هم در زمان حال صدق می کند.


در متون زیر چه اشتباهاتی مردم در قبال تغییرات انجام دادند؟ و از اشتباهات آنان چه می توانید یاد بگیرید؟


اعمال رسولان باب ۵ آیات ۱ تا ۱۰


پیدایش باب ۱۶ آیات ۱ ؛ ۲؛ ۵؛ ۶


متی باب ۲ آیات ۲۰ تا ۲۲


تغییرات می آیند و اغلب باعث وسوسه، چالش ها و حتی حوادث، و در زمانهایی موجب ترس می شوند. بنابراین، چقدر مهم است که زرهپوشی روحانی بر تن داشته باشیم تا با آنها با شیوه ای مناسب برخورد کنیم. مجدداً، صرف نظر از اینکه آیا تغییرات غیر منتظره هستند و یا اینکه آنها فقط بخش معمولی از زندگی هستند، ما باید برای آنچه که می آیند، چه مرئی و یا نامرئی باشند، آماده باشیم.


دوشنبه ۲۶ فروردین


آمادگی برای ازدواج


یکی از بزرگترین تغییراتی که فرد با آن مواجه است، زمانی است که او ازدواج می کند.


البته، همه ازدواج نمی کنند، بارزترین الگوی ما، عیسی بود که هرگز ازدواج نکرد، و بسیاری دیگر از شخصیت های کتاب مقدس هم که ازدواج نکرده بودند.


با این وجود، بسیاری از مردم ازدواج می کنند و بنابراین، کتاب مقدس در مورد مسئله ازدواج سکوت نمی کند، که قطعاً یکی از آن بزرگترین متغیرهای زندگی ما است.


اولین روش اجتماعی که در کتاب مقدس ذکر شده، ازدواج است. برای خدا، ازدواج بسیار مهم است، همان کلماتی را که او به آدم و حوا در باغ عدن درباره ازدواج می گوید، در سه جای دیگر در کتاب مقدس هم دیده می شود.« از این سبب مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، با زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند بود » (پیدایش باب ۲ آیه ۲۴ همچنین متی باب ۱۹ آیه ۵؛ مرقس باب ۱٠ آیه ۷؛ افسسیان باب ۵ آیه ۳۱). این آیات به ما می گویند که وقتی یک فرد ازدواج می کند، مهم ترین رابطه در زندگی آنها باید بین آنها و همسرشان باشد، حتی بیش ازآنچه میان آنها و والدینشان است.


از جمله دلایل ازدواج بین یک مرد و یک زن که برای خداوند بسیار مهم است، این است که این رابطه نشان دهنده رابطه بین پسر او، عیسی و کلیسا، عروس اوست (افسسیان باب ۵ آیه ۳۲).


در ساخت یک خانه، اولین مرحله در نظر گرفتن هزینه ساخت آن است (لوقا باب ۱۴ آیه ۲۸ تا ۳۰)؛ چقدر بیشتر هنگام ایجاد یک کانون خانواده باید همه چیز را در نظر گرفت؟ یک خانه با آجر و ملات، چوب و آهن، سیم و شیشه ساخته می شود. اما کانون خانواده با چیزهایی که لزوماً مادی نیستند ساخته می شود.


برخی از ویژگی های حیاتی برای تمام جنبه های زندگی مهم هستند، اما کدام مخصوصاً برای کسانی که برای ازدواج آماده می شوند اهمیت دارند؟ اول قرنتیان باب ۱۳ آیات ۴ تا ۸؛ غلاطیان باب ۵ آیات ۲۲ و۲۳.


آماده شدن برای ازدواج باید از ما و به طور فردی شروع شود، در عین حال، ما باید با دقت به همسر آینده مان نگاه کنیم و بینیم که او مکمل خوبی برای باشد. آیا او سخت کوش است؟(امثال باب ۲۴ آیات ۳۰ تا ۳۴) آیا اخلاق بدی دارد؟ (امثال باب ۲۲ آیه ۲۴). آیا ما اعتقادات مشترک با هم داریم؟(دوم قرنتیان باب ۶ آیات ۱۴ و ۱۵). خانواده و دوستان من چه احساسی نسبت به همسر آینده من دارند؟(امثال باب ۱۱ ایه ۱۴)، آیا من به ایمان تکیه میکنم یا به احساسات؟ (امثال باب ۳ آیات ۵ و ۶). پاسخ به این سؤالات می تواند آینده ای پر از شادی یا یک عمر غم و اندوه به همراه داشته باشد.


در مورد برخی از ازدواج های خوب فکر کنید. چه اصولی می توانید پیدا کنید که همچنین در انواع دیگر روابط بین فردی اعمال میشوند؟


سه شنبه ۲۷ فروردین


آمادگی برای پدر و مادر شدن


فقط اندکی از چیزها قادر هستند زندگی ما را بیشتر از متولد شدن یک بچه، تغییر بدهند.هیچ چیز نمی تواند همیشه مثل روز اولش بشود.


« شخصی که در جوانی صاحب پسر میشود، فرزندانش مانند تیرهای تیز در دست سرباز هستند. خوشا به حال کسی که در ترکش خود از این تیرها فراوان دارد. آن شخص در دادگاه، هنگام مقابله با دشمن، هرگز شکست نخواهد خورد »(مزامیر باب ۱۲۷ آیات ۴و۵).


در زمانی که، بچه ها به دنیا می آیند همراهشان یک کتابچهراهنمای استفاده نمی آید که به والدین آنها، همه چیز را در مورد روش مراقبت و نحوه رفع مشکلات آنان بگوید. حتی والدین با تجربه نیز گاهی از رفتارها، سخنان، یا نگرش فرزندان خود آشفته میشوند.


همانطور که آماده شدن برای ازدواج مهم است، همچنین مهم است که کسانی که امیدوارند تا صاحب فرزندی بشوند، خود را برای این مسئولیت بزرگ آماده کنند.


هرچند که داستان های زیر در باره تولد منحصر به فرد بودند، کدام اصول می تواند کسانی که آماده میشدند تا پدر ومادر بشوند را از پاسخگو و مسئول بودن معاف کند؟ اول سموئیل باب ۱ آیه ۲۷؛ داوران باب ۱۳ آیه ۷؛ لوقا باب ۱ آیات ۶؛ ۱٧-۱٣؛ ٣۹-٤۵ ؛ ۷۹-۷٦.


این والدین چه مسئولیت و فرصت بزرگی داشتند. سه نفر از آنها والدینِ انبیا و رهبران اسرائیل بودند، یکی از فرزندان آنها منادی مسیح موعود، و یکی از آن فرزندان قرار بود مسیح باشد.


با این حال، حتی اگر فرزندان ما قرار نیست که از پیامبران کتاب مقدس باشند، والدین باید هنوز برای این تغییر بنیانی در زندگی آماده باشند.


« حتی قبل از تولد کودک، بهتر است آماده سازی شروع شود، که آنها را قادر می سازد تا با موفقیت با شیطان مبارزه کنند ».


« اگر قبل از تولد فرزند، مادر خوشگذران، خودخواه، ناشکیبا و سخت گیراست، این خصیصه ها در تربیت کودک تاثیر خواهند گذاشت. بنابراین بسیاری از کودکان از بدو تولد حق گرایش و تمایل بسوی شیطان را دریافت میکنند » - اِلن جی وایت، خانه ادونتیست، صفحه ٢۵٦.


خواه اینکه کودکان تحت مراقبت ما هستند یا اینکه ما نسبت به دیگران مسئولیت هایی داریم، چه کارهایی می توانیم انجام دهیم تا این مسئولیت به بهترین نحوه ممکن و شیوه ای خداپسندانه انجام شود؟


چهارشنبه ۲۸ فروردین


آماده شدن برای سن پیری


« دوران عمر ما هفتاد سال است و یا اگر قویتر باشیم، ممکن است هشتاد سال زندگی کنیم، امّا همة دوران زندگی ما آمیخته با رنج و زحمت است و بزودی به سر می رسد و فنا میشویم »(مزامیر باب ۹۰ آیه ۱۰).


این کلمات از زبان موسی به ما یادآوری میکند که گذشت زمان را نمیشود متوقف کرد. همانطور که سال ها می آیند و می روند، ما تغییر را در بدن خود مشاهده میکنیم. موهایمان خاکستری می شوند و یا می ریزند، انرژی و فعالیت ما آهسته تر میشوند، درد و رنجوری با ما همراه میشوند. اگر ما ازدواج کرده باشیم و فرزند داشته باشیم، فرزندانمان ممکن است فرزند داشته باشند، پس ما از نوه هایمان می توانیم لذت ببریم. فصلهای گذشته زندگی ما به ما کمک کرده است تا برای آخرین فصل آن آماده شویم.


مزامیر باب ۷۱ را بخوانید. چه مطلبی را مزامیر ۷۱ به ما در باره آماده شدن برای سن پیری و بطور کلی درباره زندگی آموزش میدهد؟


مزامیر ۷۱ مناجات یک فرد مُسن است که چالش هایی را که در زندگی او به وجود می آید تجربه می کند، اما خوشحال است چون تمام وقت به خدا اعتماد میکند. بهترین راه رسیدن به سن پیری، اعتماد به خداوند از سن جوانی است. به طور کلی، نویسنده مزامیر سه مطلب مهم را که او در طی گذر از این مرحله زندگیش یاد گرفته، با دیگران در میان می گذارد.


۱. شناختی شخصی و عمیق از خدا داشته باشیم. از عنفوان جوانی اش(مزامیر باب ۷۱ آیه ۱۷)، خداوند برایش پناهگاهی محکم بود(مزامیر باب ۷۱ آیات ۱ و۷) و نجات دهنده او (مزامیر باب ۷۱ آیه ۲). خداوند صخره و دژ مستحکم است(مزامیر باب۷۱ آیه ۳). او امید و اعتماد اوست (مزامیر باب ۷۱ آیه ۵). و از اعمال خداوند توانا صحبت میکند (مزامیر باب ۷۱ آیات ۱۶و۱۷)، و از توان و قدرت او (مزامیر باب ۷۱ آیه ۱۸)، و همه چیزهای عالی که او انجام داده است (مزامیر باب ۷۱ آیه ۱۹). در نهایت او فریاد بر می آورد، « خدایا مانند تو کیست؟ »(مزامیر باب ۷۱ آیه ۱۹). در مناجات روزانه با خدا، همانطور که کلام خدا را مطالعه میکنیم، ما سکوت می کنیم و به آنچه او برای ما انجام داده است فکر می کنیم و این رابطه ما را با خداوند تقویت میکند.


۲. عادت های خوب را پرورش بدهیم. تغذیه خوب، ورزش، نوشیدن آب،استفاده از نور خورشید، استراحت کافی، و غیره به ما کمک میکنند که از زندگی طولانی تر و بهتر لذت ببریم. توجه داشته باشید که چگونه خواننده مزامیر اشاره میکند به عادت اعتماد کردن به خداوند (مزامیر باب ۷۱ آیه ۳)، ستایش او، و به او امید داشتن (مزامیر باب ۷۱ آیه ۱۴).


۳. برای خدمت به خداوند شور و شوق داشته باشیم. شخصی که در این مزمور از او صحبت می شود به دنبال این نمی گشت که در سن پیری خود، انسان بیهوده ای باشد. حتی او می خواست در سن بازنشستگی به ستایش خداوند ادامه دهد(مزامیر باب ۷۱ آیه ۸) و با دیگران درباره او[خداوند] صحبت کند(مزامیر باب ۷۱ آیات ۱۸-۱۵).


برای کسانی که مسن تر هستند، برخی از مزایای پیر شدن، چیست؟ حالا شما چه می دانید که وقتی جوان بودید نمی دانستید، و شما می توانید آن را با جوانتر ها در میان بگذارید؟


پنجشنبه ۲۹ فروردین


آماده شدن برای مرگ


اگر تا زمان بازگشت دوباره مسیح زنده باشیم، همه ما می توانیم منتظر تغییری باشیم و بزرگترین تغییر، زندگی ما است: از زندگی تا مرگ. به غیر از ازدواج و تولد، چه تغییر بزرگتری میتواند بر روی خانواده و اعضای آن تاثیر بگذارد؟


کتاب اول قرنتیان باب ۱۵ آیات ۲٦-۲٤ را مطالعه کنید. این آیات چه چیزی را در مورد مرگ به ما آموزش میدهند؟


البته، خیلی وقتها، مرگ بطور ناگهانی و غم انگیز می آید. چند نفر از مردان، زنان، حتی کودکان، یک روز صبح از خواب بیدار میشوند، اما قبل از غروب آفتاب، بجائیکه شب چشمهایشان را برای خواب ببندند، چشمهایشان در اثر مرگشان بسته میشود؟


یا یک روز از خواب بیدار میشوند ولی قبل از غروب آفتاب یکی از اعضای خانواده خود را از دست میدهند؟


به غیر از اینکه مطمئن شوید شما بوسیله ایمان به خدا متصل و در هر لحظه از عمرتان بوسیله عدالت او محافظت میشوید (رومیان باب ۳ آیه ۲۲ را بخوانید)، شما نمی توانید به طریق دیگری برای مرگی آماده شوید که نمی دانید چه وقت برای شما یا عزیزانتان می آید.


از سوی دیگر، اگر شما می دانستید که فقط چند ماه دیگر زنده هستید چه کاری میکردید؟ ما ممکن است زمان دقیق مرگ خود را ندانیم، اما مطمئناً می دانیم که به زمان مرگمان نزدیک هستیم. بنابراین، چقدر مهم است که خود را برای امر اجتناب ناپذیر آماده کنیم.


اول پادشاهان باب ۲ آیه ۱تا ٤ را مطالعه کنید، که در باره آخرین حرفهایی است که داود به پسرش سلیمان می گوید. چه درسهایی می توانیم در باره آماده شدن برای مرگ خودمان و اعضای خانوادهمان از آن یاد بگیریم؟


در اولین نگاه اجمالی، یک فرد می تواند مخالفت کند، مضحک و بیداد گرانه است! داود که پس از آبستن نمودن همسر اوریا زنا کرده و باعث کشته شدن اوریا شد (دوم سموئیل باب ۱۱)، به پسرش میگوید که در راه خداوند زندگی کند. از سوی دیگر، شاید دقیقاً به دلیل این گناه و عواقب وحشتناک آن بود که داوود این سخنان قدرتمند را به پسرش گفت. بدون شک او به روش خودش سعی می کرد به پسرش هشدار دهد که از انجام اعمال زشت بدور باشد تا درآینده غمگین نشود. داوود از طریق روشی سخت، درسی دشوار درباره پرداخت هزینه گناهش را یاد گرفت، و بدون شک امیدوار بود که به پسرش قدری از غم و اندوهی را که تجربه کرده بود تفهیم کند.


جمعه ۳۰ فروردین


تفکری فراتر: اگر تمام داستان قوم بنی اسرائیل کهن را که در بیابان سرگردان بودند بخوانیم، می توانیم یک اشتباه را پس از یک اشتباه دیگر در مواجهه با تغییرات بزرگ ببینیم، حتی علیرغم اینکه محبت و قدرت شگفت انگیز خداوند آشکار بود. در واقع، بیش از آنکه قوم بنی اسرائیل در بیابان، در نهایت وارد سرزمین موعود شوند و در نتیجه با یک تغییر بزرگ دیگر مواجه شوند، موسی به قوم بنی اسرائیل گفت:« چشمان شما آنچه را خداوند در بَعلفغور کرد دید، زیرا هرکه پیروی بَعلفغور کرد، یهُوَه خدای تو، او را از میان تو هلاک ساخت. امّا جمیع شما که به یهُوَه خدای خود مُلصق شدید، امروز زنده ماندید. اینک چنانکه یهُوَه، خدایم، مرا امر فرموده است، فرایض و احکام به شما تعلیم نمودم، تا در زمینی که شما داخل آن شده، به تصرف میآورید، چنان عمل نمایید. پس آنها را نگاه داشته، بجا آورید زیرا که این حکمت و فطانت شماست، در نظر قومهایی که چون این فرایض را بشنوند، خواهند گفت، هرآینه این طایفهای بزرگْ، قوم حکیم، و فطانت پیشهاند. زیرا کدام قوم بزرگ است که خدا نزدیک ایشان باشد چنانکه یهُوَه، خدای ما است، در هروقت که نزد او دعا میکنیم؟ و کدام طایفۀ بزرگ است که فرایض و احکام عادلهای مثل تمام این شریعتی که من امروز پیش شما میگذارم، دارند؟ لیکن احتراز نما و خویشتن را بسیار متوجّه باش، مبادا این چیزهایی را که چشمانت دیده است فراموش کنی و مبادا اینها در تمامی ایّام عمرت از دل تو محو شود، بلکه آنها را به پسرانت و پسران پسرانت تعلیم ده »(تثنیه باب ۴ آیات ٣-۹ ). چقدر مهم است که آنچه را که خداوند برای ما انجام داده است، فراموش نکنیم. و چه بهتر که ما نه تنها فراموش نکنیم بلکه به دیگران و همه کسانیکه بعد از ما خواهند آمد آموزش دهیم. همچنین توجه کنید که همه این چیزها در کانون خانواده بوده، و آنان همه چیز را به فرزندانشان یاد دادند. و گناه در بعل تنها چیزی بود که باعث ویرانگری خانواده شد. « گناه موجب داوری خداوند بر قوم بنی اسرائیل و نتیجه پراکندگی آنان شد. جنبش زنان در اغفال کردن روح در بعل فغور به پایان نرسید» – الن جی وایت، خانه ادونتیست، صفحه ٣٢٦. (صفحه ذکر شده مربوط به متن مرجع انگلیسی می باشد)


سوالاتی برای بحث


۱. در کلاس، در مورد برخی از آماده سازی هایی که شما در مراحل بزرگ زندگی خود با آن مواجه هستید مثل: ازدواج، صاحب فرزند شدن، پیری، یا هر چیز دیگر صحبت کنید. چگونه این تغییرات در زندگی خانواده شما تاثیر می گذارند؟ از چیزی که آموخته اید چه کمکی می توانید به دیگران بکنید؟


۲. در مورد سخنان داوود به پسرش سلیمان فکر کنید، دوباره در متن گناه او به بتشبع، فاجعه ای است که سایه تاثیر آن بر کل سلطنت داوود و از همه بدتر بر سر خانواده او است. در این میان، به چه نحوی می توانیم واقعیت فیض خداوند را ببینیم ؟


داستانهای ایمانداران


٣۱ فروردین


دعا برای یک کودک


توسط مارژوری چیسونگا


بعد از گذشت یک سال از ازدواجم، پسرم به دنیا آمد. بعد از آن دیگر هیچ. دیگر بچه ای در کار نبود. این موضوع توجه مردم را جلب کرد. یک نفر پرسید: «چرا شما حامله نمی شوید؟». فرد دیگری گفت: «شاید شما برای کمک به پزشک نیاز داشته باشید».


برخی از اشخاص نیز پیشنهاد کردند تا یک جادوگر را ملاقات کنم. من و شوهرم بچه زیادی می خواستیم. شوهرم در مدرسه راهنمایی روسانگو تدریس می کرد که یک آکادمی شبانه روزی ادونتیست های روز هفتم در مونز واقع در کشور زامبیا بود. من درس می خواندم تا معلم مدرسه ابتدایی شوم.


چه چیزی می توانم به آنانی که در مورد تعداد خانواده ام می پرسند بگویم؟ من مکرراً تکرار می کردم: «تقدیر خداوند چنین است و همین است که هست».من نسبت به حس ترحم و دلسوزی مردم ناراحت نبودم. اما همچنان که زمان می گذشت، پی بردم که برخی از بیشتر دوستانم که به خرافات اعتقاد داشتند فکر کردند که من به خاطر عللی نا معلوم در حال مجازاتم. بعد از آن خواهر شوهرم فوت کرد و ما دختر سه ساله اش را به فرزندی پذیرفتیم. حال ما در خانه مان دو بچه داشتیم. دوستان خرافاتی ام خوشحال شدند؛ و گفتند که حضور دختر در خانه باعث خواهد شد که هورمون هایم فعال شده و اجازه دهند تا بچه دیگری داشته باشم.


اما هیچ اتفاقی نیفتاد. اما داستان حنّا در کتاب اول سموئیل باب اول به من امید داد. حنّا زنی همیشه در حال دعا بود و هرگز دست از دعا بر نمی داشت. او آنقدر اصرار ورزید تا خدا دعایش را مستجاب نمود و او سموئیل را به دنیا آورد. من و شوهرم به دعا کردن ادامه دادیم. ما به مدت ۱٣سال دعا کردیم. سپس من متوجه شدم که چیزی تغییر یافته است. من حامله بودم! من و شوهرم بلافاصله زانو زدیم تا شکرگزاری کنیم. ما نام دومین فرزندمان را چیلِلا گذاشتیم که در زبان تونگا به معنای «ارزشمند» است. ارزش این را داشت که منتظر بمانیم. بدون هیچ معطلی، من سومین پسرم، چاکوندِلا را به دنیا آوردم؛ که به معنای «بگذار اینگونه باشد» است.


دو پسر جوانترم حالا ۱۴و ۱۷ساله هستند - و آنها عیسی را دوست دارند. خدا خانواده ام را خیلی برکت داده است. ما فقط بایستی صبور می بودیم. وقتی با ایمان یک چیز خوب را از خدا درخواست نمائید ، او بیشتر از آنچه که شما تصور می کنید خواهد داد.


مارژوری چیسونگا، ۵۲ساله، اقتصاد خانواده را در مدرسه راهنمایی تدریس می کند که در سرزمینی واقع شده است که مبشر آمریکایی ویلیام هریسون آندرسون اولین کلیسای روز هفتمی در پاسگاه مرزی رودِزیای شمالی( زامبیای امروزی) رادر سال ۱۹۰۵بنیان نهاد. هدایای تخصیص یافته برای کار بشارتی، کار اندرسون را پشتیبانی کرد و امروزبا سرمایه گذاری برای بشارت انجیل از طریق مبشّرین ادامه می یابد. به خاطر هدایای بشارتی سپاسگزاریم.


درس چهارم ۳۱ فروردین تا ۶ اردیبهشت


زمان تنهایی






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: جامعه باب ۴ آیات ۹-۱۲؛فیلیپیان باب ۴ آیات ٤-۱۱؛ اول قرنتیان باب ۷ آیات ٢۵-٣٤؛ متی باب ۱۹ آیه ۸؛ پیدایش باب ۳۷ آیه ۳۴؛ اشعیا باب ۵۴ آیه ۵.


آیه حفظی: « و خداوند خدا گفت، خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم »(پیدایش باب ۲ آیه ۱۸).


داستانی جالب و در عین حال دردناک، در سالهای پیش خبرساز شده بود. جسد زن جوانی در آپارتمانش پیدا شده بود. اگرچه مرگ خود به خود غم انگیز بود، اما داستانِ بدتر این بود که این زن بیش از ۱۰ سال پیش از اینکه جسد او پیدا شود، مرده بود. ده سال! بنابراین، به درستی این سوال برای مردم پیش آمده بود که: چطور در یک شهر بزرگ مانند این، با جمعیت بسیار و با راههای مختلف برای ایجاد ارتباط، یک زن که بی خانمان هم نبوده برای مدت طولانی مرده باشد و هیچ کس متوجه نشده باشد؟


گرچه این داستان غیرمتعارف است، اما این نمونه ای از یک واقعیت است: بسیاری از مردم از تنهایی رنج می برند. در سال ۲۰۱۶ مجله نیویورک تایمز یک مقاله تحت عنوان « محققان با اپیدمی تنهایی مواجه هستند » را منتشر کرد. این مشکل واقعی است.


از همان ابتدا ، ما انسانها قرار نبود که تنها باشیم. از باغ عدن، ما باید بصورت جمعی با سایر انسانها و تا حدودی با یکدیگر زندگی می کردیم. البته، گناه وارد شد، و از آن زمان هیچ چیز درست به آن صورت که قرار بود باشد، پیش نرفت. این هفته به سوالی در باره مصاحبت و تنهایی در زمان های مختلف زندگی نگاه می کنیم، شاید همه ما تا به حال با آن مواجه نشده ایم. اگر نه، پس خودتان را جزو انسانهای خوش اقبال حساب کنید.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در April ۲۷ – ٧ اردیبهشت آماده شوید.


یکشنبه ۱ اردیبهشت


مصاحبت و همنشینی


جامعه باب ۴ آیات ۹-۱٢را بخوانید. ایده و موضوع اصلی در این آیات چیست؟ بطور کل در باره چه اصلی از زندگی صحبت می کند؟


تعداد کمی از ما می توانیم به تنهایی زندگی کنیم. حتی اگر ما تنها باشیم و دوست داشته باشیم که تنها بمانیم، دیر یا زود ما نه تنها به دنبال هم صحبت می گردیم ، حتی ممکن است به سپری کردن زمان خاصی با آنان نیاز داشته باشیم. ما واقعاً برای اجتماعی بودن ومصاحبت با دیگران خلق شده بودیم. چقدر خوشبخت هستند کسانی که به اعضای خانوادهشان نزدیک هستند، کسانی که در زمانهای خاص که نیاز به آنهاست میتوانند مایه آسایش و پشتیبانی باشند.


متأسفانه، در کلیسای ما، در جایی که ما کار می کنیم، در جامعهای که زندگی می کنیم، مردمی وجود دارند، که هیچ کس را ندارند، نه تنها در زمانی که نیاز دارند، و حتی برای برخی گفتگوها در پایان روز کسی را ندارند. این احساس تنهایی میتواند در هر زمانی به سراغ ما بیاید.


یک مرد مجرد گفت که: « سخت ترین روز برای من، روز یکشنبه است. در طول هفته من توسط افراد در محل کارم احاطه شده ام. در روز سبت من مردم را در کلیسا می بینم اما در روز یکشنبه تنها هستم».


همه ما چه اصولی را می توانیم یاد بگیریم، مخصوصاً وقتی که ممکن است زمانی را در تنهایی گذرانده باشیم؟ یوحنا باب ۱۶ آیات ۳۲و۳۳؛ فیلیپیان باب ۴ آیات ۱۱-۱٣.


بله، ما به عنوان باورمندان مسیحی، نه تنها از حقیقت خدا ، بلکه از واقعیت مشارکت با خداوند بهره مند هستیم. و ما واقعاً می توانیم از نزدیکی با خدا لذت ببریم. اما نزدیک بودن خدا به آدم، در باغ عدن، خداوند را از گفتن آیات زیر باز نداشت « و خداوند خدا گفت، خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم »(پیدایش باب ۲ آیه ۱۸). بدین ترتیب، خدا می دانست که آدم، حتی زمانی که با خدا در دنیایی که هنوز بوسیله گناه آسیب ندیده بود، زندگی می کرد، نیازمند به همراهی با انسان را داشت. پس چقدر بیشتر بعد از آن، همه ما نیاز به مشارکت با هم را داریم.


همچنین باید نسبت به این فرض و گمان نادرست مراقب باشیمکه بخاطر این که افراد زیادی در اطراف ما وجود دارند، فرد نمی تواند تنها بماند. بعضی از افراد تنها در شهرهای بزرگ زندگی میکنند جائیکه آنها اغلب با دیگران تعامل دارند. فقط بودن در اطراف جسم دیگران به این معنا نیست که کسی نمی تواند احساس تنهایی کند و بیگانه و بی نیاز از مشارکت با دیگران باشد.


همیشه آسان نیست، کسی را که احساس تنهایی، بی اعتنایی، مطرود، و یا صدمه روحی ساده ای خورده و یا فقط نیاز به کسی برای صحبت کردن را دارد، درک کنید. چگونه می توانید فعالانه به دنبال آن دسته از افراد که بیشتر حساس هستند، باشید؟


دوشنبه ۲ اردیبهشت


زندگی مجرد


یک زن جوان در باره مزیت مجرد بودن و ازدواج نکردن می گفت:« دو بار فرصت یافتم تا در مقر های بشارتی خدمت کنم، و بدون درنگ قبول کردم ». یک شخص ازدواج کرده، و خانواده دار، برایش ممکن است بیشتر زمان ببرد تا تصمیم بگیرد که در این برنامه ها شرکت کند یا نه، چون تصمیم او نه تنها خود او را درگیر میکند، بلکه همسر و فرزندان او را هم درگیر خواهد کرد.


مطابق با گفته های پولس، دلایل خوب برای ازدواج نکردن، چه هستند؟ اول قرنتیان باب ۷ آیات ۲۵تا۳۴.


خیلی از مردم فکر میکنند که خواست خداوند برای آنان ازدواج کردن است. مگر این سخن خداوند نیست، « این خوب نیست که مرد تنها بماند؟ » و اما چقدر بیشتر از این گونه مثالها


در کتاب مقدس از مردمی که ازدواج نکرده اند داریم، و از همه مهمترین آن ازدواج عیسی مسیح است.


به ارمیا گفته شد که ازدواج نکند(ارمیا باب ۱۶ آیات ۱ تا۳)؛ آن یک فتوا در یک موقعیت تاریخی بود. ما نمی دانیم که آیا این یک محدودیت برای همیشه بوده که برداشته شده است، اما این خیلی واضح است که ارمیا وقتی مجرد بود، نبی بزرگی بود.


همچنین، وضعیت ازدواج زکریا زیاد مهم به نظر نمی آید، با اینکه همسر او بطور ناگهانی از دنیا رفت. حتی به او اجازه داده نشد که عزاداری کند و او به خدمتی که خداوند به او سپرده بود ادامه داد (حزقیال باب ۲۴ آیات ۱۵ تا ۱۸). همچنین هوشع نبی یک ازدواج شکست خورده را تجربه کرد، اما با این حال قادر بود که به خدمتش به خداوند ادامه دهد. در حالیکه داستان برای ما نا آشنا به نظر می رسد، خداوند به او[هوشع] گفت برو و با زنی که فاحشه بود ازدواج کن کسیکه خداوند می دانست آن زن به خاطر مرد دیگری هوشع را ترک خواهد کرد (هوشع باب ۱تا۳). با نگاه به گذشته ، میتوانیم ببینیم که خداوند سعی میکند عشق یک طرفه خودش را به قوم بنی اسرائیل و ما توضیح دهد، اما این برای هوشع که یک درس عملی و مقصودی بود، خیلی سخت و دردناک بوده است.


در هر یک از این مثالها، وضعیت ازدواج مسئله حادّی نبود. خداوند علاقمند بود تا امانتداری، اطاعت، و شایستگی این افراد را اعلام کند، و آنچه را که خداوند می خواست، بگویند. ضروری است تا اطمینان حاصل کنیم که زندگی ما با شرایط پیمان ازدواج تعریف نشده است.


خیلی صداها امروزه به ما می گویند که تا ما ازدواج نکنیم، در زندگی کامل نیستیم. پولس پاسخ خواهد داد، « مانند مردم این جهان مشوید ». در عوض « بدنهای خود را قربانی زنده مقدّس پسندیده خدا بگذرانید که عبادت معقول شما است » (رومیان باب ۱۲ آیات ۱و۲).


چه راه های عملی هستند که از طریق آن شما می توانید به کسانیکه ازدواج نکرده اند کمک کنید، چه عضو کلیسا باشند و یا عضو نباشند؟


سه شنبه ۳ اردیبهشت


زمانی که ازدواج به پایان میرسد


گناه با تمام روش ها بر بشر غلبه یافته است. به استثنای رنج های جسمی و مرگ، چه چیزی بیشترین آسیب را بعد از گناه به خانواده رسانده است؟ تقریبا همانطور که عبارت «خانواده ناکارآمد» منسوخ شده است. کدام خانواده تا حدی ناکارآمد نشده است؟


به غیر از مرگ، یکی از سخت ترین چیزهایی که یک خانواده با آن میتواند روبرو شود طلاق است. مردم در جریان این تجربه دهشتناک وارد طیف وسیعی از احساسات می شوند. احتمالا اولین و شایع ترین آن ها غم و اندوه است که به خصوصیات فردی افراد بستگی دارد، که ممکن است برای چندین ماه تا چند سال به طول انجامد. برخی ممکن است ترس را تجربه کننده، ترس از ناشناخته ها را داشته باشند، اضطراب مسائل مالی و ترس از ناتوانی در مقابله با آن را داشته باشند. بعضی از افراد ممکن است دوره ای از افسردگی، خشم، و تنهایی را طی کنند.


چه اصول جامعی را درباره طلاق می توان از آیات زیر بدست آورد؟ ملاکی باب ۲ آیه ۱۶؛ متی باب ۵ آیات ۳۱ و۳۲؛ باب ۱۹ آیه ۸؛ اول قرنتیان باب ۷ آیات ۱۱ تا ۱٣.


کلیسا به عنوان عامل و سفیر رستگاری از سوی مسیح است که به اعضای خود به تمام نیازمندی های آنان رسیدگی و از آنان مراقبت و پرستاری می کند تا بتوانند رشد مسیحی را تجربه کنند. این مطلب بطور خاصی صدق می کند وقتی که اعضا در معرض تصمیماتی عمری همچون ازدواج و تجربیاتی پریشان کننده از قبیل طلاق قرار می گیرند. هنگامی که ازدواج یک زوج در معرض خطر از هم پاشیدگی است، هر تلاشی توسط همکاران و کسانی که در کلیسا و یا درکار خدمت به خانواده ها هستند باید صورت گیرد تا بتواند موجب مصالحه آنان درهماهنگی با اصول الهی شود و روابط آسیب دیده آنان را دوباره بهبود بخشد (هوشع باب ۳ آیات ۱ تا۳؛ اول قرنتیان باب ۷ آیات ۱۰و۱۱؛ باب ۱۳ آیات ۴ تا۷؛ غلاطیان باب ۶ آیه ۱).


« کلیسا و دیگر نهادهای آن منابعی هستند که میتوانند به اعضای کلیسا دربوجود آوردن یک خانواده یکپارچه مسیحی کمک کنند. این منابع عبارتند از: ۱- برنامه هایی برای راهنمایی و ازدواج زوجهایی که نامزد هستند، ۲- برنامه های آموزشی برای زوج های متاهل وخانواده هایشان، ۳- برنامه هایی برای حمایت از خانواده های از هم پاشیده و افرادی که طلاق گرفته اند ». این مطلب گرفته شده از کتاب دستورالعمل کلیسای روز هفتم ادونتیست است( نامپا، آیداهو: انجمن نشریات پاسیفیک پرس، ۲۰۱۶)، صفحه ١٦١. (صفحه ذکر شده مربوط به مرجع انگلیسی می باشد)


راه های عملی و عاری از قضاوت و تبعیض که می توانند به فردی که طلاق گرفته است کمک کنند چه می باشند؟


چهارشنبه ۴ اردیبهشت


مرگ و تنهایی


زمانی این سوال برای یک نفر پیش آمد که: تفاوت بین انسان و پرندگان در قبال مرگ چیست؟ پاسخ این است که، بر خلاف پرنده که می میرد، و از مرگ خود اطلاع ندارد، ما انسانها هم می میریم اما آگاهی داریم که بالاخره زمانی می میریم. و این اطلاع ما از مرگمان تا حد زیادی بر طرز زندگی ما اثر می گذارد.


همانطور که می دانیم، تمام روابط، از جمله ازدواج، دیر یا زود به پایان می رسند و ما به بزرگترین دشمن خود، مرگ می رسیم. صرف نظر از این که پیوند محکم باشد، یا چقدر عشق اوج و شکوه باشد، یا رابطه عمیق باشد، یا چه مدتی را با هم سپری کرده باشند، ما به عنوان یک بشر (بر خلاف پرندگان) می دانیم که دیر یا زود (مگر اینکه بازگشت دوباره عیسی مسیح قبل از آن باشد) مرگمان فرا خواهد رسید و تمام روابط ما به خاطر مرگ پایان می گیرد. این سرنوشت همه انسانها بوده از زمانیکه گناه وارد دنیا شد و همینطور خواهد بود تا زمانیکه مسیح دوباره بازگشت کند.


کتاب مقدس به ما نمی گوید که کدام یک از این دو، آدم یا حوا، در ابتدا فوت کردند، اما باید برای هر کدام از آنها بطور خاصی دردناک بوده باشد، مخصوصاً از آنجایی که قرار نبود که هرگز، مرگ بخشی از زندگی انسان باشد. همانطور که در درسهای قبلی دیدیم، آنان با مرگِ یک برگ درخت به سوگ نشستند، حال چگونه می شود تصور کرد که در زمان مرگ یکی از آن دو چه بر آنها گذشته باشد؟


مشکل این است که ما به مسئله مرگ عادت کرده ایم، و آن را بدون چون و چرا می پذیریم. اما هرگز قرار نبود به عنوان انسان آن را تجربه کنیم. اگرچه حتی امروزه، تلاش می کنیم که آن را درک کنیم، حتی زمانی که درک آن برای ما سخت باشد.


آیات زیر چه چیزی را در مورد مرگ و نحوه رویارویی با آن به ما می آموزند؟ اشعیا ۵۷ آیه ۱؛ مکاشفه ۲۱ آیه ۴؛ اول تسالونیکیان ۴ آیه ١٧ و ۱۸؛ متی ۵ آیه ۴؛ دوم سموئیل ۱۸ آیه ۳۳؛ پیدایش ۳۷ آیه ۳۴.


بدون شک: نه تنها همه ما با واقعیت مرگ خودمان روبرو هستیم، با واقعیت مرگ دیگران عزیزانمان و نزدیکانمان هم مواجه می باشیم. از این رو، دیر یا زود، بسیاری از ما با این مرحله از زندگی مواجه هستیم، فصل تنهایی که با مرگ دیگری برای ما بوجود می آید. سخت است، دردناک است، و اغلب باید در چنین زمانی، وعده های خدا را را طلب کنیم. و بالاخره، در این جهان گناه، به غیر از رنج، و مرگ، چه چیزهای دیگری داریم؟


چگونه کلیسای شما، به کسانی که از تنهایی به خاطر از دست دادن یک عزیز رنج می برند، می تواند کمک کند؟


پنجشنبه ۵ اردیبهشت


مجرد بودن در زندگی روحانی


یک خانم جوان به نام ناتالی به مدت هفت سال بود که ازدواج کرده بود، و با دعوت یکی از دوستانش، در یک از برنامههای بشارتی کلیسای ادونتیست روز هفتم شرکت کرد. و بر اساس آنچه که یاد گرفته بود متقاعد شد که به مسیح ایمان آورد، و قلب خود را به مسیح تسلیم کند، و تولد نو در مسیح را تجربه کند، و با وجود مخالفت های شدید شوهرش، والدین خود، پدر و مادر همسرش، و حتی همسایه کناری، ناتالی به کلیسای ادونتیست های روز هفتم پیوست. او همچنین تا حدی شیوه زندگی خود را با ایمان جدیدش تطبیق داد.


و می توان تصور کرد که، او با بسیاری مسائل مهم که تحت فشار قرار گرفته بود مواجه بود، و چیزی که از همه سخت تر بود، همسر او بود، کسی که با او بحث میکرد و درست هم می گفت:« این چیزی نیست که وقتی ازدواج کردیم من برای آن قرارداد ازدواج را امضا کردم. شما حالا یک فرد کاملا جدید هستید و من همان شخصیت قدیمی شما را می خواهم. »


حالا برای سال ها، او تلاش کرده است که با ایمان زندگی کند. اگرچه او ازدواج کرده است، اما او موردی است که ما می توانیم اسم او را « مجرد بودن در زندگی روحانی » بگذاریم.


چه کلمات تشویقی را ما می توانیم در آیات زیر برای کسانی که ممکن است از لحاظ روحانی احساس تنهایی کنند پیدا کنیم؟ اشعیا ۵۴ آیه ۵؛ هوشع ۲ آیه ۱۹ و ۲۰؛ مزامیر ۷۲ آیه ۱۲.


در سراسر دنیا، در کلیسای ما افرادی مانند « ناتالی » وجود دارند. این افراد، مردان یا زنان، همه ازدواج کردهاند اما به تنهایی و یا فقط با فرزندانشان در کلیسا حضور دارند. آنها ممکن است با کسی که ایمان متفاوت دارد ازدواج کردهاند. و مسلماً هنگامی که آنان به کلیسا میپوندند، همسران آنان نمی آیند. یا زمانی که ازدواج کردند هر دو عضو کلیسا بودند، اما یکی از آنها به هر دلیلی، کلیسا را رها کرده، و دیگر به کلیسا نمی آید، و حتی شاید دشمن ایمان شده باشد. این مردان و زنان به تنهایی به کلیسا و برای غذای بعد از جلسه عبادت در کلیسا می آیند و یا به تنهایی در فعالیت های اجتماعی کلیسا شرکت می کنند. آنها زمانی که نمی توانند به لحاظ مالی به خدمات کلیسایی کمک کنند ناراحت هستند، در حالی که آنها دوست دارند کمک کنند ولی با مخالفت همسرشان روبرو می شوند. اگرچه ازدواج کردهاند، ولی ممکن است از نظر روحانی شبیه به یک زن یا مرد بیوه داشته باشند.


همه ما احتمالا، در بعضی از مواقع، این چنین افرادی را در کلیسا ملاقات کرده ایم، و آنان نیازمند محبت و پشتیبانی ما هستند.


ما چه کارهای عملی را، به عنوان اعضای خانواده کلیسا، می توانیم انجام دهیم که به افرادی که از نظر روحی تنها هستند، کمک کند؟


جمعه ۶ اردیبهشت


اندیشه ای فراتر: خنوخ با زندگی پر تحرک کارگری، به طور قاطعانه رابطه خود را با خدا حفظ کرد. محکم و پایدار بودن در دعا برای او مهمتر و برتر مسائل کاری بود. او همچنان خود را در دوره های خاصی از همه جامعه دور کرد. پس از آنکه برای یک مدت در میان مردم بود، تلاش کرد تا بطورعملی و الگو بودن به مردم منفعت برساند، و برای همین از مردم دور شد، زمانی را در تنهایی سپری کرد، و گرسنگی و تشنگی را برای بدست آوردن دانش الهی که فقط خدا میتواند به انسان بدهد تجربه کرد. به این ترتیب ارتباط با خداوند، خنوخ را بیشتر و بیشتر به مرتبه منعکس کردن تصویر الهی کشاند. چهره او با نور الهی درخشنده شده بود، حتی همان نوری که از چهره مسیح ساطع میشد، همانطور که او در مشارکت الهی پیش می رفت، حتی خدانشناسان با حیرت تاثیر الوهیت را بر چهره او مشاهده می کردند.( الن جی وایت، کارگران انجیل، صفحه ۵۲). گرچه داستان خنوخ در اینجا تشویق کننده است و چیزی مقتدر و تاثیرگذاردر باره کسانی دارد که زمانهایی را برای اعتکاف و عزلت در نظر می گیرند، ولیکن بسیاری ناخواسته با گوشه گیری و عزلت مواجه می شوند. آنها نمی خواهند که تنها باشند. بله، ما همیشه می توانیم مشارکت لذت بخشی با خداوند، کسی که همیشه حضور دارد، داشته باشیم، اما بعضی وقتها ما مشتاق مصاحبت و رفاقت و دوستی با انسانها هستیم. چقدر مهم و حیاتی است که ما، به عنوان عضوی از کلیسا، آماده باشیم که به کسانی که ممکن است هر هفته در روز سبت درست پهلوی ما قرار دارند، و هنوز درحال گذار از یک دوران تلخ تنهایی هستند، دست یابیم و کمک کنیم. در عین حال، اگر ما هم در حال گذر از چنین مرحله ای هستیم، به دنبال فردی هستیم که احساس کنیم می توانیم در کلیسا (یا در هر جای دیگری) به اواعتماد کنیم و اجازه بدهیم در مورد ما ( شرایط زندگی ما) بداند. مردم خیلی وقتها تنها با نگاه کردن به یک نفر نمی توانند بفهمند که فرد در چه شرایطی است. خیلی آسان است که، بعضی از افراد حداقل، در پشت ماسک خود پنهان شوند.


سوالاتی برای بحث


۱. چگونه کلیسای شما میتواند فرا بگیرد که بیشتر در مورد نیاز تنهایی در میان شما حساس باشد؟


۲. « نه آنکه دربارهٔ احتیاج سخن میگویم، زیرا که آموختهام که در هر حالتی که باشم، قناعت کنم »(فیلیپیان ۴ آیه ۱۱). مطالب مهمتری از سخنان پولس را در اینجا بخوانید. چگونه می توانیم یاد بگیریم که آن مطالب را در خودمان بکار ببریم؟ در عین حال، چرا باید خیلی مراقب باشیم که چگونه این عبارات را برای کسی که آسیب دیده است بیان کنیم؟


۳. در کلاس، در مورد زمانی که شما در تنهایی سختی بودید صحبت کنید. چه چیزی به شما کمک کرد؟ چه چیزی به شما آسیب رساند؟ چه چیزی یاد گرفتید که با آن می توانید به دیگران کمک کنید؟


داستانهای ایمانداران


۷ اردیبهشت


رئیس بخش، پدر را تعمید می دهد


توسط اندرو مک چسنی


سموئیل ساو، رئیس کلیسای ادونتیست های روز هفتم بخش جنوب آسیا و اقیانوس آرام ، بدون اینکه با پدرش صمیمیتی داشته باشد بزرگ شد. آن دو هرگز در خانه شان واقع در کشور میانمار با همدیگر وقت نگذراندند. در مورد چیز های مختلف حرف نزدند.


سموئیل گفت: « او هرگز مرا در آغوش نگرفت. من پسری بی پدر بودم ».


سموئیل که بوسیله پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شده بود، تحصیلاتش را در مدرسه الهیات ادونتیست های روز هفتم ادامه داد و به عنوان یک شبان از مدرسه الهیات ادونتیست یونیون میانمار در میائونگ میا فارغ التحصیل شد؛ شهری با جمعیت ۲۸۰۰۰۰نفر واقع در ۱۴۰مایلی(۲۲۵کیلومتری) غرب پایتخت میانمار، یانگون. کار کلیسا در این کشورآسیای جنوب شرقی جاییکه تنها چهار درصد از جمعیت آن مسیحی بودند پر از چالش بود. بودایی ها حدود ۹۰درصد از جمعیت را تشکیل می داد و مسلمان ها نیز بالغ بر ۴ درصد بودند.


سموئیل به عنوان یک شبان، به خیلی از مردم گفت که: «به سراغ خانواده های غیر مسیحی و دیگر فامیل هایتان بروید». اما او هرگز سراغ پدرش را نگرفت.


سموئیل ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد و به عنوان شبان و سرپرست کلیسا در تایلند، سنگاپور و فیلیپین خدمت کرد. در حالیکه به عنوان منشی اجرایی در بخش جنوب آسیا و اقیانوس آرام خدمت می کرد؛ در یک دوره یک هفته ای دعا شرکت کرد که باعث شد تا عمیقا به پدرش بیاندیشد. او دوران کودکی اش را با واعظ در میان گذاشت و آن دو مرد با هم دعا کردند.


واعظ گفت: « تو بایستی سراغ پدر خودت می رفتی ». سموئیل از خدا درخواست نمود تا به او نیرو ببخشد. وقتی به پدرش فکر کرد احساس درد نمود و فقدان میل و آرزو پیدا کرد که با پدرش تماس بگیرد. او به دعا ادامه داد و واقعه غیر قابل پیش بینی اتفاق افتاد.


سموئیل گفت:« این امتیاز به من داده شد تا پدر ۷۶ساله خودم را تعمید دهم ». سموئیل هم اکنون نیز به خاطر دارد که پس از آن پدرش به او چه گفته بود.


مرد سالخورده گفت: «پسرم، من می خواهم یک مسیحی باشم در حالیکه در دستش کتاب مقدس و کتاب سرود پرستش دارد به کلیسا برود. لطفا یک کتاب مقدس و کتاب سرود پرستشی برایم بخرتا آنها را با خود به کلیسا ببرم».


سموئیل وقتی پدرش را به خاطر آورد که از آب حوضچه تعمید بیرون آمده و دست هایش را دورِ او حلقه می کند در احساساتش غوطه ور شد.


او گفت: «این اولین باری بود که در تمام عمرم پدرم مرا در آغوش گرفت».


سموئیل به عنوان رئیس بخش جنوب آسیا و اقیانوس آرامانتخاب شد، که حوزه اش در سال ۲۰۱۶، چهارده کشور شامل میانمار را دربرمی گرفت. او دیگران را تشویق می کند تا برای غلبه بر تلخی و آسیب روحی از خدا کمک بخواهند.


او گفت: «بدون قدرت خدا ما انسانی بیش نیستیم. اما با قدرت خدا، ما می توانیم برای دنیا متفاوت باشیم».


درس پنجم ۷-۱۳ اردیبهشت


کلمات خردمندانه برای خانواده ها






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: امثال سلیمان باب ۵ آیات ۳-١٤؛ متی ۱۹ آیه ۵؛ اول قرنتیان ۷ آیات ۳و۴؛ امثال سلیمان ۱۳ آیه ۲۲؛ ۱۴: ۲۶؛ ۱۷: ۲۲؛ ۲۳: ۱۳ وباب۳۱ آیات ۱۰تا۳۱.


آیه حفظی: « به تمامی دل خود بر خداوند توکّل نما و بر عقل خود تکیه مکن. در همه راههای خود او را بشناس، و او طریقهایت را راست خواهد گردانید » (امثال سلیمان ۳ آیات ۵ و۶).


در هر مرحله از زندگی که اینک در آن هستیم، البته، بدون در نظر گرفتن هر گونه ارتباط یا خویشاوندی، همه ما زندگیمان را با پدر و مادرمان شروع کرده ایم. به عبارت دیگر، بعضی از افراد، به غیر از داشتن خواهر و برادر و افراد دیگر فامیل، هرگز فامیلی برای خود نداشته اند، به غیر خانوادهای که در آن بزرگ شده اند.


زندگی ما در هر وضعیت و مرحله ای که باشد، کتاب امثال سلیمان شامل مجموعه ای از تعالیم، اشعار، سوالات، و پندهای خردمندانه است. ارتباطات خانوادگی مستقیماً خطاب شده اند، و کلام دیگری از حکمت می تواند در خانواده بکار گرفته شود. در حقیقت امثال سلیمان در قالب یک سند خانوادگی کلید یک زندگی خدایی است که از والدین به فرزندان دست به دست منتقل می شود. شاید فقط به عنوان یک نامه از پند و اندرز از والدین به پسر یا دختر که به کالج می روند، یا در خانه جداگانه ای زندگی می کنند، و یا به خاطر کارشان دور از خانه هستند، بنابراین امثال سلیمان نشانی از پدر به پسر است:« ای پسر من تأدیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترک منما »(امثال سلیمان ۱ آیه ۸).


کتاب تثنیه والدین را راهنمایی میکند که ایمانشان را با نسل بعد از خودشان قسمت کنند. این چیزی است که امثال سلیمان انجام می دهد. در فراخوانی پدر آسمانی، ما صدای پدر آسمانی خود را می شنویم که ما را به یاد گرفتن فرا می خواند.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت، در ١٤ اردیبهشت ۴ May - آماده شوید.


یکشنبه ۸ اردیبهشت


عاشق زن مناسب بشوید


مشکلات و عواقب روابط جنسی پیش از ازدواج یا روابط خارج از ازدواج که در امثال سلیمان ۵ آیات ۳ تا ۱۴ را فهرست وار بنویسید.


فرد با خدا، (اگر متاهل باشد) احساسات غریزی خود را برای روابط زناشوئی حفظ می کند و (اگر مجرد باشد) مدارا می کند. در امثال سلیمان مخصوصاً به مردها اشاره شده، اما همین عقیده در مورد زنان در غزل های سلیمان بیان شده است (مقایسه کنید غزل های سلیمان ۴ آیات ۱۲ تا ۱۵). پرقدرتمندترین احساسات عشق نامشروع باید در مقابل اثرات ناگوار گناه آن سنجیده شود. در رابطه نامشروع هیچ تعهدی نیست، و بنابراین، از صمیمیت عاشقانه بدور است.


منابع مادی، جسمی و احساسی به هدر می روند. مهمترین مسئله این است، یک نفر در باره انتخابی که می کند باید به خداوند جوابگو باشد.


رابطه جنسی، یکی از عطایای بزرگ خداوند به انسان، از مزایای منحصر به ازدواج است (متی ۱۹ آیه ۵؛ اول قرنتیان ۷ آیات ۳ و ۴؛ عبرانیان ۱۳ آیه ۴). در امثال سلیمان، تشبیهات ادبی برای تغذیه و آب فراوان به عنوان مظهر لطافت و ظرافت در مسرت و اغنای یک زوج مزدوج استفاده شده که باید درعشق و محبت به یکدیگر بوجود آورند. این قضیه با بطالت مقایسه شده که حاصل زمانی است که بی وفائی وجود دارد. این عبارت که « از زن جوانی خویش مسرور باش »(امثال سلیمان ۵ آیه ۱۸)، حاکی از این است که حتی زمانی که دو نفر پیر می شوند، تعهد آنان نسبت بهم ادامه می یابد. شوهر هنوز مسحور ( «مست» امثال سلیمان ۵ آیه ۱۹) دل ربایی همسر خویش است.


در وضعیت انسان سقوط کرده، غریزه جنسی میتواند فرد را از طرح الهی در باره میل جنسی دور کند. با این حال، همچنین خداوند به انسان قدرت تفکر و انتخاب داده است. اگر این وسوسه ها کنترل نشود، مقاومت در برابر آنها می تواند سخت باشد. تعهد راسخ نسبت به نقشه الهی برای روابط جنسی در ازدواج می تواند از روابط نامشروع جلوگیری کند. انتخاب یک عمر وفاداری به نقشه الهی برای روابط جنسی در ازدواج نه تنها عاقلانه است بلکه از اجر رضایت وجدان برخوردار است.


اگر کسی را می شناسید که با وسوسه های جنسی خود در ستیز است و ممکن است زندگی اش را از هم بپاشد، چه مشاوره ای به او می توانید بدهید؟


دوشنبه ۹ اردیبهشت


سخنی با پدران


به ویژگی های شخصیت پدران که در امثال تشریح گردیده توجه کنید که می توانند عواقب بلند مدتی برای کودکان در پی داشته باشند:


امثال سلیمان ۱۳ آیه ۲۲؛ ۲۷ آیات ۲۳و۲۴


امثال سلیمان ۱۴ آیه ۲۶


امثال سلیمان ۱۵ آیات ١و ۱۸؛ ۱۶ آیه ۳۲


امثال سلیمان ۱۵ آیه ۲۷ ۶


امثال سلیمان ۲۹ آیه ۱۷


خصایل پدران تأثیر مستقیمی بر روی فرزندان می گذارد و میراثی است که آنها به فرزندان خود منتقل می کنند. بچه ها برای حمایت، دلسوزی و شفقت فداکارانه، راهنمایی و سرمشق به پدران خود به عنوان الگو نگاه می کنند. امثال سلیمان پدرانی را تمجید می کند که تامین کنندگان قابل اعتماد و مدیران کاردان خانواده هستند. بسیاری از این روش ها چنین هستند « کسی که دنبال سود نامشروع میرود، به خانوادة خود لطمه میزند؛ امّا کسی که از رشوه نفرت دارد، زندگی خوبی خواهد داشت »(امثال سلیمان ۱۵ آیه ۲۷)؛ پدران باید توجه داشته باشند که خانواده را به کار ترجیح بدهند.


پدرانِ با خدا، بدنبال این هستند که صبور باشند و براحساسات خود تسلط داشته باشند. پدران به وابستگی فرزندانشان به ایشان احترام می گذراند. آنها فرزندانشان را تادیب و تربیت می کنند، اما مراقب هستند که از مقام خود در سمت اولیای آنها سو استفاده نکنند. مهمتراین است، پدرانی که خود را وقف فرزندانشان کردهاند، بخواهند که خداوند را پیروی کنند، بوسیله محبت خداوند هدایت شوند و کلام خداوند را یاد بدهند و در نتیجه می توانند فرزندانشان را تعلیم دهند که در راه درست گام بردارند. و در آخر، مهترین چیزی که پدران می توانند برای فرزندانشان انجام دهند این است که مادرانِ آنان را دوست داشته باشند.


گفته شده است، وفاداری و محبت مداوم به مادر، و یا عدم آن، حتی بر سلامتی دوران بزرگسالی فرزندان تاثیر می گذارد.


در امثال سلیمان، وفاداری به خداوند، تعهد نسبت به ازدواج و خانواده، و کمال و تمامیت در زندگی شخصی و اجتماعی، موضوع های کلیدی هستند. موفقیت در همه چیز به چگونگی نیت قلبی هر شخص بستگی دارد. جذابیتهای گناه، خواه سکس، کاهلی، ثروت، یا قدرت فراوان، هر چه باشد، تنها شوهر و پدرعاقل برای استمداد به خدا نگاه می کند تا مداوماً تصمیمات مناسب و انتخاب های درستی اتخاذ کند.


چقدر اصول اخلاقی بیان شده در اینجا برای هرکسی مهم است، خواه پدر باشد یا نباشد؟ عملکرد شما چه خوب یا بد، چقدر بر روی دیگران تاثیرگذار بوده، خصوصاً بچه ها؟ در چه روشهایی بهتر است که بیشتر مراقب باشید؟


سه شنبه ۱۰ اردیبهشت


تأدیب و اصلاح بوسیله محبت


امثال سلیمان در باره نکته مهم تادیب و اصلاح کودک چه می آموزد؟ امثال سلیمان ۱۰ آیه ۱۷؛ ۲۳ آیه ۱۳ و ١٤؛ ۲۹ آیه ۱؛ ۲۹ آیه ۱۵.


بعضی وقتها والدین فرزندانشان را تحت تاثیر آنچه که رفتارهای غیر قابل قبول جامعه است تربیت میکنند و بخاطر نافرمانی، آنها را تنبیه می کنند، و حتی برای ابراز ناخشنودی در هنگامی که خجل شده اند. اما نیت خداوند در خصوص تربیت این اعضای جوان خانواده او چیست؟ امثال سلیمان تربیت را در بستر و چارچوب «امید برای آینده» قرار داده است (امثال سلیمان ۱۹ آیه ۱۸). والدین خداشناس می دانند که کودکان فطرتاً گناهکار هستند. تنها یک قدرت می تواند به آنان در این مورد کمک کند، و آن قدرت عیسی مسیح است (خانم اِلن جی وایت، تعلیم و تربیت، صفحه ۲۹). رسالت والدین مسیحی، شامل تادیب، این است که فرزندان را به سوی خداوند راهنمایی کنند.


مراقبت از یک نهال ظریف و شکننده. از طریق مسیح، تادیب به عنوان تنبیه دیده نمی شود، و نه بعنوان ابراز قدرت، بلکه بعنوان اصلاحات رستگار کننده تداعی می شود. نقشه خداوند است که والدین مهربان، از قدرت گناه آگاه باشند، و گامهای فرزندانشان را بسوی مسیح راهنمایی کنند. والدین مسئول و دلنگران، اشتباه فرزندانشان را با مهربانی و تحکم اصلاح می کنند، تربیت و راهنمایی فرزندان در سالهای اولیه تقریباً مثل باغبانی است که برای نهال تازه کاشته شده پایه و تکیه گاهی درست می کند، تا زمانی که خودش بتواند به سن جوانی برسد و به خداوند اعتماد کند و در نقشه الهی خداوند برای آزادی، رشد، و کمال او مشارکت کند.


در امثال سلیمان ۱۳ آیه ۲۴؛ ۲۳ آیات ۱۳و۱۴ برای والدین چه پیام هایی می توان یافت؟


روی هم رفته، در چند آیه به « چوب دستی »، درزبان عبری שֵׁבֶט  (shévet)- در بیان و شرح تربیت فرزندان اشاره شده است. در ادبیات خانواده مسیحی این نظریه متداول است که استفاده والدین از چوب دستی باید شبیه این باشد که شبان آسمانی[مسیح]، از آن برای هدایت گله خود استفاده می کند (مزامیر ۲۳ آیه ۴). در جای دیگر، کلام خداوند اشاره به بردباری در آموزش، الگوی استواری بودن، معاشرت خوب داشتن، و ارتباط نزدیک با کودکان برای نفوذ و تغییر در آنان می کند(تثنیه ۱۱ آیات ۱۸و۱۹). این حیاتی است که کودکان احساس کنند که از طرف پدر و مادرشان دوست داشته شده اند و اگر والدین مجبور به تادیب آنها هستند تمایل دارند که تاثیر اصلاح و رستگار کننده ای در آنها داشته باشند (امثال سلیمان ۱۳ آیه ۲۴).


هنگامی که تادیب، هدف مورد نظر خود را با بیش از حد سخت و شدید بودن از دست بدهد و یا اشتباه تعبیر شود، والدین چگونه می توانند این مسئله را به درستی به فرزندانشان نشان دهند؟


چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت


آیا زندگی درسطح بالا [طبقه مرفه] بهتر است؟


کتاب امثال سلیمان به چه شیوه ای نمک شوخ طبعی و ملاحت را بر برخی از دل آزردگی های زندگی خانوادگی می پاشد؟ امثال سلیمان ۲۱ آیات ۹ تا۱۹؛ ۲۷ آیات ۱۵ و۱۶.


شماری از آیات در امثال سلیمان نکته هایی در خصوص رفتارمان با بکدیگر را در روابط نزدیک مورد توجه قرار می دهد. این آیات منظور خود را با تلنگر و لطافت طبع بیان می دارند، همچون رفیق بی تفاوتی که « برای دوست غمگین خود آواز می خواند » (امثال سلیمان ۲۵ آیه ۲۰) و یا عضو سحرخیزی از خانواده که بخواهد با صدای بلند آنانی را که در خواب هستند برکت دهد (امثال سلیمان ۲۷ آیه ۱۴). زنانی که این آیات را در مورد زنان ستیزه جو می خوانند ممکن است بخواهند آیاتی را در مورد مردان نیز به «امثال سلیمان» اضافه کنند! آنها ممکن است مقابله به مثل کنند که چنان گفتاری به مشکل این امثال با هدف قرار دادن زنان تداوم می بخشد، در هنگامی که شوهران که مسئولیت مشترکی در فضای خانه دارند، بطور برابر از آن رفتار ستیزجویانه برخوردارند. (تصور کنید که زندگی در خانه حَنّا و قیافا چگونه می تواند بوده باشد!).


دل شاد کمک می کند. حس شوخ طبعی در زندگی خانوادگی چیز خوبی است. طنز ماشین زندگی را روغنکاری می کند، و به کاهش فشار و استرس کمک می کند. « دل شادمان شفای نیکو میبخشد، امّا روح شکسته استخوانها را خشک میکند » (امثال سلیمان ۱۷ آیه ۲۲). امثال سلیمان برخی از علاج های خود را در سراسر کتاب در نظر می گیرد و به ما اجازه می دهد که به برخی از رفتارهای آزار دهنده و رنج آور لبخند بزنیم. بنابراین وقتی ما لبخند می زنیم (یا کمی رنجیده می شویم اگر جوک در باره ماست)، ما در بهترین نقطه ای هستیم که می توانیم در باره عادات و رفتارهایی که برای ما رنج آور و آزار دهنده هستند ، صحبت کنیم. به نوع دیگر مزاح و شوخی نباید بطوری استفاده شود که باعث کوچک شمردن و یا نادیده گرفتن موضوعی بشود که نیاز به توجه جدی دارد.


تب پایین ممکن است نشانه ای از یک عفونت شدید و مزمن باشد. اختلافات، نق زدنها، و شکایات ممکن است علائم یک خشم سرکوب شده در یک یا تعدادی از اعضای خانواده باشد، یا شاید مربوط به مشکلاتی در ارتباط با مشارکت متقابل یا گفتگو در ارتباطات باشد. همسر گله مند سعی می کند تا اقتدار، کنترل، و بی میلی طرف دیگر را بخاطر عدم تمایل برای گفتگو تلافی کند.


اگر عفونت از میان برداشته شود، علائم بیماری هم از بین خواهند رفت. در میان خانواده ها، در عوض فرار از مشکل یا از یکدیگر ، بهتر است اعضا محبت خویش را در خداوند بنا کنند و تعهدشان به یکدیگر را در مصاحبت و برطرف کردن نیازها و احساسات انجام دهند، و ریشه خشم را پیدا کنند و آن را ازبین ببرند.


چرا در خانه خندیدن مهم است؟ چگونه می توان از آن برای خیریت و نیکوئی استفاده کرد، یا چگونه منحرف می شود و برای استفاده شیطان قرار می گیرد؟ جواب خود را در کلاس مطرح کنید.


پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت


همسرِ به تمام معنا لایق و شایسته


کتاب امثال سلیمان با ستایش از زن با شخصیتی شریف به پایان می رسد. ویژگی ها و خصوصیات که قابل تمجید هستند تعین کنید. امثال سلیمان ۳۱ آیات ۱۰ تا۳۱.


زنی که در وصف آن شرح داده شده و همچنین شعر سروده شده بسیار استثنائی هستند. درامثال سلیمان ۳۱ آیه ۱۰ هر یک از آیات با یکی از ۲۲ حروف ازالفبای عبری آغاز می شود. هر یک با مفهومی از تکریم و احترام به شایستگی زن که حتی بندرت در الفبای دیگر اقوام در نظر گرفته شده در در ساختاری مناسب، جایگاه وی را رفعت می بخشد.


تاکید امثال سلیمان بر ازدواج با یک شریک زندگی خوب در فتوای عالم یهودی بازتاب یافته است:« خانه مرد، همسر او است ». « زن صالحه تاج شوهر خود میباشد، امّا زنی که خجل سازد مثل پوسیدگی در استخوانهایش میباشد »(امثال سلیمان ۱۲ آیه ۴).


در اینجا، در پایان کتاب امثال سلیمان، تمام آرمان ها در یک تصویر جمع شدهاند، با مهارت های گوناگون: تولید پوشاک، خرید املاک و مستغلات، کشاورزی، خانه و مدیریت مالی. در همین حال، او از خانواده به خوبی مراقبت می کند. آنها او را دوست دارند و او را می ستایند.


این استعدادهای گسترده را ازهر زنی نمی توان انتظار داشت، و یا طرحی نیستند که شوهران بتوانند همسرانشان را بسنجند. درعوض، از طریق توصیف این قابلیت ها و ویژگی ها، امثال سلیمان مهم ترین و بطور کلی آنچه را که برای زنان و مردان مناسب است را بیان می کند: ویژگی های شایستگی، عطوفت، قابلیت اطمینان بودن، وفاداری، مهربانی و مهارت. راز این چنین زندگی، با توجه به امثال سلیمان ۳۱ آیه ۳۰، این است که زن« از خدا بترسد ».


در امثال سلیمان ۳۱ آیه ۱۰ کلمه «فضیلت» یا «شخصیت شریف» به معنای «قدرت»، «توانائی» یا «ثروت» است. در مزمور۶۲ آیه ۱۰ به عنوان «گنجینه ها» ترجمه می شود و در یوشع «مردان غرور» توصیف می شود (یوشع ۱ آیه ۱۴). بوعَز در کتاب روت ۳ آیه ۱۱ روت را با کلمه « نیکو » ستایش می کند. در امثال سلیمان ۳۱ آیه ۱۰ نقشی در مفهوم کلمه « ثروت » وجود دارد. ثروت واقعی که در شخصیت نهفته است، صداقت و ترس از خداوند است. این به مراتب بیش از ارزشی است که در سنگ های قیمتی یافت می شود.


چه زنانی از شایستگی و فضیلت برخور دارند؟ و زندگی شما را تحت تاثیر قرار داده اند؟ شما چگونه فهرستی از ویژگی های شخصیتی، فضیلت ها و توانایی های زنان با خدا را توضیح می دهید؟


جمعه ۱۳ اردیبهشت


تفکری فراتر: قلب خود را در آسمان نگاه داشتن. « مسیحیان باید با تمام سعی و کوشش از دل خود حفاظت کنند. آنها باید محبت را برای تعمق پرورش داده و روح نیایش را ارج نهند. بنظر می رسد که بسیاری از صرف لحظاتی که برای تعمق و جستجوی کلام و دعا داشته اند متاسف هستند، گوئی زمانگذرانده شده به هدر رفته است. من آرزو می کنم که همه شما از این چیزها که در نور خداوند می شود دید، بهره مند باشید؛ سپس برای شما ملکوت آسمان در درجه نخست اهمیت قرار خواهد داشت. دلی که در ملکوت باشد، و به تمام فیوضات شما انرژی می بخشد، و برای انجام وظایف قدرت حیاتی می بخشد. برای تادیب فکر به منظور ساکن شدن بر امور ملکوتی، زندگی و جدیت خود را بر همت هایمان می گماریم .... ما در حصول معنوعیات قاصر هستیم… [افسسیان ۴ آیه ۱۳] » نقطه نظرات اِلن جی وایت، کتاب مقدس تفسیری ادونتیست های روز هفتم، جلد ۳، صفحه ١١۵٧.


سوالاتی برای بحث


۱. بسیاری از مسیحیان در حالی که «از قلب خود برای مقابله با وسوسه ها مراقبت می کنند» به یک شبکه پشتیبانی ملحق می شوند. به چه طریقی این دعا، مطالعه کتاب مقدس، اتکا به روح القدس می تواند شروع شود؟ در برخی موارد، فردی با وسوسه هایی که به گناه ختم می شود و نمی تواند با آن مقابله کند، چرا ایده خوبی خواهد بود تا از (افراد مخصص) کمک بگیرد؟، همچون یک شبان، اگر در رابطه با مسائل روحانی باشد؛ روانشناس اگر وابسته به مشکلات روحی و روانی باشد؛ یا یک پزشک، چنانچه در رابطه با مسائل جسمی و فیزیولوژیکی باشد.


۲. به عنوان یکی از اعضای کلاس، با صدای بلند پاسخ سوالات روز چهارشنبه را بخوانید. در مورد پیامدهای پاسخ های متفاوت خود بحث کنید. مثل همه چیزهای خوب دیگری که خداوند به ما داده، چگونه خنده و مزاح می توانند ما را در برابر چیزهایی که برای ما مضر هستند محافظت کنند؟


۳. در مقایسه با امثال سلیمان ۳۱، فرهنگ معاصر چه ویژگی هایی را برای تمجید از زنان در نظر می گیرد؟ چگونه بطور فردی می توانیم خودمان را از همان رفتار تحقیر کننده محافظت کنیم.


۴. به طورکلی، برخی از رفتارهای فرهنگی در مورد زندگی خانوادگی در جامعه شما که بطور مستقیم در تضاد با اصول کتاب مقدس در زندگی خانوادگی است، چه می باشند؟ از سوی دیگری، آیا برخی از رفتارهای فرهنگی که در موازات با اصول کتاب مقدس باشند، وجود دارند؟ اگر وجود دارند، کدامند، و چگونه می توانند در تقویت خانواده ما استفاده شوند؟


داستانهای ایمانداران


۱۴ اردیبهشت


نوزاد در راه است!


توسط اندرو مک چسنی


طبیبی پس از شنیدن موعظه ای در خصوص کارهای بشارتی در شهرها در روز سبت دعا می کند تا از طریق خدا به کارگرفته شود، و به طور غیر منتظره کمک می کند تانوزادی را در محوطه پارکینگ ستاد جهانی کلیسای ادونتیست روز هفتم بدنیا آورد.


دکتر ایوت سی. رُز هِبرون یک نوزاد پسر را که در ماشین والدین بود، سالم به دنیا می آورد. والدین به عجله به بیمارستان می رفتند ولی راه خود را گم کرده و سر از محوطه پارکینگ کلیسای سیلور اسپرینگ، مریلند، در آورده بودند.


ایوت گفت که او باور دارد که خدا این اتفاقات را ترتیب داده است.


او گفت: «عالی ترین فرصت در پاسخ به دعا هایمان توسط خداوند، هماهنگ و موزون شده است ». ایوِت پس از آنکه شنید رئیس کلیسای روز هفتم تِد اِن سی ویلسون در طی سالگرد جلسات امور مشاوره سال ۲۰۱۷ واقع در ستاد همایش های عمومی کلیسا موعظه می کند، شروع کرد تا بیشتر در مورد اینکه چگونه می تواند خدمت بیشتری به خدا بکند، دعا کند. رهبر کلیسا برای تلاش جدید جهت دسترسی به مردم در شهر ها تقاضا کرده بود و در مورد نیاز به پزشکان و دیگر متخصصین بالینی برای مناطق مسکونی شهر، صحبت کرد.


پنج روز پس از موعظه، ایوِت و شوهرش که به هنگام رانندگی از مرکز نظارت کلیسا می گذشتند؛ دیدند که یک مرد ماشین را به داخل محوطه پارکینگ می کشد، و به طور مشکوک از ماشینش به بیرون می پرد و اطراف ماشین می دود. دکتر ایوِت شیشه ماشین را پایین می کشد و فریاد و ناله ای می شنود که: «نوزاد درراه است!». سپس او فریاد های مادرآبستن را که در ماشین بود می شنود.


آن مادر گفت: «من و شوهرم فوراً ماشین را کنار زدیم».


لحظاتی بعد، نوزاد به دنیا آمد. همچنانکه هارولد به امدادگران تلفن می کرد، مرد تازه پدر شده بند کفش هایش را از کفش های تنیس اش در می آورد و یک قیچی را در ماشین پیدا می کند. با همراهی تعلیمات دکتر ای ویت، آنرا به بند ناف گره می زند و آنرا می برد.


ایوِت نوزاد را از ماشینش برداشت ودور پتویی پیچید واطمینان حاصل کرد که او راحت است و به راحتی تنفس می کند. مسئول امنیتی همایش عمومی رسید و آرامش بر محیط حکمفرما شد. پس از مدت کوتاهی، امدادگران مادر و نوزاد سالم و سرحال را به بیمارستان رساندند. پس از آن روز، ایوِت مادر را در بیمارستان ملاقات نمود و باز نوزاد را در آغوش گرفت. مادر با هیجان، به پرستاران گفت که خدا یک فرشته را به محوطه پارکینگ فرستاد تا به او کمک کند. مادر گفت:« نمی دانم این زن از کجا آمد. فقط سرم را بالا بردم و دیدم که آنجاست ».


ایوِت گفت او هیچ شکی ندارد که آنچه اتفاق افتاده است جواب دعاهای اوست. او گفت: « من و شوهرم همه این چیز ها را به نقشه خدا نسبت می دهیم ».


درس ششم ۱۴-۲۰ اردیبهشت


غزل های عاشقانه شاهانه






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: غزل غزلهای سلیمان؛ پیدایش۲ آیه ۷؛ اول قرنتیان۷ آیات ۳تا۷؛ یوحنا۱۷ آیه ۳؛ اول یوحنا۱ آیه ۹؛ رومیان۱ آیات ۲۴تا۲۷؛ غلاطیان۵ آیه ۲۴.


آیه حفظی: « عشق مرا مثل خاتَم در دلت مُهر کن و همچون بازوبند طلا بر بازویت ببند، زیرا عشق مانند مرگ نیرومند و مثل گور ترسناک استو شعلههایش همانند شعلههای پُرقدرت آتش با بیرحمی میسوزاند » (غزل غزلهای سلیمان ۸ آیه۶).


در میان فصل های زندگی، یکی از بزرگترین آنها ازدواج است. باز یادآور می شویم، همه ازدواج نمی کنند، اما برای کسانی که ازدواج میکنند، ازدواج چالش های خاص و ویژه ای به ارمغان می آورد و همچنین باعث برکت است. در میان این برکات رابطه زناشوئی هدیهٔ فوق العاده ای است. این هدیه، تجلی عشق است، که زمان و مکان مناسب خود را دارد.


بر خلاف افکار عمومی، کتاب مقدس بر ضد رابطه مشروع زناشویی سخنی نمی گوید. بلکه بر ضد سوء استفاده از این هدیه فوق العاده سخن می گوید که از سوی آفریدگار به بشر ارزانی شده است.


در واقع، غزل غزلهای سلیمان، که یکی از کوچکترین و شاید یکی از کم خواننده ترین کتابهای، کتاب مقدس باشد، که رابطه بین عروس جوان، شولمی، و محبوبۀ او، که اعتقاد بر این است که خود پادشاه سلیمان است. این کتاب رازهای صمیمیت انسانی و لذت های عشق زناشویی را از طریق ازدواج آشکار می کند. به غیر اینکه غزل غزلهای سلیمان اغلب به عنوان یک تمثیل، و نماد رابطه خدا و مردم او و یا مسیح و کلیسا تلقی شده است، اول از همه یک شعرعاشقانه است که در روابط واقعی انسان از یک مرد و زن یافت می شود.


دراین هفته به ازدواج نگاهی می اندازیم همانگونه که درعهد قدیم به تصویر کشیده شده است.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت، ۲١ اردیبهشت - ۱۱ May آماده شوید.


یکشنبه ۱۵ اردیبهشت


زندگی غیر قابل تقسیم


بر اساس آیات زیر، چگونه دیدگاه کتاب مقدس درباره بدن انسان را توصیف می کنید؟ پیدایش۲ آیه ۷؛ مزامیر۶۳ آیه ۱؛ ۸۴: ۲؛ اول قرنتیان ۶ آیات ۱۹و۲۰؛ اول تسالونیکیان۵ آیه ۲۳.


بعضی از ادیان به دوخدائی باور دارند، فلسفه ای که بدن انسان را به عنوان یک مشکل برای حیات روح او مطرح می کند. بدین معنی که بدن بد تلقی می شود در حالی که «روح» خوب تلقی می شود. با این حال در کلام خداوند، بدن انسان، با ویژگی های جنسی آن، جزو جدایی ناپذیر از کل وجود محسوب می شود. حیات شامل « جسم » و « روح » است ( پیدایش۲ آیه ۷). نویسنده مزامیر تمام وجود خود را برای عبادت خداوند می گذارد ( مزامیر۶۳: ۱؛ ۸۴: ۲). تمام وجود شخص تقدیس می شود، و برای نقشه روحانی خداوند آماده می شود.


دیدگاه مثبت بدن انسان در زمینه روابط جنسی، در غزل غزل های سلیمان منعکس شده است. این متون چگونه این نگرش را نشان می دهند؟ غزل غزلها۱: ۲، ۱۳؛ ۲: ۶؛ ۵ آیات ۱۰تا ۱۶؛ ۷ آیات ۱ تا۹.


در طول این متن مقدس، بدن انسان تحسین شده است. جنبه های فیزیکی عشق درازدواج خجالت آور نیستند. طیف گسترده ای از احساسات آشکارا ارایه می شود.


روابط قدرتمند جنسی معمولاً در بسیاری از فرهنگها وجود دارد. اغلب زوج های ازدواج کرده در بر قراری ارتباط به روشهای سالم در مورد رابطه خصوصی دچار مشکل می شوند. به طور مشابه، اغلب بچه ها هم از این فرصت که در یک خانه مسیحی در مورد روابط جنسی آموزش ببینند، محروم می شوند، جایی که ارزش های الهی می تواند با اطلاعات دقیق جمع شوند. واضح بودنِ کتاب مقدس، در روابط جنسی مردم را به سطح بزرگتری از راحتی که با این موضوع از جنبه حیاتی زندگی به خاطر اینکه هدیه ای از خالق است فرا می خواند ، با احترام و شأن آن برخورد کنند.


چگونه می توانیم خود را در برابر نیروهای فرهنگی و معنوی خود را محافظت کنیم که، یا روابط جنسی را در حد غریزه غریزه حیوانی پست می کنند؟ چگونه کتاب مقدس به ما نشان می دهد که هر دو نظریه افراطی اشتباه هستند؟


دوشنبه ۱۶ اردیبهشت


غزل های عاشقانه


جنبه های مختلف از عشق که در غزل غزلهای سلیمان ارائه شده است را شرح دهید. غزل غزلها ۱آیات ۲ و ۱۳؛ باب ۲ آیات ۱۰تا۱۳و ۱۶؛ ۳: ۱۱؛ ۴: ۱-۷؛ ۵: ۱۶؛ ۶:۶؛ ۷: ۱- ۹؛ ۸: ۶، ۷.


غزل های سلیمان نشان می دهد ک چگونه دوستان با هم وقت می گذرانند، بی پرده با هم صحبت می کنند، و به یکدیگر اهمیت می دهند. در این شعر سلیمان، دو دوست خوب تبدیل به شریک ازدواج میشوند. زن اعلام می کند، « این دوست من است »( غزل غزلها ۵: ۱۶). کلمه دوست، مصاحبت و رفاقت را بدون مفهوم فرعیِ شریک جنسی بیان می کند. مرد و زنی خوشحال هستند که همسر آنان دوست عزیز آنان باشد. در تمام شعر، تحسین و ژست های عاشقانه، و حظ جسمانی و احساسی را بین مرد و زن انتقال می دهد. شیداگرائی های فطری ناشی از یک رابطه عاشقانه هدیه ای از پروردگار است، که کمک می کند که به دو طرف کمک می کند تا درازدواج به هم پیوند بخورند. همانطور که دو طرف حاضرند تا عشق الهی در قلبهایشان کار کند، عشق انسانی آنها « پالایش و خالص شده، رفعت یافته و ارجمند می گردد » - الن جی وایت، خانه ادونتیست، صفحه ۹۹.


این آیات همچنین والاترین اندیشه ها در باره عشق را نقل می کنند. گرچه عشق واقعی، از طبیعت قلب انسان نیست، بلکه هدیه ای از روح القدس می باشد (رومیان ۵ آیه ۵). چنین عشقی، زن و شوهر را در یک پیوند دائمی و بادوام قرار می دهد. این عشق متعهدانه است که که در رابطه والد و فرزندی بشدت نیاز است تا حسی از اعتماد را در جوان ایجاد کند. این عشق دل دادگی است که ایمان داران را در بدن مسیح بهم پیوند می دهد. غزل سلیمان ما را فرا می خواند تا این عشق را به یک نیروی فعال در روابط با همسرانمان تبدیل کنیم.


چگونه این نوع رابطه صمیمی بازتاب دهندۀ نوعی رابطه صمیمی است که می توانیم با خدا داشته باشیم؟ چه شباهتهایی را می توانیم بازگو کنیم (برای مثال، زمان گذاشتن، خود را کاملاً واگذار کردن، و غیره)؟ شباهت ها و مترادف های دیگر کدامند؟


سه شنبه ۱۷ اردیبهشت


یک دانش دوست داشتنی


خیلی ها غزل « بازگشت با عدن » درغزل غزل های سلیمان را دیده اند. گرچه زوج شرح داده شده، اولین مرد و زن نیستند، شعر فوق الذکر نخستین باغ [عدن] را به خاطر می آورد. نقشه خداوند که آنها « یک تن » باشند ( پیدایش ۲ :۲۴، ۲۵)، بطور جامع با شکلی از استعاره و تشبیهات نازک بینانه به تصویر کشیده شده است.


چگونه غزل سلیمان، تعهد متقابل را در صمیمیت زندگی زوج ازدواج کرده ارائه می دهد؟ غزل غزلها ۴: ۷- ۵: ۱. رهنمود مشابه پولس در اول قرنتیان باب ۷ آیات ۳ تا۵ چیست؟


سلیمان او را دعوت می کند، « بسوی من بیا »( غزل غزلها ۴ :۸). عروس او جواب می دهد. بعداً او سلیمان را دعوت می کند، « محبوب من به باغ خود بیاید »(غزل غزلها ۴ آیه ۱۶). سلیمان جواب می دهد(غزل غزلها ۵ آیه ۱). در اینجا کلام می آموزد که در این خلوتگاه عاشقانه هیچ جبر و تزویری نباید باشد. هر دو فرد با اختیار و از روی عشق و علاقه وارد این رابطه می شوند. « باغ من، باغ اوست ».


اسم های « سلیمان » و « شولمی » بر گرفته از ریشه عبری « שָׁלוֹם‬ - شالوم » به معنی « صلح » یا « سلامتی » است. تحسین و تمجید آنها متقابل است (غزل غزلها۴: ۱-۵، ۵: ۱۰-۱۶). رابطه آنها حتی به سبک شاعرانه در بیت و مصرع در توازن قرار گرفته است. پیمان عشق آنان اینگونه ابراز شده که:« محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم »(غزل غزلها ۲: ۱۶)، که پژواک زبان عدن است، « و آدم گفت، همانا این است استخوانی از استخوانهایم و گوشتی از گوشت من است » (پیدایش ۲: ۲۳).


چگونه توصیف پیوند زناشویی به عنوان «شناخت» باعث اغنای درک ما درخصوص رابطه ما با خدا می شود؟ پیدایش۴: ۱، ۲۵؛ اول سموئیل۱: ۱۹؛ لوقا۱: ۳۴؛ یوحنا۱۷: ۳؛ اول قرنتیان ۸: ۳.


کتاب مقدس واژه «شناخت» را برای رابطه زناشوئی بین زن و شوهر استفاده می کند. دراین« آگاهی » عاشقانه، محرمانه ترین گوهر وجودی خویش را به دیگری هدیه می دهند. نه تنها دو جسم بلکه همچنین دو قلب بهم در« یک بدن » ملحق می شوند. همچنین؛ «شناختن»؛ رابطه بین افراد و خدا را توصیف می کند. بخاطر بینش و بصیرت خاص و لطیف مسیحیان از دانش ازدواج، بواسطه مصاحبت و همدلی و تعهد و حظ بی حد و حصر ناشی از آن، بینش عمیقی را نسبت به راز مقدسانه و عرشی، در اتحاد مسیح و کلیسا ایجاد می کند.


چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت


عشق در زمان مناسب


غزل غزلهای سلیمان ۴: ۸ - ۵: ۱ را بخوانید.


غزل غزلهای سلیمان باب ۴: ۱۶ و ۵: ۱ کانونی را در این کتاب شکل می دهد، به همان صورت که بوده، نقطه اوج ازدواج بین سلیمان و شولمی و به وصال آنان را در ازدواج شرح می دهد.


سلیمان به چه چیزی در آیات زیر اشاره می کند؟ غزل غزلها ۴: ۱۲و ۱۶؛ ۵: ۱؛ ۸: ۸-۱۰.


در غزل غزلهای سلیمان، برخی از قانع کننده ترین شواهد از کلام را می یابیم که برنامه خداوند برای مردم این است که تا قبل از ازدواج، از رابطه جنسی پاکدامن باشند. یکی از قدرتمندترینِ آن ها، اشاره به دوران کودکی شولمی است، زمانی که برادرانش با حیرت می گفتند که آیا او « دیوار » یا « درب » خواهد بود (غزل غزلها ۸ آیات ۸ و ۹).


به زبان دیگر، آیا او تا زمانی که ازدواج کند مانند یک (دیوار) پاکدامن خواهد ماند ، یا بی قید و بی بند و بار مثل یک (درب) خواهد بود. به عنوان یک زن بالغ، او تأکید می کند که پاکدامنی خود را حفظ کرده است و عفیف به سوی شوهر خویش رسیده است: «من یک دیوار هستم» (غزل غزلها ۸: ۱۰).


در واقع، سلیمان تایید می کند که او تا شب ازدواج، باکره بوده با گفتن این که او« یک باغ در بسته ... چشمه ای سربسته و آب انباری مسدود بوده » (غزل غزلها ۴: ۱۲). او از تجربه خودش می تواند به دوستانش مشاوره بدهد تا مراحل عاشقانه وازدواج را با دقت طی کنند. سه بار در غزل غزلهای سلیمان شولمی، گروهی از زنان را که به عنوان «دختران اورشلیم» نامیده می شوند، اندرز داده، تا زمان مناسب برای عشق پر شور و حرارت برانگیخته نشوند (غزل غزلها ۲: ۷؛ ۳: ۵؛ ۸: ۴)، به این معنا که، تا زمانیکه رابطه مطمئن صمیمی ازدواج را پیدا کنند، همانطور که او بود. برای دومین بار در شعر، محبوب عروس خود را دعوت می کند تا به کنار او بیاید ( غزل غزلها ۲: ۱۰؛ ۴ :۸). شولمی قبل از عروسی نمی توانست دعوت او را بپذیرد، اما حالا شولمی کسی هست که سلیمان را با باغ خویش دعوت می کند (غزل غزلها ۴ :۱۶)، و او با خوشحالی می پذیرد (غزل غزلها ۵ :۱). سلیمان نه تنها جلب زیبایی شولمی می شود؛ بلکه شولمی قلب او را می رباید (غزل غزلها۴ :۹)، سلیمان با عشق شولمی مست می شود (غزل غزلها۴ :۱۰)،


و او شاد و خرم است که برای همیشه، شولمی متعلق به اوست و نه کس دیگری: « ای محبوبة من و ای عروس من، تو همچون باغ دربسته و همانند چشمهای دست نیافتنی هستی »( غزل غزلها۴ :۱۲).


او پیوند خود را با این زن کامل همچون دست یابی به سرزمین موعود تشبیه می کند: ای عروس من، از لبانت عسل میچکد و در زیر زبانت شیر و عسل نهفته است. بوی لباست مانند عطر دلاویز درختان لبنان است »(غزل غزلها ۴: ۱۱).


چه خبر خوشی برای افرادی وجود دارد که از ارتکاب اشتباه رابطه جنسی خود پشیمان هستند؟ اول یوحنا۱:


پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت


حفاظت از هدیه خالق


خداوند هدف خاصی از خلقت نوع بشر به عنوان مرد و زن داشته است (پیدایش۱ آیات ۲۸-۲۶). در حالی که درهر چیز تصویر خدا دیده میشود، پیوستن جنسیت متضاد در «یک جسم» ازدواج، منعکس کننده یگانگی در الوهیت به روشی خاص است. همچنین پیوند یک مرد و زن، زایشی از یک زندگی تازه است، که تجلی بشر اصیل ازتصویر الهی می باشد.


کلام خدا چه نگرشی، نسبت به رفتارهای جنسی دارد که مطابق با طرح خالق نیست ؟ خروج ۲۰ آیات ۷-۲۱؛ رومیان ۱ آیات ۲۴-۲۷؛ اول قرنتیان۶ آیات ۹-۲۰.


کلام خدا از همه چیزهایی که تصویر خدا را در بشر تغییر می دهد یا از بین می برد، خشنود نیست. خداوند با قرار دادن محدودیت برای برخی از روابط جنسی، قوم خود را به اهداف درست جنسی هدایت می کند. هنگامی که تجربه انسان در مقابله با احکام خداوند قرار گیرد، جان، محکومِ گناه می گردد.


به ایمانداران مسیحی چه رهنمود هایی در باره رابطه جنسی داده شده است تا آنرا دراین دنیای گناه به دیگران نقل کنند؟ رومیان ۸ آیات ۱-۱۴؛ اول قرنتیان ۶ آیات ۱۵-۲۰؛ دوم قرنتیان ۱۰: ۵؛ غلاطیان ۵: ۲۴؛ کولسیان ۳ آیات ۳-۱۰؛ اول تسالونیکان ۵ آیات ۲۳ و ۲۴.


مؤمنان منتظر آزادی از فساد گناه در بازگشت دوباره مسیح هستند. آنها در ایمان منتظر هستند، خود را از طریق مرگ مسیح بر روی صلیب، مرده در گناه قلمداد می کنند، و خویشتن را از طریق قیام او زنده در نظر می گیرند. از طریق دعای بی وقفه، مراقبه و قدرت روح القدس، آنها طبیعت گناه آلود خود را مصلوب و در افکار خود به دنبال اطاعت از مسیح هستند.


آنان آگاهند خداوند مالک بدن و روابط جنسی آنهاست و از آنها بر طبق طرح الهی خودش استفاده می کند.


خداوند کسانی را که از گناهان خود توبه کنند، می بخشد (اول یوحنا ۱: ۹). انجیل قادر است افراد را که قبلاَ در رابطه جنسی گناهکارانه بوده اند، با مؤمنان شریک سازد. به علت اینکه گناه، تمایلات جنسی را در بشریت تغییر داده است، بعضی ممکن است قادر به شناخت کامل در این جنبه تجربه انسانی نباشند. بعضی از افراد، به عنوان مثال، ممکن است زندگی مجردی در قیاس با روابط جنسی که توسط کلام خدا ممنوع است، برگزینند.


چگونه باید به عنوان یک کلیسا با افراد دیگر همچون همجنسگرایان ارتباط داشته باشیم؟ چگونه نگرش آنان در مورد خودشان در گرایش جنسی، واکنش ما را بر می انگیزد؟


جمعه ۲۰ اردیبهشت


تفکری فراتر: « ازدواج مشمول برکات مسیح است، و باید به عنوان یک بنیان مقدس شناخته شود. دین واقعی نباید با هدف های خداوند برای انسان مقابله کند. خدا مقدر کرد که مرد و زن باید در یک ازدواج مقدس با هم متحد شوند تا خانواده ایی را پرورش دهند که باعث افتخار باشد، و نمونه خانواده در بهشت باشد. مسیح در ابتدای رسالت خویش بطور علنی، تصمیم گرفت، فتوا به تشکیل نهادی(ازدواج) را بدهد که در باغ عدن فتوای آن را صادر کرده بود. به این ترتیب او به همه اعلام کرد که درمورد ازدواج اتفاق نظر دارد و این ازدواج، زمانی که با پاکی و تقدس، و حقیقت و عدالت همراه باشد، یکی از بزرگترین برکاتی است که تاکنون به خانوادهٔ انسان داده شده است » - الن جی وایت، دختران خدا، صفحات ١۸٠ و ١۸١.


همانطور که غزل های سلیمان نشان می دهد، عشقبازی در ازدواج چیز فوق العاده ای می تواند باشد. اما پایداری رابطه را نمی توان به سادگی بر پایه زیبایی ظاهری و لذات جسمی قرار داد. سن بدن ما و زوال آن، با رژیم غذایی مناسب، ورزش، و یا جراحی پلاستیک، ما را برای همیشه جوان نگاه نخواهد داشت.


ازدواج سلیمان با شولمی یک رابطه مادام العمر و متعهدانه بود. آنان سه بار تأکید می کنند که متعلق به یکدیگر هستند (غزل غزلها ۲: ۱۶؛ ۶: ۳؛ ۷: ۱۰). اولین بار شناخت مالکیت دوطرفه است (در مقایسه با افسسیان ۵: ۲۱، ۳۳). دومین بار، او فرمان تأکید تسلیم او، را رد می کند(همچنین افسوسیان۵: ۲۲، ۲۳) سومین بار میل خود را برای او بیان می کند (افسسیان ۵: ۲۴-۳۲) عشق این چنینی نمی تواند از بین برود (غزل غزلها ۸: ۷) و مانند مهر و موم است که نمی تواند شکسته شود (غزل غزلها ۸: ۶).


سوالاتی برای بحث


۱. توصیف سلیمان از همسرش به عنوان یک زن کامل چگونه است؟(غزل غزلها ۴: ۱-۵؛ ۶: ۸؛ و ۷: ۱-۹) و در مقایسه با توصیف آدم زمانی که او برای اولین بار حوا را دید، چگونه است؟ (پیدایش ۲: ۲۳). پس شوهران چگونه باید با همسرانشان مرتبط باشند؟ (افسسیان ۵: ۲۸، ۲۹).


۲. بعضی از مردم غزل غزلهای سلیمان را بعنوان یک تمثیل از رابطه بین خدا و قومش و یا بین عیسی و کلیسای او می بینند. در حالی که باید مراقب بود که بیش از حد تمثیلی نشود، چه ویژگی های از ارتباط بین این دو نفر می تواند با رابطه ما و خدا مقایسه شود؟ همچنین مقایسه کنید با اشعیا ۵۴: ۴و۵؛ ارمیا ۳: ۱۴؛ دوم قرنتیان ۱۱: ۲.


۳. امثال سلیمان ۳۱: ۲۶؛ غزل غزلها ۵: ۱۶؛ و امثال سلیمان ۲۵: ۱۱را بخوانید. چقدر کلماتی که، ما درتحقیر یا تمجید همسرمان، در تضعیف یا تقویت ازدواج مان بکار می بریم، مهم است؟ از آیات زیر به عنوان مثال های بیشتر استفاده کنید: یعقوب ۱: ۲۶؛ ۳: ۵- ۱۱.


داستانهای ایمانداران


۲۱ اردیبهشت


یک نور عجیب


توسط اندرو مک چسنی


روت یِری وقتیکه از میکده ای در شهرش مازابوکا واقع در جنوب زامبیا به خانه می رفت، از ته دل آواز می خواند.


عصر روز جمعه بود و او تمام مدت روز را به خوردن آبجو سپری کرده بود.


ناگهان نور خیره کننده ای در جلویش ظاهرشد. نور در فضا می تابید و روت با حیرتی ترسناک به نور خیره شد؛ در حالیکه نمی دانست نور ازکجا آمده بود و به کجا می رفت. آواز در گلویش خفه شد، و ناگهان هوشیار شد. سپس نور ناپدید شد. روت در حالی که تلو تلو می خورد و می لرزید راهی خانه شد.


روت به شوهرش و ۱۴فرزندش در باره آن شب چیزی نگفت؛ اما سکوتش را در صبح شکست.


به شوهرش گفت: «عزیزم، دیروز وقتیکه به خانه برمی گشتم، در راه نور عظیمی دیدم که مرا ترساند ». شوهرش پاسخ داد: «از نوشیدن آبجو دست بکش. این می تواند تو را از خدا دور کند».


بعد از آن روز، یک مددکار خانگی به ملاقات خانه روت رفت و او را به یک جلسه کلیسای ادونتیست های روزهفتم دعوت نمود. با آن تجربه شب قبل که هنوز هم درذهنش تازه بود با شوهرش در جلسه شرکت کرد.


روت در یک خانواده ادونتیست های روز هفتم بزرگ شده بود اما پس از ازدواج با شوهرش، که او متعلق به یک فرقه دیگر بود، کلیسا را ترک گفت. شوهرش در میکده ساز ساکسیفون می نواخت و روت وقتیکه شوهرش آنجا کار می کرد، سالها غذای خانگی می فروخت. بعد از آن، آنها مشروبات الکلی می نوشیدند.


این موضوع باعث شد که روت به جایی برسد که از صبح تا شب در میکده می خواست بنوشد و فرزندانش را فراموش کند. نوشیدن بخشی از زندگی روت بود و او بعد از آنکه آن نور را دید به سختی توانست که از نوشیدن دست بکشد. به مدت دو هفته، او شب هنگام از خواب بر خواست در حالیکه وحشتزده می شد و می نالید. او گفت: «خدایا، این زندگی ای که من دارم باعث شده تا از بچه هایم غافل شوم. به من کمک کن تا از خوردن آبجو دست بکشم».سپس روزی میل خود را کاملاً برای نوشیدن الکل از دست داد.


مردم شهر از اینکه او مست نبود در حیرت بودند. آنها می دانستند که قبلاً او چه شکلی بود و آنها از او پرسیدند که چه تعلیماتی را تحت نظارت جادوگر به کار گرفته که از نوشیدن دست کشیده است.


یکی از آنها پرسید: «چگونه از نوشیدن دست کشیدی؟». دیگری گفت: « به ما ریشه ای را بده که به تو کمک کرد تا از آن دست بکشی ».


روت به همه پاسخ داد: «درمانی که من از آن استفاده کردم، دعا بود».


روت همچنین از قدرت دعا استفاده کرده بود تا از طریق آن بر خانواده اش به خاطر مسیح پیروز شود. او تعمید گرفت و از طریق تاثیرش، ده عضو خانواده نیز تعمید گرفتند که شامل همسرش نیز می شود.


روت که ۶۲سال دارد، گفت: «من همیشه خدا را به خاطر اینکه این فرصت را داد تا من و خانواده ام او را بپرستیم شکرگزاری می کنم. پرستش خدا در زندگی اهمیت بسزایی دارد».




کلید اتحاد خانواده


بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: پیدایش ۳: ۱۲-۱۴؛ روت ۱: ۱۶-۱۸؛ یوحنا ۱۷: ۲۱-۲۶؛ غلاطیان ۳: ۲۸؛ افسسیان ۲: ۱۱-۲۲، ۵: ۲۱- ۶: ۹.


آیه حفظی: تا همة آنان یکی باشند آن چنان که تو ای پدر در من هستی و من در تو و آنان نیز در ما یکی باشند و تا جهان ایمان بیاورد که تو مرا فرستادهای » (یوحنا ١٧: ۲١).


زندگی خانوادگی نشان دهنده فصل های مختلف از زندگی برای افراد مختلف است. برای پدر و مادر، وارد شدن فرزندان به زندگی آنها نشان دهنده یک تغییر بزرگ است، که تا آخر عمرشان با آنها خواهند بود. و البته، برای اولاد، آمدن از عدم به هستی، در واقع، بزرگترین تحول است. سپس، فرزندان از مراحل مختلفی از زندگیشان عبور می کنند تا زمانیکه خانه را ترک کنند، و در واقع، ممکن است خودشان هم صاحب فرزند باشند.


با این وجود، چه به عنوان والدین یا فرزندان در خانواده، همه ما با مسائل مشابهی دست و پنجه نرم می کنیم، و این همان طبیعت گناه آلود ما است، که دست کم می تواند اتحاد در خانواده را به چالش بکشد.


بله، در بدن مسیح بر روی صلیب همه بشریت با خدا و یکدیگر صلح و آشتی کردند(افسسیان ۲: ۱۳-۱۶؛ کولسیان ۱: ۲۱-۲۳)، اما در سطح عملی هر روز باید شکرگزار فیض مسیح در خودمان باشیم، تنها چیزی که می تواند اتحاد خانواده را در تجربه زندگی برای همه آنانیکه آن را با ایمان می طلبند، بوجود آورد.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ۲۸ اردیبهشت، ۱۸ May آماده شوید.


یکشنبه ۲۲ اردیبهشت


کانون مسیح


پولس از چه مثال هایی برای توصیف اتحاد جدید بین مسیح و مردم استفاده می کند؟ مسیح چگونه از «دو » ، « یک » را بوجود آورده است؟ افسسیان ۲: ۱۱- ۲۲؛ همچنین غلاطیان ۳: ۲۸.


صلیب مسیح موانعی را که مردم را از یکدیگر جدا می کنند از بین برد، دیوارهایی که عبادت کنندگان را در معبد یهودی، مردان را از زنان و یهودیان را از امتها دیگر جدا می کرد. با توصیف وحدت یهودیان و امتها در مسیح، پولس از زبانی استفاده کرد که به طور یکسان با دیگر طبقه های بین ملتها، گروههای مردم، قشرهای اجتماعی و جنسیتها برخورد می کرد. « و عداوت، یعنی شریعت احکام را که در فرایض بود، به جسم خود نابود ساخت تا که مصالحه کرده، از هر دو یک انسان جدید در خود بیافریند »(افسسیان ۲: ۱۵). خبرِ خوب این است که به زوج ها کمک می کند که حقیقت « یکی شدن » را در ازدواج بیاموزند. همچنین، بوسیله ایمان به مسیح، خانواده هایی که مدتها از هم جدا شده اند دوباره می توانند با هم آشتی کنند.


ساده است تا یگانگی و یکی بودن در مسیح را از متون کتاب مقدس نقل قول کنیم، ولی در واقع باید آنرا تجربه کنیم. مسیح چه تغییرات عملی را به زندگی ما می آورد که ما را قادر می سازد تا یکی بودن و اتحادی را که به ما وعده داده شده است را تجربه کنیم؟ برای مثال، رومیان ۶: ۴-۷؛ دوم قرنتیان ۵: ۱۷؛ افسسیان ۴: ۲٤-۳۲.


« تصور کنید یک دایره بزرگ را، که از لبه آن بسیاری از خطوط تا به مرکز آن می روند. هر چه خطوط به مرکز دایره نزدیک می شوند، به یک دیگر هم نزدیکتر می شوند....


« هر چه به مسیح نزدیکتر می شویم، به یکدیگر نزدیکتر می شویم » - الن جی وایت، خانه ادونتیست، صفحه ١٧۹.


« بین پدر و پسر، زن و شوهر،. . . مسیح واسطه است، چه آنها قادر باشند او را حس کنند یا نه. ما نمی توانیم تماس مستقیم با خارج از خود برقرار کنیم، مگر از طریق او، و از طریق کلام او و از طریق پیروی از او » - دیتریش بونهوفر، هزینه شاگردی (نیویورک: انتشارات مکمیلان، ١۹٧۹)، صفحه ١٠۸.


چقدر خانواده شما، یا کلیسای شما به مرکز دایره(مسیح) نزدیک است؟ چه چیز دیگری به ترتیب باید انجام شود تا روابط آنگونه که قاعدتاً باید، باشند؟


دوشنبه ۲۳ اردیبهشت


یکی شدن از طریق محبت او


« و خداوند عطا فرماید که به اندازۀ محبتی که ما برای شما داریم، محبت شما برای یکدیگر و همه مردم افزایش و گسترش یابد » (اول تسالونیکیان ۳: ۱۲).


عیسی تزد پدر خویش دعا کرد که پیروان او « یکی باشند همانگونه که او با پدر یکی است » (یوحنا ١٧: ۲۲). آنچه را که مسیح در اینجا گفت، خلاصه کنید و مخصوصاً بر روی نقشِ محبت، در نائل شدن به یگانگی تمرکز کنید.


در این دعا وحدت در میان حواریون، در ذهن عیسی بود. تجربه کردن محبت و عشق الهی برای این وحدت ضروری است. «عشق الهی» عبارت کتاب مقدس است که در این دعا و در بسیاری از جاهای دیگر در عهد جدید برای عشق به خدا بکار رفته است.


چنین عشق و محبتی از ذات خداست (۱یوحنا ۴: ۸)، و هویت پیروان عیسی می باشد (یوحنا ۱۳: ۳۵). عشق و محبت خدایی در قلب انسانِ گناهکار جایی ندارد. این محبت وقتی وارد زندگی فردی می شود که عیسی به واسطه روح خویش در دل ایماندار ساکن شود (رومیان ۵: ۵؛ ۸: ۹، ۱۱).


« یک دیگر محبت کنید، همانطور که من شما را محبت کردم »(یوحنا ۱۵: ۱۲). یوحنای حواری، که این کلمات را نوشت، زمانی دوست داشتنی نبود، بلکه مغرور، تشنه قدرت، منتقد و مشتاق، و تندخو بود (مرقس ۳: ۱۷؛ لوقا ۹: ۵۴، ۵۵ را بخوانید وهمچنین کتاب آرزوی اعصار را مطالعه کنید). بعدها او در زندگی، به یاد می آورد که چگونه عیسی به رغم این صفات به او عشق ورزید. عشق عیسی به تدریج یوحنا را تغییر داد و او را قادر به دوست داشتن دیگران در یگانگی مسیحی نمود. « ما محبت می کنیم زیرا او نخست ما را محبت کرد » (اول یوحنا ۴: ۱۹)، و او نوشت، « ای عزیزان، اگر خدا ما را این چنین محبت کرد، ما نیز باید یکدیگر را محبت کنیم »( اول یوحنا ۴: ۱۱).


اول قرنتیان ۱۳: ۴-۸ را بخوانید. سعی کنید نام خود را در جایی که کلمه « عشق و محبت» است قرار دهید. چقدر شایسته به نظر می رسد؟ از عیسی بخواهید این ویژگی های عشق را با روح خود در زندگی شما قرار دهد. روح چه تغییراتی ممکن است در شما به وجود آورد تا به این ایده آل مسیحی برسید؟


سه شنبه ۲۴ اردیبهشت


خودخواهی؛ خصلت ویران کننده خانواده


« اگر غرور و خودخواهی کنار گذاشته شود، در طی پنج دقیقه، بیشتر مشکلات برطرف خواهد شد » الن جی وایت، نوشته های اولیه، صفحه ١١۹.


به عنوان انسان، طبیعت ما توسط گناه خراب شده است. و شاید بزرگترین نمونۀ آن تباهی، مصیبت خودخواهی است. به نظر می رسد ما خودخواه به دنیا آمده ایم؛ این واقعیت را می توان در کودکان کوچک مشاهده کرد که ماهیت اصلی آنهاست که همه چیز را برای خود می خواهند « من من من ... ». درهنگامی که ما به سن بزرگسالی می رسیم این ویژگی در بعضی موارد می تواند خود را به شکل های وحشتناکی، به ویژه در خانه نشان دهد.


البته، مسیح آمد که این را تغییر دهد (افسسیان ۴: ۲۴). کلام او به ما وعده می دهد که ما از طریق او، نباید تحت سلطه این ویژگیِ ویرانگر شخصیت قرار بگیریم. تمام زندگی او یک مثال عالی از این است که چگونه بدون خودخواهی زندگی کرد؛ به حدی که ما از زندگی او تقلید کنیم (اول یوحنا ۲: ۶)، و بر تمایل زندگی محض برای خود، غلبه کنیم.


به آیات زیرنگاه کنید. آنها در مورد زندگی خودخواهانه چه می گویند؟


فیلیپیان ۲: ۳- ۵


اول یوحنا ۳: ۱۶- ۱۸


همانطور که الن جی وایت در بالا گفت، اگر غرور و خودخواهی کنار گذاشته شود، بسیاری از مشکلات را می توان بسیار سریع حل کرد، قبل از اینکه به خشونت و طغیان تبدیل شوند و در نهایت به چیزی ناگوار مبدل شوند. همه اعضای خانواده، به ویژه والدین، باید از این گناهان در پای صلیب (بزرگترین نمونه در تمام جهان خودخواه) پاک شوند حتی اگر این بدان معناست که به طورمداوم به صلیب، با زانو زدن در دعا، ایمان، اشک، و تسلیم شدن در برابر او برگردیم.


در پای صلیب چقدر زمان صرف مبارزه با هرگونه خودپرستی می کنید که در زندگی شما ظاهر می شود؟ چگونه این آیه (متی ۷: ۱۶) به شما نشان می دهد که آیا وقت کافی صرف کرده اید؟


چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت


اطاعت و تسلیم


پولس در رابطه با انسانیت و خدمت در روابط چه اندرزی می دهد؟ افسسیان ۵: ۲۱. فکر می کنید که این نگرش به وحدت کلیسا چه کمکی می کند؟ چرا در خانه بسیار مهم است؟ افسسیان ۵: ۲۲- ۶: ۹.


کلمه «تسلیم کنید» (افسسیان ۵: ۲۱) بدین معنی است که خود را در برابر شخص دیگری فروتن نمائید. این اصل منحصر به فرد با مسیح آغاز شد (متی ۲۰: ۲۶-۲۸؛ یوحنا ۱۳: ۴، ۵؛ فیلیپیان ۲: ۵-۸) و همه کسانی را که با روح او پر شده اند (افسسیان ۵: ۱۸). «حرمت قائل شدن برای مسیح» روشی است که به مردم انگیزه می دهد تا خود را تسلیم کنند (افسسیان۵: ۲۱). از خودگذشتگی متقابل، یک آموزه انقلابی مسیحی در روابط اجتماعی بوده و همچنان هست. این مطلب، واقعیت روحانی را به زندگی می آورد که همه ما در مسیح یکی هستیم؛ و هیچ استثنائی وجود ندارد.


اصل خانواده. آزمایشگاه تشخیص تسلیم مسیحی خانه است. اگر این اصل در آنجا موثر واقع شود، تغییر کلی در کلیسا ایجاد خواهد شد. پولس بلافاصله بعد ازمعرفی اصل تسلیم، به بحث در مورد کاربرد آن در خانواده ها اشاره می کند.


روابط سه زوج در افسسیان ۵: ۲۲- ۶: ۹ بیان شده- که رایج ترین ولی با این حال نامتعادل ترین روابط در جامعه. هدف این نیست که نظم موجود جامعه تقویت شود، ولی نشان می دهد که چطور فرهنگ ایمان به مسیح کار می کند، وقتی که تفاوت فاحشی در تسلیم اختیاری ایمانداران نسبت به یکدیگر وجود دارد..


چرا فکر می کنید که پولس به طور مرتب، ابتدا با کسانی که در فرهنگ از نظر اجتماعی ضعیف هستند - همسران، کودکان و بردگان صحبت می کند؟ علت واجد شرایط بودن هر یک از آنها را برای اطاعت و تسلیم بنویسید.


افسسیان ۵: ۲۲


افسسیان ۶: ۱


افسسیان ۶: ۵


کسانی که از قدرت اجتماعی بالاتری برخوردارند - شوهران، والدین، کارفرمایان - همیشه در مرحله دوم بیان می شوند. هر یک رهنمودهای کاملاً غیر معمول در فرهنگ را دریافت می کنند. این رهنمودها باید مؤمنان قرن اول را شگفت زده کرده باشد. آنها زمینه را در پیرامون صلیب هموار کردند و راه را باز کردند تا یکپارچگی واقعی در روابط تجربه شود.


پنجشنبه ۲۶ اردیبهشت


زندگی با عشقی که قول آنرا می دهیم


در نهایت، انسجام خانواده بر تعهد اعضای خانواده استوار است، و از تعهد شریک زناشویی برای مراقبت از یکدیگر آغاز می شود. متاسفانه، تاریخ کتاب مقدس از نمونه هایی از قول های زیر پا گذاشته شده، بی اعتمادی، و خُلف وعده حضور، پُر است. همچنین کلام خدا نمونه های تکان دهنده از افراد عادی دارد که با کمک خدا، به دوستان و خانواده خود متعهد بوده اند و به وعده های خود عمل کرده اند.


به خانواده های زیر و میزان تعهد آنان نگاه کنید. چگونه تعهد در برخی از این خانواده ها تقویت شده است؟ چه چیزی در این سرسپردگی ها می تواند مشوق دیگران باشد؟


تعهد بین والدین و فرزند (پیدایش ۳۳: ۱۲-۱۴؛ خروج ۲: ۱-۱۰)


تعهد بین برادران و خواهران (پیدایش ۳۷: ۱۷-۲۸)


تعهد در خانواده (روت ۱: ۱۶-۱۸؛ ۲: ۱۱، ۱۲ ۲۰؛ ۳: ۹-۱۳؛ ۴: ۱۰، ۱۳)


تعهد در ازدواج ( هوشع ۱: ۲، ۳، ۶، ۸؛ ۳: ۱-۳)


هنگامی که ما خود را نسبت به دیگران متعهد می کنیم، مثلاً در ازدواج یا تصمیم در مورد بچه دار شدن و یا قبول فرزندخواندگی، باید مایل باشیم تا از خودمان صرف نظر کنیم، تا انتخاب متفاوتی صرف نظر از کنترل، بر بخش مهمی از زندگی مان در آینده بکنیم.


قوانین ممکن است از رفتارهای بد و منفی جلوگیری کنند. اما ازدواج و روابط خانوادگی نیاز به عشق و محبت دارند که شکوفا شوند.


وعده تعهد مسیح چه مفهومی برای شما دارد؟(عبرانیان۱۳: ۵). تأثیر تعهد او بر شما و تعهد شما نسبت به او، همسرتان، فرزندان شما و ایمان داران چیست؟


جمعه ۲۷ اردیبهشت


تفکری فراتر: « محفل مقدس » از کتاب خانه ادونتیست صفحات ۱۷۷-۱۸۰، در خانه مقدس؛ ازشهادت هایی برای کلیسا، جلد ۶ ، صفحات ۲۳۶-۲۳۸.


اولین کار - وحدت. «نخستین کار مسیحیان باید در خانواده اتحاد باشد. . . .


«هرچه بیشتر اعضای نزدیک خانواده در کارشان در خانه متحد باشند، تأثیری که پدر و مادر و پسران و دختران در بیرون از خانه اعمال خواهند کرد، بیشتر خواهد بود» –الن جی وایت، خانه ادونتیست، ص۳۷.


راز وحدت خانوادگی. «علت مناقشات و اختلاف در خانواده ها و در کلیسا جدایی از مسیح است. نزدیک شدن به مسیح نزدیک شدن به یکدیگر است. راز وحدت واقعی در کلیسا و در خانواده، سیاستگذاری نیست، مدیریت، و یک تلاش انسانی برای غلبه بر مشکلات نیست، هر چند که بیشتر از این کارها را می شود با اتحاد در مسیح انجام داد، - صفحه ۱۷۹.


سوالاتی برای بحث


۱. در مورد نیروهای موجود در جامعه خود که بر علیه اتحاد در خانواده کار می کنند صحبت کنید. به خانواده ای که با این تاثیرات مبارزه می کند چه راه حل های عملی می توانید بدهید؟


۲. آیا در حال حاضر خانواده ای در کلیسای شما وجود دارد که از هم پاشیده باشد؟ اگر چنین است، به عنوان یک گروه برای کمک به عضوی که در بحران است چه می توانید بکنید؟


۳. تمام مسائل اطاعت و تسلیم را مورد بحث قرار دهید. مفهوم آن در یک مسیحی چطور درک می شود؟ از چه راههایی این اصل مورد سو استفاده قرار گرفته است؟


۴. چه اصولی را می توانید در مورد اتحاد خانواده مشاهده کنید که بتواند به ایده اتحاد در کلیسا اعمال شود؟


داستانهای ایمانداران


۲۸ اردیبهشت


«مرد» سبت را به اشتراک می گذارد


توسط اندرو مک چسنی


زیاد نیستند کسانی که بتوانند بگویند که با فرشته ای صحبت کرده اند. ناتلی تیدول کشاورز می توانست - اما این کار را نکرد. به جای آن، او فرد بیگانه مرموزی بود که به عنوان « مرد » شناخته می شود.


یک عصر در سالهای ۱۸۸۰، ناتلی با پاهای خسته و ویولون در دستش از باشگاه رقص واقع در ایالت تگزاس در آمریکا، در حالیکه به سوی خانه می رفت دعا کرد. او گیج شده بود. او به گونه ای بزرگ شده بود که در روزهای یکشنبه پرستش می کرد؛ اما او در کتاب مقدس درآن دوره که در حال خواندن بود دید که چهارمین فرمان می گوید: « روز سبت را به یاد داشته باش، و آنرا مقدس شمار » (خروج باب ۲۰آیه ۸).


همانطور که دعا می کرد، ناگهان مردی در کنارش ظاهرشد. ناتلی مردم آن منطقه را می شناخت و او قبلاً هرگز این مرد را ندیده بود. اما وحشتزده نشد. آن مرد غریبه خیلی دلپذیر بود. نوه دخترش، لورِنا اِستیگولد ۹۴ساله گفت: «او ناگهان ظاهر شد و شروع کرد به صحبت کردن با او». گفتگو خیلی زود به موضوع روز سبت عوض شد و ناتلی عقیده ای را که درحال توسعه بود با او به اشتراک گئارد؛ مبنی بر اینکه خدا روز شنبه را جدا و مقدس کرده بود، نه روز یکشنبه را. او سردرگمی ای را که در آن نتوانسته بود کسی را بیابد که شنبه را رعایت کرده باشد، به اشتراک گذارد.


آن غریبه گفت که گروهی از مردم را می شناسد که روزشنبه عبادت می کنند و او محل دقیق جلسه پرستشی را با جزئیات مسیر به او داد. ناتلی در حالیکه با هم گفتگو می کردند در یک آن نگاهش به اطراف منحرف شد و وقتی برگشت و نگاه کرد، آن مرد ناپدید شده بود.


نوه دختر بزرگ او، رِبا سِیفرت ۶۸ ساله گفت: «مرد بیگانه درحالیکه در آنجا بود و وقتی او برگشت ، آن مرد ناپدید شده بود».


ناتلی وقتی که به خانه بازگشت در باره آن ملاقات غیر منتظره به همسرش گفت و بعد از چند روز تصمیم گرفت تا مسیرآن مرد را دنبال کند. آنها به یک خانه مزرعه ای کوچک رسیدند که در آنجا گروه کوچکی از ادونتیست های روزهفتم هر روز سبت گرد هم می آمدند. ناتلی به همراه همسرش و هشت فرزندش در کلیسای ادونتیست های روز هفتم تعمید گرفت. او بعدها رهبرکلیسای محلی شد و اولین کلیسای روز هفتم را پایه گذاری کرد که بین شهرهای لیندِن و ماریتا در ایالت تگزاس واقع شده بود.


با وجود آنکه حالا کلیسا بسته است؛ دیگران به همراه یک کلیسا در لیندن که لورنا با دیگر فامیل ها حضور پیدا می کند، در آن منطقه جمع می شوند.


میراث ناتلی نیز زنده است. ایمان او به خدا تا نسل ها یی که در آن ادونتیست های روز هفتم و فراترازآن، ذهنی بشارتی دارند که به عنوان خادمان کتاب مقدس، مبشرین ادبی و رهبران مورد نیاز در تگزاس خدمت کرده اند.


رِبا یکی ازچهارنوه لورنا، گفت:«در یک خانواده بزرگ او نخستین فردِ ادونتیست های روزهفتمی شد».


ناتلی هرگز آن غریبه را به عنوان فرشته نشاخته بود؛ اما خانواده اش بر این باوردارند که او از آسمان برای جواب دعای جدی فرستاده شد.


لورنا که داستان پدربزرگش را هنگامیکه دختر بود شنیده بود، او گفت: «او آن فرد را «مرد» نام گذاری کرد؛ اما باور دارد که خدا او را فرستاد. من باور دارم که او یک فرشته بود».


درس هشتم ۲۸ اردیبهشت تا ۳ خرداد


اتحاد در ایمان






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: پیدایش ۱۸: ۱۱؛ ارمیا ۳۱: ۲۵؛ متی ۱۱: ۲۸؛ مزامیر ۱۲۷؛ امثال سلیمان ۲۲: ۶؛ اول سموئیل ۳: ۱۰-۱۴؛ فیلیپیان ۳: ۱۳.


آیه حفظی: « فرزندان، میراثی از جانب خداوند هستند و برکتی که خداوند به انسان عطا میکند » (مزامیر ۱۲۷: ۳).


زاد و ولد رویدادی عادی و طبیعی است که غالباً این پیدایش و زایش شگفت انگیز را بطور کامل ارج نمی نهیم. حال و هوای حوا را، در زمانی که قابیل نوزاد را در آغوش گرفت تصور کنید. تغییراتی که در جسم او بخاطر رشد جنین حاصل می شد، درد شدید و طاقت فرسای زایمان، و سپس دیدن این طفل کوچک که بسیار شبیه به آنهاست، اما بسیار بی دفاع است، چیزهایی بود که او تجربه کرد. سارا که در ۹۰ سالگی و در دوران پس از زایمان بود، غرق شدن در بحر سیمای پسرش اسحاق میشد؛ او هر بار که اسم پسرش را صدا می زده، باید خندیده باشد [اسحاق به زبان عبری یعنی او خواهد خندید].بعد از دعا برای داشتن یک پسر، که هیچ کس نمی داند چه مدت باید بوده باشد، حنا، سموئیل را بغل کرد و گفت: « من از خداوند تقاضای یک پسر کردم و او دعایم را مستجاب نمود و این پسر را به من عطا کرد » (اول سموئیل ۱: ۲۷).


مریم که هنوز دختری جوان بود، با حیرت و ترس و دلهره ای که در دل داشت، فرزندش را در آغوش ناز و نوازش می کرد، فرزندی که پسر خدا بود.


در عین حال، هر کسی این امتیاز و مسئولیت را ندارد که صاحب فرزند شود. ما این هفته برای بررسی فصلی برای پدر و مادر شدن با همه چالش ها، ترس ها، و رضایت و شادی آن وقت صرف خواهیم کرد.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت ٤ خرداد – ۲۵ May آماده شوید.


یکشنبه ۲۹ اردیبهشت


زوج های بدون فرزند


پیدایش ۱۸: ۱۱؛ ۳۰: ۱؛ اول سموئیل ۱: ۱-۸؛ لوقا ۱: ۷ را بخوانید. چه چیز مشترکی همه این مردم دارند؟ چگونه خدا به خواسته دل آنها جواب داد؟


بچه ها نعمت خدا هستند، اما به علت برخی دلایل هر کسی از این نعمت برخوردار نیست. در برخی با امید و دعا برای داشتن خانواده، خدا با مهربانی این درخواست آنان رااجابت می کند، بعضی وقتها کاملاً بطور معجزه آسا، مثلاً در مورد سارا؛ و بعضی دیگر تنها آرزوی قلبی خود را در سکوت نا امید کننده به حضور تخت پادشاهی خداوند می برند. هر زمان که آنها می بینند که برخی از دوستانِ آنان خدا را به خاطر حاملگی و یا بدنیا آمدن بچه هایشان شکرگزاری می کنند، عمق زخم آنان عمیق تر می شود و بار دیگر آشیانه خود را خالی می بینند.


حتی اگر کسی بدون منظور از آنان سوال کند « چند تا بچه دارید؟ » این سوال دردآور، یادآورکانون خالی آنان از کودک و محروم شدن از آن است، با اینکه ممکن است خواسته باشند تا بچه ای داشته باشند.


کسانیکه چنین تجربه ای را گذرانده اند بهتر است این را قبول کنند که خداوند غم و اندوه آنان را درک می کند. نویسنده مزامیر از قولِ خدا می گوید، « تو از پریشانی من آگاهی، حساب اشکهایم را داری آیا آنها در دفتر تو نوشته نشدهاند؟ »(مزامیر ۵۶: ۸).


حتی اگر به نظر برسد که او ساکت است « چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است، همچنان خداوند بر ترسندگان خود رأفت مینماید » (مزامیر ۱۰۳: ۱۳).


در همین حال، مردم دیگری، به دلایل مختلف، ممکن است بطور ساده انتخاب کنند که بچه دار نشوند. در دنیایی که خیلی از ما رنج و درد و شر و فاجعه را تجربه می کنیم، این را می شود درک کرد، که چرا برخی ممکن است تصمیم بگیرند که بچه دار نشوند و مردم بیشتری را به این دنیا نیاورند. در برخی موارد، برخی از مردم ممکن است فرزندخواندگی را قبول کنند، به جای اینکه خودشان بچه دار شوند؛ که بدین طریق آنها کودکانی را بزرگ می کنند که در حال حاضر بدنیا آمده اند، و به آنان فرصت زندگی بهتری را بدهند که ممکن بود درغیر آن نداشته باشند.


دنیای ما مکان پیچیده و بغرنجی است، و ما، همه نوع انسان با انوع موقعیت های مختلف چه بچه داشته باشند و چه بچه نداشته باشند، را ملاقات می کنیم. ما خودمان را در هر موقعیتی با توجه به مسائل در مورد بچه ها پیدا کنیم، ما می توانیم با اطمینان به عشقِ خدا به ما و اشتیاقِ او برای خیرت ما زندگی کنیم. همچنین در عین حال، ما باید همیشه به یاد داشته باشیم که با کسانی که به هر دلیلی فرزندی ندارند با حساسیت برخورد کنیم.


مسیح هیچوقت بطور طبیعی فرزندی از خودش نداشت. این حقیقت چه درس هایی برای ما دارد؟


دوشنبه ۳۰ اردیبهشت


والدینِ مجرد


یکی از پدیده هایی که دنیا با آن مواجه است، والدینِ مجرد است، که اغلب، نه همیشه، زنان به عنوان ولی مجرد هستند. برخی زمانها ما فکر می کنیم که والدین مجرد، کسانی هستند که از طریق ازدواج بچه دار شده اند. در هر صورت این مسئله همیشه صحت ندارد. هاجر تحت فشار بود که از ابراهیم بچه دار شود، و سپس با زور از او خواستند تا به همراه بچه اش آنجا را ترک کند ( پیدایش ۱۶: ۳،۴؛ ۲۱: ۱۷). بتشبع به علت رابطه با مرد قدرتمندی مانند داوود، حامله شد ( دوم سموئیل ۱۱: ۴،۵). ایلیا به روستایی به نام صَرَفه فرستاده شد تا به مادر تنهایی که بیوه بود کمک کند ( اول پادشاهان ۱۷: ۹). « قبل از این که مسیح رسالت خویش را آغاز کرد، یوسف، پدر خوانده او، فوت کرد، و مریم را به عنوان بیوه و ولی مجرد تنها گذاشت. حالا دیگر کسی نبود که به او[مریم] در امیدها و ترسهایش، اعتماد به نفس بدهد. دو ماه گذشته خیلی اندوهناک بوده است » الن جی وایت، آرزوی اعصار، ص۱۴۵.


شاید پدر یا مادر مجرد بودن، یکی از چالش برانگیزترین شغل های دنیا برای یک نفر باشد. آنان با خیلی از مشکلات روبر هستند، مثل مدیرت مسائل مالی، برخورد با دیگر پدر و یا مادر، یا داشتن زمانی برای خودشان یا گذراندن با خدا، و نگران از اینکه آیا فردی دوباره عاشق آنان خواهد شد.


چه وعده هایی هر کس، شامل والدین مجرد، از آیات زیر می تواند بگیرد؟ ارمیا ۳۱: ۲۵؛ متی۱۱: ۲۸؛ ارمیا ۲۹: ۱۱؛ ارمیا ۳۲: ۲۷؛ امثال سلیمان ۳: ۵،۶؛ اشعیا ۴۳: ۱و۲.


ما به عنوان کلیسا مسئولیت داریم که والدینِ مجرد را کمک کنیم. یعقوب می نویسد، « دیانت پاک و بیآلایش در برابر خدای پدر این است که وقتی یتیمان و بیوه زنها دچار مصیبت میشوند، از آنها توجّه کنیم و خود را از فساد جهان دور نگاه داریم» (یعقوب ١: ۲٧).


کمکی که میشود به آنها پیشنهاد شود تنها مسائل مادی نیست. ما می توانیم با نگهداری از بچه ها، به آنان اجازه دهیم که کمی فرصت برای انجام کارهای دیگرشان مثل استراحت، دعا، مطالعه کلام خدا، داشته باشند. ما می توانیم مواظب بچه های آنان باشیم تا آنان کار تعمیرات در خانه خود را انجام دهند. ما می توانیم، به روشهای مختلف در کمک و حمایت والدینِ مجرد، دستان خداوند باشیم.


بدون اینکه آنان را قضاوت کنیم که چرا به این وضعیت رسیده اند، با چه چیزهای خاصی می توانیم والدین مجرد را تشویق و کمک کنیم؟


سه شنبه ٣۱ اردیبهشت


لذت و مسئولیت ولی بودن


مزامیر ۱۲۷ را بخوانید. پیام اصلی در این مزمور کوتاه چه هست؟ کدام قاعده کلی را می توان از آن اقتباس کرد و در زندگی بکار گرفت؟


زمانیرکه ما میرخواهید تا غذای مورد علاقه خود را طبخ کنید، باید از دستورطبخ پیروی کنید. همه مواد مورد نیاز را اضافه کنید و همه مراحل را دنبال کنید، بیشتر مواقع نتیجه مورد نظر را بدست می آورید. گرچه، ولی بودن، شبیه آشپزی نیست. هیچ کودکی دقیقاً شبیه کودک دیگر نیست، حتی اگر شما هرچه را برای یک کودک انجام دهید، بتوانید برای کودک دیگر هم انجام دهید، نتیجه میتواند متفاوت باشد. این نتیجه ممکن است به خاطر جنسیت، ترتیب بدنیا آمدن آنان، و خلق و خوی آنها، یا انبوهی از دلایل دیگر باشد.


در نقشه خداوند، والدین، فرزندانشان را در جهت دوست داشتن و اطاعت از خداوند هدایت و تعلیم میدهند ( تثنیه ۶: ۴-۹؛ مزامیر ۷۸: ۵-۷). رهنمود خدا به والدین این است « طفل را در راهی که باید برود تربیت نما » ( امثال سلیمان ۲۲: ۶)، نه اینکه مثل عقاب بالای سر بچه ها پرواز کنید که مبادا تصمیمات اشتباهی اتخاذ کنند.


هنگامیکه می خواهیم ببینیم که، فرزندان ما، از درآغوش بودن ما، و از یک انسان کوچک ضعیف، به یک بزگسالان موفق، تبدیل شوند، مسئولیت نهایی ما این است که آنها محبت نموده و خدمت به مسیح را به آنان بیاموزیم. به عنوان والدینِ آنها، می توانیم نقشه خداوند برای رشد روحانی آنان را از مطالب تثنیه باب ۶ دنبال کنیم. چهار پیش نیاز مهم وجود دارد: که تشخیص بدهیم؛ تنها خدایی که وجود دارد، خدای ماست؛ ( تثنیه ۶: ۴)، که خدای خود را با تمامی قلب دوست داشته باشیم (تثنیه۶: ۵)، که کلام او را حفظ کنیم ( تثنیه ۶: ۶)، و آنچه را که در باره او می دانیم با فرزندان خود به مشارکت بگذاریم ( تثنیه ۶: ۲۰-۲۳).


تثنیه ۶ با دو اصل مهم ادامه مییابد. اصل اول: « تعلیم- گفتگو » ( تثنیه۶: ۷). تعلیم به آموزش رسمی اشاره دارد، در حالیکه گفتگو اشاره به رهنمود غیر رسمی دارد. در هر دو مورد، ارتباطات حقیقت کتاب مقدسی، در روابط «ولی – فرزند» روی می دهد.


زمان های منظم تعلیم میتواند در طی عبادت خانوادگی رخ دهد در حینی که کلام خدا را به همراه آنان مطالعه می کنیم. و تعلیم غیر منظم بستگی به طور ناخودآگاه در شرایط پیرامونی روز به روز زندگی بروز می کند و حتی مهمتر است. وقایع روزانه میتواند به وسیله موثری برای گفتگوی حقیقت کتاب مقدس تبدیل شود ( پیدایش۱۸: ۱۹). دومین اصل: « بیاویزید- بنویسید » می باشد ( تثنیه۶: ۸-۹). حقیقت روحانی باید به فعالیت های (دست) ما گره خورده باشد و طرز رفتار ما بر ( سَر) ما بسته شده باشد، اما همچنین باید در محیط خصوصی بر ( سردر) خانه هایمان نوشته شده باشد و بر(دروازه های) عمومی زندگیمان نصب شده باشد. این کار باید از قلب هایمان شروع شود و تا به خانه هایمان ادامه یابد و از خانه هایمان به جهان تعمیم یابد.


چهارشنبه ۱ خرداد


والدین به عنوان شاگردسازان


پیدایش ۱۸: ۱۸، ۱۹و اول سموئیل ۳: ۱۰-۱۴ را مطالعه کنید. این دو پدر را با هم مقایسه کنید. نتایج شیوه های سرپرستی آنان چه بود؟


والدین مسئولیت شاگردسازی فرزندان خود را دارند، سپس آنها شاگرد مسیح خواهند شد. والدینی وجود دارند که معتقد هستند روش تنبیه بدنی برای آموزش و اصلاح فرزندانشان بهتر است ( امثال سلیمان ۲۲: ۱۵؛ ۲۳: ۱۳؛ ۲۹: ۱۵).عبارت هایِ نظیرِ این، مورد سؤ استفاده قرار گرفته اند تا کودکان را مورد سوء رفتار قرار داده و آنان را مجبورکنند که کاملاً تسلیم و مطیع باشند، ولی این شیوهاغلب منجر به شورش فرزندان علیه والدین و خداوند شده است.


کتاب مقدس به والدین می آموزد که با مهربانی امور را هدایت کنند ( افسسیان۶: ۴؛ کولسیان ۳: ۲۱) و عدالت را به کودکان آموزش دهند ( مزامیر ۷۸: ۵؛ امثال سلیمان ۲۲: ۶؛ اشعیا ۳۸: ١۹؛ یوئیل ۱: ۳). به عنوان پدر و مادر، ما باید برای فرزندان خود تدارک ببینیم (دوم قرنتیان ۱۲: ۱۴) و الگوی خوبی برای آنان بمنظور پیروی باشیم (پیدایش۱۸: ۱۹؛ خروج ۱۳: ۸؛ تیطس۲: ۲). به ما گفته شده که خانواده خودمان خوب رهبری کنیم (اول تیموتائوس۳: ۴، ۵، ۱۲) و کودکان خود را تادیب وتربیت کنیم (امثال سلیمان ۲۹: ۱۵،۱۷) و در عین حال منعکس کننده محبت خدا هم باشیم (اشعیا ۶۶: ۱۳؛ مزامیر۱۰۳: ۱۳؛ لوقا ۱۱: ۱۱).


متاسفانه، کتاب مقدس داستان والدینی را نشان میدهد که اشتباه کردهاند. اسحاق و ربکا بطور احساسی با پسرهایشان برخورد کردند، یعقوب و عیسو(پیدایش۲۵: ۲۸)، و بعدها یعقوب همان رفتار را با یوسف کرد(پیدایش۳۷: ۳). هر چند عیلی رهبر دینی بود، موفق به اصلاح و تربیت فرزندانش نشد(۱سموئیل ۳: ۱۰تا۱۴). سموئیل، کسیکه بوسیله عیلی بزرگ شد، کمبود پدر را بسیار حس کرد(۱سموئیل ۸: ۱تا۶). داوود پادشاه، مرتکب زنا شد و دستور قتل داد، به فرزندانش یاد داد که کار او را دنبال کنند. منسیِ پادشاه فرزندانش را برای اهریمن قربانی کرد(۲پادشاهان ۲۱: ۱تا۹)، همچنین عزیا پادشاه(۲پادشاهان۱۶: ۲تا۴).


خوشبختانه، با این حال، ما همچنین می توانیم نمونه های خوبی در کلام خدا پیدا کنیم. مردخای پدر خوانده بسیار خوبی برای هدسه، ملکه استر(استر۲: ۷) بود، و ایوب بطور منظم برای فرزندانش دعا کرد(ایوب۱: ۴تا۵). در همه این نمونه ها، خوب و بد، ما می توانیم درسهایی برای پدر و مادر بودن بگیریم.


چه درسهایی از این والدین که در کتاب مقدس آمده، میتوان آموخت؟ به چه روشهایی این اصول را در تعاملات خود با کسانی که فرزند ندارند میتوانیم بکار ببریم؟


پنجشنبه ۲ خرداد


مبارزه برای سعادت فرزند اسرافکار


امثال سلیمان ۲۲: ۶ را مطالعه کنید. از این عبارت چه می فهمید؟ آیا این یک ضمانت، قول، یا یک احتمال است؟


بعضی وقتها به عنوان پدر و مادر تمام انرژی و امکانات و زمان خود صرف می کنید تا به کودکان خود، با توجه به دانش خود از خدا، راه درست زندگی کردن را یاد بدهید، آنان را به یک مدرسه خوب می فرستید، بطور مرتب در کلیسا حضور بهم می رسانید، آنان را مشغول خدمت کار کلیسا می کنید اما در نهایت آنان ایمانی را که شما با آن، آنان را بزرگ کردهاید ترک می کنند. میزان رنج و مشقت زیاد است و لحظه ایی نیست که بخاطره دلهره از رستگاری آنان فارغ بشوید. علت لزوماً بخاطر خطای والدین نیست. فرزندان عقلانیت خود را دارند و در نهایت در برابر خدا مسئول اعمال خود هستند.


برخی از این جمله که « وقتی بزرگ شوند هرگز فراموش نمی کنند » بعنوان یک وعده و تضمین استفاده می کنند، مبنی بر اینکه تربیت درست از سوی والدین همواره منتج به رستگاری فرزند خواهد شد. امثال سلیمان ارائه کننده اصول است و نه قول بی قید و شرط. آنچه که از این متن استنتاج می شود این است که اطمینان داشته باشیم درسهایی که ما در کودکی یاد فرزندانمان می دهیم، تا آخر عمر با آنان خواهد ماند. هر کودکی که به سن بزرگسالی می رسد چه بخواهد و یا نخواهد میراث والدینش به او میرسد. والدین باید مراقب باشند که تعلیمات الهی را به آنان یاد دهند چون آنچه والدین به کودکان آموزش دهند همیشه با آنان خواهد ماند، حتی اگر فرزندان از والدین دور شوند، بذر هایی را که در قلب آنان می کارند بطور مداوم آنان را به بازگشت به خانه دعوت می کند. والدین خوب بودند، انتخاب ماست؛ و اینکه فرزندان چگونه از تربیت ما استفاده کنند به عهده خود آنان است.


چه کاری بهتر است والدین انجام بدهند، وقتی فرزندانشان به راه گمراهی می روند؟ با دعای پرشور آنان را به خدا بسپارند. اگر کسی نتواند درد و رنج شما را درک کند، خدا می تواند، چرا که میلیون ها نفر از فرزندانش به او پشت کرده اند.


شما می توانید فرزند گم شده خود را با محبت و دعا حمایت کنید، و همیشه آماده باشید که در کنار او بایستید در زمانی که آنان با خدا در کشمش هستند.


هیچ وقت برای درخواست حمایت و دعا خجالت نکشید، و خود را سرزنش نکنید، و بیش از حد بر فرزند گمراه شده متمرکز نشوید که باعث شود تا دیگر اعضای خانواده خود را فراموش کنید. فقط برای فرزند گمراه والدین بودن] و بی توجهی به دیگران باعث جدایی و انشقاق در خانواده می شود؛ بنابراین همراه همسر خود در برابر فرزندان خود جبهه مشترک و مرزهای روشن و مشخص ایجاد کنید. به یاد داشته باشید که خداوند فرزند شما را دوست دارد، حتی بیشتر از شما؛ به آینده روشن نگاه کنید، و قبول کنید که کارِ خداوند در فرزند شما در حال پیشرفت است.


این طبیعی است که در شرایط اینچنینی خود را سرزنش کنید. و اما اگر اشتباه کرده اید، آیا بهتر نیست بر روی آینده و وعده های خداوند که به ما داده است تمرکز کنید؟ (فیلیپیان ٣: ١٣).


جمعه ٣ خرداد


تفکری فراتر: « بهتراست زمان گذاشته و با فرزند خود صحبت کنید، و اجازه ندهید هیچ چیز آن فصل مصاحبت شما با خدا و فرزندانتان را قطع کند. می توانید به میهمانان خود بگوئید، خداوند به من مسئولیتی داده که باید انجام دهم، و برای غیبت کردن وقت ندارم. بهتر است احساس کنید که کاری را برای این زمان و برای ابدیت در دست دارید. شما برای اولین مسئولیت زندگی خود، یعنی تربیت فرزندانتان، مدیون هستید » الن جی وایت.


—Ellen G. White, The Adventist Home, pp. 266, 267.


« والدین، بهتر است که اولین درس تربیت را زمانی شروع کنید که آنها نوزاد هستند و در آغوش شما هستند. به آنها یاد بدهید که از شما اطاعت کنند. می توانید حتی با دست خود برای نشان دادن عزم جزم خود استفاده کنید. والدین بهتر است کاملاً بر روحیه خود مسلط بوده و با ملایمتی کهبا قاطعیت همراه باشد، اراده و سرکشی کودک خود را مهار و آنان را مطیع خود سازند. والدین باید این کار را از همان زمان طفولیت کودک انجام دهند و نگذارند که مشکل به زمان و فصلی برسد که دیر شده باشد. اگر اولین آشکارسازی های خلق و خو مهار نشود، بچه سرسخت و کله شق می شود، و با رشدشان افزایش یافته و با تنومند شدنشان، مشکل نیز تنومند می شود. الن جی وایت.


—Ellen G. White, Testimonies for the Church, vol. 1, p. 218.


سوالاتی برای بحث


۱. « فرزند خدا » بودن، به چه معنی است؟ آن تصویر را چگونه می توانیم درک کنیم، و چه تسلی و تسکینی می توانیم از آن بیابیم؟


۲. پدری، به محض اینکه فرزندش بدنیا آمد، این عبارت را گفت:« من دو حقیقت الهیاتی را در چند سال اولیه بعد از تولد فرزندم یاد گرفتهام. اول، واقعیت آزادی اراده؛ دوم، واقعیت گناه آلوده ذات انسان ». فرزندان کم سن و سال چگونه توانسته اند این حقایق را به او یاد داده باشند؟


۳. برای کمک به شکل دادن اراده کودک چه زمانی مناسب است؟ چگونه می توان این کار را انجام داد؟ چگونه می توانیم اراده کودکانمان را بر اساس نقشه خدا شکل دهیم، زمانیکه خودمان کاملاً آن را تبعیت نمی کنیم؟


۴. بر روی مسئله والدین مجرد بیشتر تمرکز کنید. بطور کلی، چه راههای عملی در کلیسای شما وجود دارد، که میتواند به والدین مجرد کمک کند تا فرزندانشان را بزرگ کنند؟ به چه طرقی میتوان والدینی که فرزندانشان گمراه شده اند را تشویق نمود؟


داستانهای ایمانداران


۴ خرداد


چرا شغلم را ترک کردم


توسط بو، که برای اندرو مک چسنی نقل شده است


یک تجربه غیر قابل انکار مرا واداشت تا شغل ۱۷ساله ام را که به عنوان یک کارگردر کارخانه نخ سازی بودم ترک کنم و خودم را وقفِ بشارت تمام وقت در چین نمایم.


وقتی ٣۹ ساله بودم؛ پسرم خواست تا به مدرسه کارآموزی برود تا یک تراشکاربشود. اما شهریه سه ساله دوره کارآموزی ده هزار یوآن بود؛ مبلغی که ما نداشتیم. مادر ادونتیست من پیشنهاد کرد تا در موردش دعا کنیم. ما دعا کردیم؛ اما من انتظار معجزه نداشتم.


وقتی خواهرم مشکل را شنید، او با یک دوست که در مدرسه کارآموزی کار می کرد تماس گرفت و پرسید که آیا پسرم می تواند برای بورس تحصیلی ثبت نام کند یا نه. دوستش، که حسابدار مدرسه بود، گفت که بورس تحصیلی تنها شامل خانواده هایی می شود که بی بضاعت و کم درآمد هستند و ما شامل بورس تحصیلی نمی شدیم. اما بر اساس پیشنهادش، پسرم رفت ودر مدرسه ثبت نام کرد.


در همین حال، مادرم، چهار خواهرم و من پول هایمان را روی هم گذاشتیم. وقتیکه برای پرداخت به مدرسه رفتیم، با استقبال حسابدارمواجه شدیم. او به پسرم گفت که یک درخواست نامه برای بورس تحصیلی بنویسد و او آنرا به دفتر مدیر برد.


وقتی مدیر به نامه نگاهی انداخت؛ پرسید: «چه مقدارباید به این دانش آموز کمک هزینه داده شود؟». حسابدار پاسخ داد: «شما قدرت آنرا دارید که هرچه دوست دارید انجام دهید». مدیر رقم ۵۰۰ را نوشت.


وقتی حسابدار با نامه بازگشت، من خیلی هیجان زده بودم. نمی دانستم رقم ۵۰۰ به چه معنا است؛ اما رقم ۵۰۰یوآن به عنوان تخفیف کمک بزرگی محسوب می شد.


ما نامه را به نزد صندوقدار بردیم. صندوقدار پرسید: «آیا تمایل دارید تا مبلغ را برای یک سال بپردازید یا تمام سه سال؟». پاسخ دادم: « تمام سه سال ».


صندوقدار محاسباتی انجام داده و اعلام کرد که: «جمع کل نهایی ۲۷۰۰یوآن می شود».


ما شوکه شده بودیم! نمی دانستیم چه اتفاقی افتاده است یا چگونه او این رقم را به دست آورد. حتی امروز ما نمی دانیم چه رخ داد.


تا آنروز، ایمان من نسبت به خدا عمیق نبود. اما پس از آن تجربه، پی بردم که خدا از ما مراقبت می کند و من تصمیم گرفتم تا خدا را با صمیم قلبم خدمت کنم. من استعدادهایی دارم؛ اما تصمیم گرفتم که با نظافت یا بازدید از مردم به کلیسا کمک کنم.


امروزمن ۵۴ساله هستم و پنج کلیسا را مدیریت می کنم. من خود را آنطور که باید با ارزش نمی بینم که مبشر انجیل خوانده شوم. اما باور دارم که خدا رهبریم می کند و او کمک خواهد کرد تا من کار بشارت را انجام دهم.


بخشی از هدایای سیزدهمین سبت ۲۰۱۸برای افتتاح کلیسای جامع در چین فرستاده شد. نام نویسنده تغییر یافته است.


درس نهم ۴- ۱۰ خرداد


زمان های از دست دادن و خُسران






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: مرقس۵: ۲۲تا۲۴؛ ۳۵تا۴۳؛ اول پطرس۵: ۶، ۷؛ پیدایش۳۷: ۱۷تا۲۸؛ لوقا۱۶: ۱۳؛ رومیان۶: ۱۶؛ اول قرنتیان۱۵: ۲۶.


آیه حفظی: « آری، علاوه بر این، همه چیز را بهخاطر امتیازی بسیار ارزندهتر، یعنی شناختن عیسی مسیح، خداوند خود زیان میدانم. در واقع، من بهخاطر او همه چیز را از دست دادهام و همه چیز را هیچ شمردم تا به این وسیله مسیح را به دست آورم » (فیلیپیان ۳: ۸).


لحظه ای که آدم و حوا از میوه درخت معرفت خوب و بد خوردند، آنان اولین خُسران خود تجربه کردند، آنان معصومیت خود را از دست دادند. و این از دست دادن معصومیت جای خود را به خودخواهی، تضاد، نکوهش، و خواهش برای کنترل و برتری بر یکدیگر داد.


کوتاه مدتی پس از سقوط، آنان شاهد اولین از دست رفتن حیات بودند، زمانیکه به آنان پوست حیوانی داده شد تا عریانی خود را بپوشانند. با منع شدن از دسترسی به درخت حیات به خاطر اینکه مبادا بخورند و برای همیشه زنده بمانند، باعث شد تا خانه باغی عالی خود را در باغ عدن از دست بدهند، و سالها بعد پسرشان هابیل را نیز از دست دادند، آن هم بدست برادرش قابیل که توسط او کشته شد. در پایان یکی از آنان، همسرش را از دست داد، و در نهایت آن کسی که شریک زندگیش را از دست داده بود، زندگی خودش را از دست داد. بسیار از دست رفتن ها در اثر یک تصمیم اشتباه بوجود آمد.


بله، همه ما واقعیت را می دانیم، بیشتر ما درد از دست دادن را زمانی بطورعمیق احساس می کنیم که ضربه از دست دادن به خانواده ما میخورد. و شگفت آور نیست که، از دست دادن عضوی از خانواده یا اقوام یا دوستان، به ما ضربه سخت تری می زند.


در این هفته، با ادامه مشاهده زندگی در خانواده، به زمینه های مختلف از دست دادن در زمانهای مختلف نگاهی می اندازیم.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ۱ ماه ژوئن آماده شوید.


یکشنبه ۵ خرداد


از دست دادن سلامتی


ما هزاران سال از درخت حیات دور هستیم، و همهٔ ما آن را احساس میکنیم، مخصوصاً زمانیکه به سلامت جسمی ما باز می گردد. دیر یا زود، مگر اینکه ما در اثر حادثه ای در جوانی کشته شویم، همه ما با واقعیت ناگوار از دست دادن سلامتی روبرو می شویم.


و همانطور، که از دست دادن سلامتی سخت است، چقدر دردناکتر است که زمانی یکی از اعضای خانواده ما با بیماری روبرو شود؟ چه تعدادی از والدین داریم، به ویژه آنها که با فرزندان مریض سر کار دارند، آرزو می کردند که ای کاش آنها به جای فرزندانشان بیمار بودند؟ متاسفانه، این حق انتخاب به ما داده نشده است.


این نقل قول ها چه چیزی در اشتراک دارند؟ مرقس۵: ۲۲تا۲۴، ۳۵تا۴۳؛ متی۱۵: ۲۲تا۲۸؛ لوقا۴: ۳۸، ۳۹؛ یوحنا۴: ۴۶تا۵۴.


در هر یک از این موارد، و بدون شک در بسیاری از موارد دیگر، یکی از اعضای خانواده برای اخذ کمک، نزد عیسی التماس کرده است.


بدون شک، تشخیص داده ایم که رنج ما بخاطر این است که در دنیای سقوط کرده زندگی می کنیم. هنگامی که گناه وارد دنیا شد، نه تنها مرگ، بلکه همچنین درد مزمن، بیماری، و مرض هم وارد شد. زمانی که با بیماری وخیم یا مزمن مواجه می شویم، ممکن است شوکه شده، خشمگین و عاجز شویم. و حتی ممکن است، احساس کنیم که می خواهیم فریاد بزنیم، که:« خدای من، خدای من! چرا مرا ترک کردی؟ چرا از من دور هستی و کمکم نمیکنی و به فریادم نمیرسی؟ » (مزامیر۲۲: ۱). همچون داود، به خوبی می توانیم مسائل خود را در مورد خشم و درد به حضور خدا ببریم.


در بسیاری موارد، بیماری و رنج به عنوان یک راز باقی خواهند ماند تا اینکه مرگ در نهایت با بازگشت دوباره مسیح شکست بخورد. در عین حال، می توانیم حقایق مهمی را از کلام خداوند برداشت کنیم، زمانیکه ایوب متحمل درد غیر قابل وصفی میشود، با این حال او رابطه نزدیکی با خدا داشت. ایوب شرح می دهد، « از شنیدن گوش دربارهٔ تو شنیده بودم لیکن الآن چشم من تو را میبیند (ایوب۴۲: ۵). پولس نوعی بیمار مزمن داشت، و نحوه برخورد او با آن به ما می گوید که رنج و درد می تواند ما را مجهز کند تا مایه تسلی دیگران باشیم، می تواند به ما حس دلسوزی و مهربانی نسبت به دیگران که آسیب دیدهاند را بدهد، و ما را قادر کند تا بطور موثر خدمت کنیم (دوم قرنتیان ۱: ۳تا۵)، اگر اجازه ندهیم که بیماری ما را بشکند و درهم ریزد.


هر زمان که ما یا اعضای خانواده از بیماری رنج می بریم، چه وعده هایی را از کلام خدا می توانیم طلب کنیم؟ چرا، در چنین زمانهایی، این حقیقت در مورد مسیح، سرور ما، که بر روی صلیب رنج دید برای ما مهم است؟ او بر روی صلیب چه چیزی را در مورد عشق بی پایان خدا، حتی در زمان بیماری در میان خانواده ما، به ما یاد داد؟


دوشنبه ۶ خرداد


از دست دادن اعتماد


همه ما گناهکار هستیم، افراد ناکارآمدی که برخی اوقات خودمان ثابت میکنیم که نسبت کسی که به ما اعتماد کرده غیر قابل اعتماد هستیم.و چه کسی تا بحال قربانی بدعهدیِ اعتماد به دیگران نشده است؟ و چقدر سخت است وقتی چنین اعتمادی از بین می رود، وهمیشه چقدر بدتر است وقتی ما بدعهدی می کنیم، یا یکی از اعضای خانواده به ما بی وفائی می کند.


بعضی وقتها به نظر می رسد، وقتی رابطه ای ارزش تلاش برای بازسازی دوباره ندارد، ساده تراست تا بیش از این ضرر نکنیم و قطع ارتباط کرده و از آن فرار کنیم. البته، چنین کاری در مورد یکی از اعضای خانواده، مثل همسر،آسان نیست. حتی ممکن است بگویید که یکی از اهداف ازدواج این است که به ما یاد می دهد تا اعتمادی که شکسته شده را بازسازی کنیم.


هنگامی که اعتماد در ارتباطات به خطر افتاده است، چگونه می توان اعتماد و رابطه را بهبود داد و آنرا حفظ کرد؟ اول پطرس۵: ۶و۷؛ اول یوحنا ۴: ۱۸؛ یعقوب ۵: ۱۶؛ متی ۶: ۱۴، ۱۵.


بازسازی اعتماد شکسته شده شبیه به یک سفر است؛ شما باید هر بار یک قدم بردارید. سفر با تصدیق آسیب و اعتراف به حقیقت شروع می شود، در هر موردِ لغزش ازسوی کسی که خیانت کرده است. هنگامیکه دلیل بی وفائی، نقض عهد بوده است، شفا و بهبود زمانی شروع میشود که بی وفا اعتراف کند. به عنوان بخشی از روند بهبود، اعتراف باید همراه با باز کردنِ کامل مسئله از طرف شخص ناقض عهد باشد. هیچ چیز نباید پنهان بماند، وگرنه، زمانی بالاخره مسئله آشکار میشود، و اعتماد دوباره از بین خواهد رفت. و اگر برای دومین بار اعتماد شکست بخورد، بهبودی دوباره آن خیلی سختر از بار اوّل خواهد بود.


بازسازی دوباره اعتماد، زمان و صبر می طلبد. هر چه رنجش بزرگتر باشد، زمان بیشتری طول می کشد تا بهبودی حاصل شود. باید این حقیقت را قبول کرد که گاهی اوقات به نظر می رسد شما احساس می کنید که اگر شما دو مرحله به جلو حرکت کرده اید، سه مرحله به عقب بر گشته اید. یک روز به نظر می رسد امید وجود دارد، و روز دیگر شما به عقب رانده شده اید.


با این حال خیلی ها، قادر بوده اند که روابط شکسته خود را دوباره ترمیم کنند و عمق رابطه خود را عمیق تر، صمیمانه تر، و رضایت بخش تر، و به ازدواجی شادتر تبدیل کنند.


از چه اصولی میتوان برای التیام ازدواج استفاده کرد در هنگامی که اعتماد شکسته شده است؟ هم زمان، با وجود بخشش، زمانی که اعتماد وجود ندارد، شرایط چگونه خواهد بود؟


سه شنبه ۷ خرداد


از دست دادن اعتماد، ادامه می یابد


طریق دیگری که اعتماد را از بین می برد خشونت خانوادگی است. تحقیقات نشان داده است، خانه تنها مکانی در جامعه است که بیشترین خشونت در آن اتفاق می افتد. خشونت خانوادگی هر نوع خانواده ای را در بر می گیرد، از جمله خانواده مسیحیان. خشونت به تجاوز و حمله ای اطلاق می شود که در بر گیرنده اقسامی همچون - کلامی، جسمی، احساسی، جنسی، ویا بی تفاوتی عمدی و غیر عمدی است – که توسط یک فرد یا بیشتر بر علیه طرف دیگر خانواده اعمال می شود.


کتاب مقدس به شرح حال خشونت خانوادگی، حتی در میان مردان خدا پرداخته است. هنگامی که این آیات را مطالعه می کنید چه حس و حالی به شما دست می دهد؟ در مورد اینکه چرا این داستان ها در کلام خدا محفوظ شده است چه فکری می کنید؟


پیدایش ۳۷: ۱۷تا۲۸


دوم سموئیل ۱۳: ۱تا۲۲


دوم پادشاهان ۱۶: ۳، ۱۷: ۱۷، ۲۱: ۶


رفتار تجاوز گرایانه، یک انتخاب آگاهانه است که شخص قدرت و کنترل خود را بر روی شخص دیگری اعمال می کند. اعتیاد به الکل، فشارعصبی، و نیاز به امیال جنسی، نیاز به کنترل بهتر خشم، یا هر گونه سوء رفتار بر روی قربانی، قابل شرح و توجیه پذیر نیست. قربانی ها مسبب ستمِ ستمکار نیستند. ستم کار باعث انحراف و تحریف محبت می شود، چرا که« محبت ضرر نمی رساند » (رومیان ۱۳: ۱۰). درمان حرفه ای می تواند در فردی که سوء رفتار دارد تغییر تغییر ایجاد کند، امّا فقط در صورتی که شخص بد رفتاری خود را پذیرفته و در پی دریافت کمک باشد. کسانی که حاضر باشند تا با خدا رو راست باشند ، خداوند قادر خواهد بود تا به فرد بی نهایت کمک کند تا رفتار بد و سوء خود را متوقف و از آن روی گردان شده کرده و تا حد ممکن او را ترمیم نماید، و ویژگی های عشق الهی را برای التیام قلب های آن ها و برای محبت به دیگران ایجاد نماید (با افسسیان ٣: ٢٠ مقایسه شود).


سعی کنید خود را به جای کسی بگذارید که از خشونت آسیب دیده است. چه کلماتی در مورد بخشش، آرامش، و امید دوست دارید بشنوید؟ چرا بجای اندرز دادن در باره زندگی و مماشات با فرد مهاجم و بدرفتار باید مکانی امن برای مراقبت و نگهداری فراهم شود؟


چهارشنبه ۸ خرداد


از دست دادن آزادی


فقط خدا می داند که چند میلیون نفر، حتی چند میلیارد نفر از مردم درگیر نوعی اعتیاد هستند. امروزه، دانشمندان هنوز سبب و علت دقیق آن را نیافته اند، اگر چه در مواردی آنان می توانند بخشی از مغز را ببینند که خواسته ها و امیال در کجای آن قرار گرفته است.


متاسفانه، با این وجود، یافتن بخشی از مغز که این اعتیادها در آن مکان جای گرفته، چیزی نیست که بتواند ما را از شر اعتیاد خلاص کند.


اعتیاد برای همه سخت است، و نه فقط برای شخصی که معتاد است. اعضای خانواده، پدر و مادر، همسر، فرزندان همه به شدت رنج می برند، هنگامی که یکی از اعضای خانواده در چنگال اعتیاد گرفتار است و نمی توانند از این وضعیت خود را رهایی بخشند.


مواد مخدّر، الکل، توتون، قمار، عکسها و یا نوشته های شهوت انگیز، رابطه جنسی، حتی غذا و هر چه که باعث تبدیل شدن از یک سرگرمی و عادت طبیعی به یک نوع اعتیاد و از استفاده به سؤاستفاده باشد، اعتیاد است. شما قادر به متوقف کردن آن نمی باشید حتی اگر بدانید که به شما آسیب می رساند. هنگامی که از آزادی انتخاب بهره می برید، برده هر چیزی می شوید که معتاد آن شده اید، و در واقع شما آزادی خود را از دست می دهید. پطرس شرح ساده ای از آنچه که اعتیاد و نتایج آن است ارائه می دهد: « و ایشان را به آزادی وعده میدهند، و حال آنکه خود غلام فساد هستند، زیرا هرچیزی که بر کسی غلبه یافته باشد، او نیز غلام آن است»(دوم پطرس۲: ۱۹).


چه چیز هایی می تواند مردم را بسوی اعتیاد بکشاند؟ لوقا۱۶: ۱۳؛ رومیان۶: ۱۶؛ یعقوب۱: ۱۳تا۱۵؛ اول یوحنا۲: ۱۶.


گناه و اعتیاد، لزوماً یکی نیستند. شما می توانید مرتکب گناهی شوید که اعتیاد نیست، گرچه اغلب می تواند تبدیل به اعتیاد شود. چقدر بهتر است، از طریق قدرت خداوند، از گناه کردن دست بردارید قبل از آنکه تبدیل به یک نوع اعتیاد شود. و البته، تنها راه حل دائمی مشکل گناه و اعتیاد داشتن قلبی نو(تولد تازه) است. « و آنانی که متعلّق به مسیح عیسی هستند، طبیعت نفسانی را با هوسها و امیال آن مصلوب کردهاند »(غلاطیان ۵: ۲۴).


پولس همچنین به رومیها در مورد معنی مردن در گناه و سپس زندگی در مسیح توضیح می دهد،(رومیان۶: ۸تا۱۳)، و سپس اضافه می کند، « خود را با عیسی مسیح خداوند مسلّح سازید و دیگر در فکر ارضای خواهشهای نفسانی خود نباشید »(رومیان ۱۳: ۱۴).


چه کسی شخصاً نمی داند که گرفتاری در اعتیاد چیست، چه خودش یا دیگران، حتی یکی از اعضای خانواده؟ چگونه می توانید به مردم کمک کنید که متوجه شوند که حتی بعنوان یک مسیحی، نیاز به کمک گرفتن از یک متخصص، [مانند یک مددکار اجتماعی یا روانشناس یا یک پزشک]، شکست روحانی محسوب نمی شود؟ (باید بخاطر داشت که طبیبان و پرستاران همکاران و دستیاران خدا هستند)


پنجشنبه ۹ خرداد


از دست دادن حیات


به عنوان انسان، ما از واقعیت مرگ آگاه هستیم. ما در باره آن خوانده ایم، آن را دیده ایم، و ممکن است حتی آنقدر به ما نزدیک شده باشد که متوجه آن شده باشیم.


اول قرنتیان ۱۵: ۲۶ را مطالعه کنید. مرگ چگونه توضیح داده شده است، و چرا به این روش توضیح داده شده است؟


چه کسی، عزیزی را از دست داده ، وتجربه نکرده باشد که مرگ چه دشمن بزرگی است؟ به عبارت دیگر، مرگ «خوب» است، اگر فرد چشمان خود را در آغوش خداوند ببندند، و برای وی دمی بنظر برسد، زمانی که برای ابدیت قیام کند. « برای فرد ایمان دار، مرگ موضوعی کوچک است....برای مسیحیان، مرگ همچون خواب است، لحظه ای سکوت و تاریکی.


زندگی با مسیح در خدا پنهان شده است و « هنگامی که مسیح، که حیات ماست ظاهر گردد، آنگاه شما نیز با او در جلال ظاهر خواهید شد ». الن جی وایت،


—Ellen G. White, The Desire of Ages, p. 787.


نه، این زندگان هستند، به ویژه دوستان بازمانده یا اعضای خانواده، که درد و غم واقعی را بعد از مرگ عزیز خود تجربه می کنند. واقعیت این است که غم و اندوه واکنشی طبیعی نسبت به به از دست دادن یک عزیز است. این رنج احساسی وعاطفی است وقتی که چیزی یا کسی که ما او را دوست داریم از ما گرفته شده است. فرآیند عزاداری برای همگان یکسان نیست، اما به طور کلی بیشتر مردم از چندین مرحله گذر می کنند. اولین و رایج ترین واکنش به مرگ یکی از عزیزان شوک و انکار است، حتی زمانی که مرگ انتظار می رود. شوک احساسی از شما است که شما را محافظت می کند تا از ناراحت شدن ناگهانی بیش از حد در اثراز دست دادن محافظت شوید و ممکن است دو تا سه ماه ادامه یابد. همچنین ممکن است تا مدتی در طول کارهای روزانه، زمانی که مشغول به کار هستید افکارتان بطور مداوم مشغول عزیز از دست رفته باشد. اغلب گفتگوها خود به خود به موضوع عزیز از دست رفته شما بر می گردد. این دوره ممکن است از شش ماه تا یک سال ادامه یابد.


مرحله ناامیدی و افسردگی یک دوره طولانی بعد از عزاداری است، احتمالاً دردناک ترین و طولانی ترین مرحله برای عزادار است، که در طی آن شما به تدریج با واقعیت از دست دادن عزیز از دست رفته روبرو می شوید. در این مرحله ممکن است، یک سری احساسات مثل خشم، گناه، پشیمانی، غم، و ترس را تجربه کنید. هدف از عزاداری این نیست که همه درد و رنج و یا خاطرات خود از عزیز از دست داده را حذف کنید. و در مرحله آخر بهبود، دوباره به کارهای روزمره و عملکرد عادی روز به روز علاقمند شده و شروعی دیگر خواهید داشت.


در آیات زیر چه اندیشه هایی یافت می شود که به شما تسلی می دهد؟ رومیان ۸: ۳۱تا۳۹؛ مکاشفه ۲۱: ۴؛ اول قرنتیان ۱۵: ۵۲تا۵۷.


جمعه ۱۰ خرداد


تفکری فراتر: بسیاری بخاطر اعتیاد خود رنج می برند. آنان برده امیال خود شده اند و پول، شغل، سلامتی، و آزادی خود را دست داده اند. اما مسیح آمد تا ما را از قید گناه و تمام چیزهایی که به آن اعتیاد داشتیم آزاد کند، و« پس، اگر پسر، شما را آزاد کند، در واقع آزادید » (یوحنا ۸: ۳۶). همچنین مسیح وعده داد که همیشه با ما خواهد بود (متی۲۸: ۲۰، اشعیا ۴۳: ۲)؛ بنابراین، ما مجبور نیستیم این جنگ را به تنهایی انجام دهیم. در واقع ما باید به یاد داشته باشیم که نبرد و کارزار را به خداوند بسپاریم (اول سموئیل ۱۷: ۴۷)، و او قول پیروزی داد (اول پطرس ۱۷: ۴۷). امروز شما می توانید در راه پیروزی بر علیه هر گونه اعتیاد گام بردارید و آزادی را که می خواهید و آنچه خدا برای شما می خواهد، دریافت کنید. این بدان معنا نیست که شما مبارزه نخواهید کرد، و این بدان معنا نیست که گاهی اوقات حتی شکست نخورید. اما خبر خوب این است که تا زمانی که از خداوند دست نکشید، او از شما دست نخواهد کشید شد. و آری، برای اخذ کمک از متخصصین هیچ مشکلی وجود ندارد. همانطور که خداوند می تواند از یک متخصص پزشکی برای کمک به شما در زمینه مشکلات سلامتی استفاده کند،


او همچنین می تواند از مشاور حرفه ای برای کمک به ترک اعتیاد شما نیز استفاده کند. « هنگامی که مشکلات و آزمون ها ما را احاطه کرده اند، ما باید از آنان به سوی خدا فرار کنیم و با اطمینان از او که قادر به نجات و قوی کردن ما برای عبور از سختی هست، انتظار کمک داشته باشیم. ما باید برکات خداوند را درخواست کنیم و آن را دریافت خواهیم کرد. دعا وظیفه و ضرورت است؛ اما آیا پرستش را نادیده باید بگیریم؟ آیا ما نباید بیشتر از کسی که همه این برکات را به ما داده تشکر کنیم؟ ما باید قدردانی کنیم. ما باید غالبا به رحمت خداوند احترام بگذاریم و نام مقدس او را با شکوه و با صدای بلند ستایش کنیم، و حتی زمانی که از غم و اندوه عبور می کنیم » الن جی وایت.


—Ellen G. White, Selected Messages, book 2, p. 268.


سوالاتی برای بحث


۱. بخشش چه نقشی در از دست دادن اعتماد و بهبودی یک رابطه شکسته ایفا می کند؟ متی۶: ۱۲تا۱۵؛ ۱۸: ۲۱،۲۲ « محبت. . . تندمزاج و زود رنج نیست و کینه به دل نمی گیرد » (اول قرنتیان ۱۳: ۵).


۲. در حالی که از دوران غم و اندوه گذر می کنیم، مزیت تامل و برشمردن رحمت های خداوند چیست؟


۳. بطور کلی از چه راه های عملی، خانواده کلیسایی شما می تواند به کسانی که در حال تقلا با هر نوع از دست دادن هستند کمک کند؟


داستانهای ایمانداران


۱۱ خرداد


خدا نقشه های دیگری داشت


توسط اندرو مک چسنی


جو آنا کلیتون وقتیکه دبیرستان را به اتمام رساند، برنامه ای را برای دانشکده تدبیرکرد.


برای سال اول، او قصد داشت تا در یک کالج محلی در نزدیک خانه درایالت وِست ویرجینیا واقع در ایالات متحده آمریکا قصد ثبت نام کند. از این طریق او می توانست کلاس های پایه ای را با شهریه کم بگیرد و با والدینش و سه خواهر جوانترش بماند. پس از آن، او قصد داشت تا به یک مدرسه ادونتیست روز هفتم جهت تحصیل در رشته پرستاری برود.


اما برنامه در طی تابستان به هم خورد. او نتوانست راهی پیدا کند تا از خانه روستایی والدینش به کالج محلی برسد. جوآنا نتوانست گواهینامه رانندگی بگیرد زیرا والدینش، که بومی جامائیکا بودند، داشتند مدارک لازم جهت اقامت ایالات متحده آمریکا را آماده می کردند. والدینش نمی توانستند با ماشین او را به دانشکده رسانده و برگردانند وهیچ اتوبوس عمومی نزدیک خانه اش ایستگاه نداشت.


تنها یک ماه مانده قبل از شروع سال مدرسه، او هیچ جایی را برای تحصیل نداشت. سپس مادرش، سوزان، به خاطر آورد که یکی از دوستان خانوادگی در موسسه وِیمر واقع در کالیفرنیا کار میکرد. جوآنا بلافاصله از طریق اینترنت شروع به جستجو کرد.


او به مادرش گفت: «نمی خواهم به کالیفرنیا بروم! خیلی دوراست». مادرش جواب داد: « تو حداقل باید در موردش فکر و دعا کنی ».


پس از آن روز، او دعا کرد. او گفت: «لطفاً مرا مجبور نکن به کالیفرنیا بروم. اگر قرار باشد به کالیفرنیا بروم، اجازه بده یکی از دوستانم با من بیاید».


یک هفته بعد، جوآنا برای بورس تحصیلی ثبت نام نمود و بورس تحصیلی شامل او شد. درحالی که به مردم سیل زده کمک رسانی می کردند، او با چندین نفر از پزشکان ادونتیست ارتباط برقرار نمود که تعهد نمودند تا ۵۰۰دلار در هر ماه برای شهریه اش بپردازند. او با نوشتن نامه کمک مالی به دوستان خانوادگی اش توانست ۱۸۰۰دلار جمع آوری نماید. در مدتی نه چندان کوتاه او پول کافی برای ثبت نام داشت و او کلاس ها را در فصل پاییز شروع نمود.


او گفت: «من هیچ شکی ندارم که در جایی هستم که خدا خواست تا درآنجا باشم».


درحالیکه در اولین ماه ها دلش برای خانواده اش عمیقاً تنگ شده بود، پی بردن به اینکه او در مرکزیت اراده خداست باعث شد تا در طول هفته ۲۵ساعت کار کند تا بتواند پول بیشتری برای شهریه اش دریافت نماید.


جوآنا که الان ۱۹سال دارد، اولین سال تحصیل را بدون آنکه بدهی داشته باشد به اتمام رساند و او گفت که خدا هنوز صورت حسابهایش را می پردازد.


او گفت: «من دیوانه وار کار می کنم و وقتی هر کاری که بتوانم بکنم، انجام می دهم؛ باز می گویم که خدایا این آن چیزی است که از دستم برمی آید. حال نشان بده که تو چه کاری قصد داری انجام دهی . او برایم کار می کند».


درس دهم ۱۱-۱۷ خرداد


زمان کوتاه سختی






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: متی۷: ۵؛ افسسیان ۱: ۷؛ فیلیپیان ۲: ۴تا۸؛ افسسیان۴: ۲۶،۲۷؛ یعقوب ۱: ۱۹،۲۰؛ کولسیان ۳: ۱۹؛ متی۷: ۱۲.


آیه حفظی: « اگر عصبانی شُدید، نگذارید خشمتان شما را به گناه بکشاند و یا تا غروب آفتاب باقی بماند » (افسسیان۴: ۲۶).


حتی بهترین خانه ها نیز زمان هایی با کشمش و مناقشه مواجه خواهند بود. این تنها یکی از واقعیت های زندگی در دنیای سقوط کرده در گناه است. چیزهای ساده، مثل نوبت چه کسی است که آشغال ها را بیرون بگذارد، یا دختر نوجوان شما چگونه تکالیف خود را انجام داده، یا پسر شما کارش را انجام داده، همه پر دردسر هستند، اما نسبتاً مسائل جزیی هستند که می توانند، عموماً، با حداقل دردسر حل شوند. اما مسائل دیگری هستند که می توانند زندگی خانوادگی را مختل کنند. مادرهمسر، که سوء رفتار و تحریف های تهدید گونه اش ازدواج و سلامتی زوج را با خطر مواجه می کند؛ پدری با بیمار روحی، که فرزندانش را آزار می دهد؛ پسر که تمامی آموزش های دینی اش را زیر پا گذارده تا بابی بند و باری زندگی کند؛ یا دختر که با مواد مخدر سلامت جسم و روح خود را به مخاطره انداخته است.


در عهد جدید مکرراً به ما گفته شده است که یکدیگر دوست داشته باشیم ( یوحنا۱۳: ۳۴، رومیان ۱۲: ۱۰)، در صلح و توازن با یکدیگر زندگی کنیم (رومیان ۱۵: ۵؛ عبرانیان ۱۲: ۱۴)، نسبت به دیگران صبور، مهربان، و رحیم باشیم (اول قرنتیان ۱۳: ۴)، به فکر دیگران بیشتر از خودمان باشیم( فیلیپیان ۲: ۳)، و یکدیگر را با مهربانی تحمل کنیم (افسسیان۴: ۲).


البته، گفتن همه اینها، حتی انجام آن برای اعضای خانواده خودمان، ساده تر از انجام آن است. در این درس، ما به برخی از روشها برای کمک کردن برای کاستن و تسلی دادنِ زمان های کوتاه سخت، به ویژه در خانواده، نگاه می کنیم.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ۸ ژوئن آماده شوید.


یکشنبه ۱۲ خرداد


مناقشه و جدل


متی۷: ۵ و امثال سلیمان ۱۹: ۱۱ را مطالعه کنید. دو اصل مهم که می توانند به ما کمک کنند تا از مجادله با دیگران جلوگیری کنیم چه هستند؟


نویسنده امثال سلیمان بررسی موشکافانه می کند:« ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است، پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد » (امثال سلیمان۱۷: ۱۴). هنگامیکه، یک کشمکش و نزاع شروع می شود فوق العاده سخت است که آن را متوقف کرد. با توجه به کتاب رومیان ۱۴: ۱۹، می توانیم از نزاع، با پیروی از دو چیز جلوگیری کنیم: چیزی که باعث صلح و آرامش می شود و چیزی که فرد می تواند دیگری را ارشاد کند. این اصول چقدر بیشتر برای ایجاد توازن و هماهنگی در خانواده ضروری و حیاتی هستند؟


گاهی اوقات هنگامیکه شما در نزاع مسئولیت [ایجاد مشکل مانند تصادف] را تقبل می کنید، این کار ممکن است باعث آرام تر شدن طرف دیگر منازعه بشود. یک گام به عقب برگردید و فکر کنید آیا حتی این مسئله ارزش جنگیدن را دارد. امثال سلیمان می گوید،« عقل انسان خشم او را نگاه میدارد، و گذشتن از تقصیر جلال او است »(امثال سلیمان۱۹: ۱۱). در عین حال، در نظر بگیرید که این مسئله چه تفاوتهایی در زندگی شما در ظرف سه روز خواهد داشت. یا شاید بهتر است بگوئیم که چه تاثیری در طول پنج یا ده سال خواهد داشت؟ چه تعدادی از ازدواج ها، به عنوان مثال، در باره مسائلی زمان های سختی داشته اند، که امروز به نظر آنان بسیار بی اهمیت هستند؟


در عوض اینکه برای مدتی طولانی با هم نزاع داشته باشید، به صحبت کردن با فرد دیگر، همسر، فرزند، دوست، همکار خود وقت بگذرانید. ممکن است بخواهید مشکل یا مسئله مورد بحث را بطور روشن توضیح دهید و مبحث را متوقف کنید. اغلب، هنگامی نزاع بدتر می شود که مسئله ای که برای منازعه شروع شده با بیان کلماتی خشن به انحراف کشیده شود؛ درعین حال، با بیان مسائل گذشته یا آسیب گذشته با هم عجین می شوند و این حالت می تواند به ویژه برای ازدواج مخاطره آمیز باشد. یک راه بهتر و ملایم تر شروع بحث این است که رابطه خود را اثبات کنید. اجازه دهید طرف دیگر بداند که شما عمیقاً به رابطه با آنها اهمیت می دهید.


زمانیکه با بیان احساسات مثبت خود بحث را شروع کنید، آنگاه می توانید هدایت مسئله را به دست بگیرید، در هر صورت، مراقب باشید از کلمۀ «اما» استفاده نکنید، اگر با بیان تفکرات مثبت شروع کنید و سپس بگویید «اما» هر چه را که شما اظهار کردهاید خنثی می کنید. زمانیکه شما احساساتتان را به اشتراک می گذارید، به دیدگاه و نظر طرف دیگر بحث گوش کنید، و بر روی آنچه که او می گوید تأمل کنید، و تنها بعد از آن راه حل خود را پیشنهاد کنید، که این بهترین منافع و مصالح را در ذهن هر کس ایجاد می کند (فیلیپیان ۲: ۴، ۵).


به گذشته برگردید و به بعضی از کشمش هایی که اکنون بسیار احمقانه و بی معنی به نظر می رسند بیندیشید. چه چیزی می توانید از این تجربه ها یاد بگیرید که به شما کمک کند، حداقل از سوی شما، از چیزهای مشابه آن که اتفاق افتاده اند، جلوگیری کند؟


دوشنبه ۱۳ خرداد


برخی از اصول ازدواج


ازدواج، مثل روز سبت، یک هدیه از طرف خداوند به انسان است که به باغ عدن بر می گردد. و ما به عنوان اعضای کلیسای ادونتیست روز هفتم، می دانیم که دشمنِ روح چکار ها کرده است، و هنوز انجام می دهد، تا هم سبت و هم ازدواج را ازبین ببرد. حتی بهترین ازدواج ها، در برخی موارد، از نزاع و درگیری رنج می برند.


در آیات زیر چند تا از اصولی که به زوج ها در حل این مسئله کمک کنند، آمده است.


افسسیان ۱: ۷ را مطالعه کنید. چه اصل حیاتی در اینجا می توانید پیدا کنید که باید بخش مهمی از هر ازدواجی باشد؟


شما باید یاد بگیرید که ببخشید، به ویژه هنگامی که همسر شما سزاوار آن نیست. هرکسی


می تواند کسی را که شایستگی بخشش را دارد ببخشد: در حقیقت، آنچه سخت است، بخشش کسی است که سزاوار نیست. بخشش حقیقی، بخشیدن کسی است که سزاوار نیست، به همان روشی که خداوند به واسطه صلیب ما را بخشید. ما باید به همین ترتیب انجام دهیم. وگرنه، ازدواج ما، اگر نجات یابد(که به نظر نمی رسد)، مثل برزخ خواهد بود.


رومیان ۳: ۲۳ را مطالعه کنید. چه اصل ضروری در آن پیدا می کنید؟


شما باید بپذیرید که با شخص گناهکاری ازدواج کرده اید، با کسی که از نظر احساسی، جسمی، و روحی آسیب دیده است. اشتباهات همسر خود را قبول کنید. به روش خود برای آنان دعا کنید. شما ممکن است مجبور باشید با آن اشتباهات زندگی کنید، ولی مجبور نیستید بیش از حد آنان را تحمل کنید. اگر تحمل کنید، آنها شما خوره می خورند.


خدای بی عیب و نقص و قدوس ، بواسطه عیسی مسیح، ما را همانطور که هستیم می پذیرد: پس شما، که مقدس و کامل نبودید، باید همان کار مشابه را برای همسرتان انجام دهید.


فلیلپیان ۲: ۴تا۸ را مطالعه کنید. از چه اصول مهمی در اینجا می توانیم استفاده کنیم که به ما، نه تنها در ازدواج، بلکه تمام مشکلات بالقوه در روابط کمک کند؟


سه شنبه ۱۴ خرداد


نقش خشم در مناقشه


چه کسی هست که خشم را در جایی تجربه نکرده باشد؟ چیزی که این را سخت تر می سازد زمانی است که عصبانیت نسبت به اعضای خانواده باشد. همراه با نپذیرفتن درخواست بخشش، عصبانیت به سمی تبدیل می شود که باعث رنج و درد بزرگی در خانه و خانواده و بطور کلی در روابط خانوادگی خواهد شد.


جامعه ۷: ۹ و افسسیان ۴: ۲۶، ۲۷را مطالعه کنید. چگونه می توانیم درک خود را از خشم به عنوان «احساس» و خشم به عنوان «گناه» متعادل کنیم؟


در کتاب یعقوب ۱: ۱۹، ۲۰، یعقوب در قبال اعضای خانواده که کردار، و طرز برخورد و گفتارشان باعث خشم ما می شود چه می گوید؟


اگر شما در مورد چیزی عصبانی هستید، به جای اینکه به آن اجازه دهید مانند یک ابر تاریک بر فراز زندگی شما قرار بگیرد، آن را به یک چیز مثبت تبدیل کنید. برای کسانی که شما را مورد آسیب و آزار قرار داده اند، دعا کنید. آنان را ببخشید و برایشان طلب برکت کنید. احتمالاً برای بار اول چنین کاری آسان نخواهد بود، اما هنگامی که شما تصمیم می گیرید که به آن پایدار بمانید، خداوند بقیه آن کار را انجام خواهد داد.


بعضی وقتها ریشه اصلی خشم از خانه ای که ما در آن بزرگ شدهایم، می آید. اغلب مردم خشمگین، از خانواده ای عصبانی می آیند، زیرا آنان از الگو های خود یاد گرفته اند و همان رفتارها را در زندگی شان دنبال کرده اند. شروع عصبانیت ممکن است در نتیجه نیازهای ناخوشایند یا حسادت باشد، مثل قضیه مرافعه قابیل، که منجر به قتل برادرش شد.


ممکن است دلیل خوبی برای عصبانیت داشته باشید، اما از آن به عنوان بهانه ای استفاده نکنید تا در آن حالت باقی بمانید. آن را انکار نکنید یا سعی نکنید آن را توجیه کنید. در عوض، از خدا بخواهید به شما کمک کند که با آن به روش مثبت برخورد کنید. پولس رسول توصیه خوبی به ما می کند:«مغلوب بدی مشو بلکه بدی را به نیکویی مغلوب ساز » (رومیان ۱۲: ۲۱).


همه ما چیزهای داریم که ما را تا حدّ درد ، عصبانی کنند. در برخی موارد، ممکن است آن را توجیه کنیم. سوال این است، چگونه می توانیم از طریق قدرت خداوند، اجازه ندهیم که عصبانیت، ما و اطرافیان ما را تیره روز نکند؟


چهارشنبه ۱۵ خرداد


نزاع، سوء رفتار تهاجمی، اقتدار، و کنترل


بعضی وقتها عصبانیت و مناقشه حل نشده، بصورت خیلی منفی، با حرکتی مخرب، و حتی با روابطی خشونت آمیز گسترش یابد. سوء رفتار می تواند اشکال مختلف جسمی، کلامی، احساسی، روحی، جنسی، وغیره داشته باشد. اما هرگونه ازاشکال سوء رفتار برخلاف اصل محوری ملکوت خداوند - یعنی محبتِ غیرخودخواهانه باشد.


چه آموزه مهمی در باره روابط در اول یوحنا۴: ۷، ۸ و کولسیان ۳: ۱۹ یافت می شود؟


« ای شوهران، زوجههای خود را محبّت نمایید و با ایشان تلخی مکنید »(کولسیان۳: ۱۹).


کلمه تند و خشن در زبان اصلی یونانی به معنی این است که یک نفر نسبت به شریک زندگیش عصبانی یا تلخکام باشد، که سبب رنج مداوم، خصومت شدید، و بیان کننده نفرت و تنفر نسبت به دیگران باشد. پولس خیلی روشن می گوید که همسر نباید متخاصم و خشن باشد. سوء رفتار احساسی، جنسی، و جسمی برای زن و شوهر مسیحی قابل قبول نیست. در عوض، آنچه قابل قبول است دوست داشتن و محبت کردن به همسر است. پولس همچنین این را روشن میکند که محبت: صبور، و مهربان است و حسادت و رشک، غرور، بی ادبی، و خود پرستی ندارد و به راحتی خشمگین نمی شود، و اشتباهات دیگران را به خاطر نمی سپارد، از بدی لذت نمی برد، اما از راستی خشنود می شود. همیشه محبت حمایت می کند، قابل اعتماد است، امیدوار است، و همیشه پایبند و وفادار می ماند. هیچ کدام از ویژگی های محبت، نسبت به آزار چشم پوشی نمی کنند و آن را در هر شکل و فرمی که باشد نمی پذیرند.


رابطه سالم و درست یکی از چیزهایی است که در آن شریک زندگی احساس امنیت و حمایت می کند، هم زمان خشم را با یک روش سالم مدیریت می کند، و خدمت کردن به یکدیگر در زندگی آنان به شکل یک قاعده در می آید. اغلب، قربانیان احساس گناه می کنند، بطوری که خود را مسؤل تحریک شدن آزار دهنده شان یا شاید به طریقی سزاوار آزار دیدن از طرف، آزار دهنده می دانند. آزار دهندگان می توانند کاملاً قربانیان خود را کنترل کنند و اغلب بطور ماهرانه می توانند در قربانیان خود این احساس را بوجود آورند که خودشان مسئول آزاری بوده اند که به آنان رسیده است.


حقیقت این است که هیچ کس سزاوار آزار دیدن توسط شخص دیگر نیست، و آزار دهندگان برای اقداماتشان و اعمالشان مسئول هستند. خبر خوب این است که کتاب مقدس آسایش و نه تقصیر را به قربانیان آزار مژده می دهد. در بعضی موقعیت ها، که مشکل غیر قابل کنترل است، مردم نباید از کمک طلبیدن از بیرون هراس داشته باشند.


چقدر تأسف بار است که برخی فرهنگ ها در مورد آزار زنان چشم پوشی می کنند. چرا هیچ یک از مسیحیان نباید هیچ وقت گرفتار این نوع بدرفتاریشوند، صرف نظر از اینکه فرهنگ آنان چه چیزی را مجاز می دارد؟


پنجشنبه ۱۶ خرداد


بخشش و آشتی


« لهذا آنچه خواهید که مردم به شما کنند، شما نیز بدیشان همچنان کنید؛ زیرا این است تورات و صُحُف انبیا »(متی۷: ۱۲). به تجربیات خود در خانواده و خارج از خانواده بیندیشید، که بموجب آن لازم است تا این اصول را عملی کنید و در خطوط زیر بنویسید، فقط مشخص کنید چه زمانهایی و چگونه با ایمان، اینکار را انجام می دهید؟


نویسنده کتاب عبرانیان توصیه می کند،« و در پی سلامتی با همه بکوشید و تقدّسی که بغیر از آن هیچکس خداوند را نخواهد دید »(عبرانیان۱۲: ۱۴). حتی وقتی تمامی اقدامات لازم را انجام می دهیم، برخی از مردمی که به ما آسیب رسانده اند، همچنان به ما گوش نمی کنند و رفتارشان را تغییر نمی دهند.


شاید برخی عذر خواهی کنند، اما برخی نخواهند کرد. در هر صورت، این به نفع ماست، به ویژه وقتی که شخص از اعضای خانواده است، مراحل عفو و گذشت را طی کنیم که ما قبلاً در باره آن صحبت کردیم.


در حقیقت، گذشت یک بخش ضروری برای حل منازعه، به ویژه در خانواده است. وقتی یک شخص نسبت به ما خطا می کند، دشمن خدا(شیطان) دوست دارد که بین ما و او مانعی برای جلوگیری از اینکه او را محبت کنیم، همانطور که مسیح به ما محبت کرد، ایجاد کند.


بخشش و گذشت، انتخابی است که ما برای جلوگیری از کار شیطان انجام می دهیم.


« ما آمرزیده نمی شویم بخاطر این که می بخشیم، بلکه بخاطر طریقه ای است که می بخشیم » پایه و اساس همه بخششها در محبت رایگان خدا یافت می شود، و اما ما با نگرش خود نسبت به دیگران نشان می دهیم که آیا آن عشق و محبت را نسبت به دیگران در خودمان ایجاد کرده ایم. به همین دلیل مسیح می گوید: « زیرا بدان طریقی که حکم کنید بر شما نیز حکم خواهد شد و بدان پیمانهای که پیمایید برای شما خواهند پیمود »(متی۷: ۲). الن جی وایت.—Ellen G. White, Christ’s Object Lessons, p. 251.


در عین حال، هنگامی که ما، که مرتکب خطا شده ایم، نیاز داریم تلاش کنیم تا رابطه شکسته خودمان را با شخص دیگر بهبود بخشیم، که ممکن است مستلزم رفتن به سوی شخص دیگر و اعلام پشیمانی از آنچه که انجام دادهایم، و درخواست برای بخشش باشد.


این چیزی است که مسیح گفت:« آنگاه به ایشان صریحاً خواهم گفت که، هرگز شما را نشناختم! ای بدکاران از من دور شوید! پس هر که این سخنان مرا بشنود و آنها را بجا آرد، او را به مردی دانا تشبیه میکنم که خانه خود را بر سنگ بنا کرد »(متی۵: ۲۳ و ۲۴). این خوب است هنگامی که کسی که به ما ضربه زده از ما عذر خواهی کند و طلب بخشش کند. به همین ترتیب، این خوب است هنگامی که ما نسبت به دیگران همین توجه و رفتار را انجام دهیم.


اندیشیدن در باره تمام چیزهایی که نیاز دارید تا از آن بخشیده شوید، چگونه به شما کمک می کند تا یاد بگیرید که دیگران را ببخشید؟


جمعه ۱۷ خرداد


تفکری فراتر: والدین اکثراً در اداره کردن خانواده با هم متحد نیستند. پدری، که با فرزندانش زمان کمی می گذراند، و از ویژگی های شخصیتی و اخلاقی آنان بی اطلاع است، نسبت به آنان خشن و سخت گیر است. او عصبانیت خود را کنترل نمی کند، بلکه فقط اشتیاق به اصلاح فرزندان را دارد. کودک می داند، اگر اطاعت نکند، مجازات و تنبیه و خشم از طرف او[پدر] را در پی خواهد داشت. مادر برای بار اول ازخطاکار گذشت می کند، و از آن چشم پوشی می کند و در اشتباه دفعه بعدی او را به سختی مجازات می کند. فرزند هرگز نمی داند که چه عکس العملی را باید از طرف والدینش انتظار داشته باشد، و وسوسه و اغوا می شود تا اندازه ای که می تواند بدون مجازات، تخطی کند، سر پیچی می کند. بنابراین آنها بذرهای شرارت و بدی را می کارند ودر بهار زندگی فرزندان رشد می کنند و میوه می دهند. الن جی وایت.


—Ellen G. White, The Adventist Home, pp. 314, 315.


« خانه باید مرکز پاکترین و متعالی ترین عواطف باشد. آرامش، هماهنگی، عاطفه، و شادی باید هر روزه با پایداری گرامی داشته شود تا زمانی که این چیزهای ارزشمند در قلوب کسانیکه خانواده را تشکیل داده اند ساکن شود. درخت عشق باید با دقت آبیاری شود، در غیر این صورت خشک خواهد شد. هر اصل خوبی باید گرامی داشته شود، چنانچه اگر م بخواهیم روح در آن رشد کرده و کامیاب شود. آنچه که شیطان می کارد رشک، حسادت، شک و تردید شریرانه، ناشکیبایی، تعصب، خودخواهی، طمع، غرور، باید ریشه کن شود. اگر به این چیزها اجازه داده شود تا در روح بمانند، آنها میوه خواهند داد و بسیاری در اثر آن آلوده خواهند شد. آه، چقدر گیاهان سمی کاشته می شوند که میوه های با ارزش محبت را از بین می برند » Pages 195, 196.


سوالاتی برای بحث


۱. نقل قول زیر از مقاله ای در باره ازدواج را بخوانید. « زیرا رئیس کَهَنهای نداریم که نتواند همدرد ضعفهای ما بشود، بلکه آزموده شده در هر چیز به مثال ما، بدون گناه »(عبرانیان۴: ۱۵). همانطور که مسیح خود را در وضعیت ما قرار داد، برای ارتباط بهتر، ما هم باید همان کار را در مورد شریک زندگیمان در زندگی زناشوئی انجام دهیم. سعی کنید هر وضعیت و بحران را تنها از دیدگاه خود نبینیم بلکه از دیدگاه و نظر همسر خود هم ببینیم. ببینید همسرتان وضعیت را چگونه می بیند، چگونه بر او اثر می گذارد، و چرا او در مورد آن، آنطور حس می کند. این اصل می تواند راهی طولانی در رفع موقعیت های دشوار باشد. به چه روش هایی می توانیم این اصل را در همه زمینه های پنهانی کشمکش با دیگران بکار ببریم؟


۲. در کلاس، به این سؤال پاسخ دهید، « آیا خشم همیشه گناه محسوب میشود؟ » از موضع خود دفاع کنید.


داستانهای ایمانداران


۱۸ خرداد


پرداخت با دعا


توسط اندرو مک چسنی


چومبا سیمیلا از دانشگاه زامبیا اخراج شد. او مبلغ ۹۰۰۰کواچای زامبیا(حدوداً ۹۰۰دلار) بدهکار بود و دیگر عقلش به جایی نمی رسید که چگونه می تواند پول به دست آورد.


اما چومبا نمی خواست تا تسلیم شود. او در حالیکه در مدرسه راهنمایی روساگو، موسسه سواد آموزی ادونتیست روزهفتم در زامبیا، تدریس می کرد؛ برای مدرک لیسانس در دانشگاه عمومی در حال درس خواندن بود.


چومبا نزد افراد مختلفی رفت تا درخواست کند که به او پول قرض بدهند. او به دنبال راهی بود تا ماشینش را بفروشد که تویوتا وُلتز با رنگ خرمایی مایل به قرمز بود. او دعا کرد تا خدا در این امر به عنوان واسطه عمل کند.


سپس به بانکی در مونزه، نزدیکترین شهر به مدرسه راهنمایی روسانگو، رفت تا برای وام تقاضا کند. در هر حال او فهمید که بانک ارائه وام را متوقف ساخته است. در حالیکه سرخورده بانک را ترک کرد، دوستی در خیابان او را صدازد و گفت: «می توانم ماشینت را به مدت ۲۱روز کرایه کنم؟». چومبا سرش را بلند کرده و نگاه کرد.


دوستش گفت: مردی سفید پوست قرار است با دخترش برای تعطیلات به اینجا بیاید. او می خواهد مسافرت کند. او از من خواست تا به دنبال ماشین خوبی بگردم و فکر می کنم ماشین تو خوب خواهد بود.


چومبا گفت: «به نظر می رسد که فرصت خوبی است. چه کاری باید انجام دهم؟».


دوستش گفت: « فقط کافی هست که ماشین را به کارواش ببری ». چومبا ماشینش را به کارواش برد تا به خوبی شستشو شود و با مرد سفید پوست، کسی که ماهها با دوستی در یک مزرعه واقع در مونزه می ماند، ملاقات نمود. او گفت که قصد دارد تا دخترجوانش را در یک تور مسافرتی به زامبیا ببرد و ۱۲۰۰۰چواکا را پیشنهاد نمود تا ماشین را به مدت ۲۱روز قرض بگیرد. این مبلغ پول کافی بود تا یک ماشین دست دوم خریداری شود.


چومبا در یک مصاحبه گفت: «باورم نمی شود». مرد خواست تا ماشین را در این روز؛ یعنی روز شنبه بگیرد. اگرچه چومبا به پول احتیاج داشت، او این کار را نکرد؛ نخواست تا در روز سبت معامله تجاری انجام دهد.


اودرحالیکه بی صدا دعا می کرد تا آن مرد ایده اش را عوض نکند، گفت: «نه، ما می توانیم روز یکشنبه ملاقات کنیم». مرد موافقت کرد تا ماشین را روز یکشنبه بگیرد و مبلغ ۱۱۰۰۰کواچا را بلافاصله پرداخت کرد.


چومبا ده یک خود را داد و جهت پرداخت شهریه اش به دانشگاه رفت. او هرگز از دانشگاه اخراج نشد و تحصیلش را ادامه داد و توانست تا در سال ۲۰۱۶فارغ التحصیل شود.


حال بیشتر از قبل او بر قدرت دعا باوردارد.


چومبا که ٣۷سال دارد گفت: « صبور باشید و به خدا اعتماد کنید. شاید برای انجام این کار یاآن کار تقلا کنید؛ اما خدا می داند که شما چه می خواهید. وعده زمانی ای که او می دهد همیشه به انجام می رسد ».


موسسه بشارتی روسانگو که در مدرسه راهنمایی است، با هدایای بشارتی در اوایل سالهای ۱۹۰۰بنیان گذاری شد. از هدایای بشارتی شما سپاسگزارم.


درس یازدهم ۱۸- ۲۴ خرداد


خانواده های با ایمان






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: اعمال رسولان۱۰: ۱-۲۸، ۳۴، ۳۵؛ اول قرنتیان ۲: ۲؛ اول تسالونیکیان۵: ۲۱، ۲۲؛ یوحنا ۱: ۱۲، ۱۳؛ اول یوحنا۵: ۱.


آیه حفظی: « پس اکنون که گرداگرد ما چنین شاهدان امین بیشماری قرار گرفتهاند ما باید از هر قید و بندی و هر گناهی که دست و پای ما را بسته است آزاد شویم و با پشتکار در میدانی که در برابر ما قرار گرفته است بدویم. به عیسی که ایمان ما را به وجود آورده و آن را کامل میگرداند، چشم بدوزیم. چون او بهخاطر شادیای که در انتظارش بود، متحمّل صلیب شد و به رسوایی مردن بر روی صلیب اهمیّت نداد و بر دست راست تخت الهی نشسته است »

(عبرانیان۱۲: ۱، ۲).


مهم نیست که در کدام مرحله از زندگی هستیم، یا در گذشته از چه مراحلی عبور کرده ایم، یا در آینده چه در پیش رو داریم، ما در برابر پیشینه های فرهنگی قرار داریم. والدین ما، فرزندان ما، خانه های ما، خانواده های ما، حتی کلیسای ما، همگی تحت تاثیر فرهنگی قرار دارند که در آن زندگی می کنند، و تا حد زیادی هم متاثر از آن می باشند. اگرچه عوامل زیادی در تغییر روز سبت از شنبه به یکشنبه نقش داشته اند، این یک مثال قوی است که چگونه فرهنگ در طول زمان، با قدرت و بطور منفی، کلیسا را تحت تاثیر قرار داده است. هر روز که از کنار یک کلیسا عبور می کنیم، به ما یادآوری می شود که چقدر قدرت دسترسی فرهنگ قوی می تواند باشد.


خانواده های مسیحی در طول زمان با چالش های فرهنگی مواجه می شوند. گاهی این تاثیرات فرهنگی می تواند مثبت و خوب باشد، گرچه، بیشتر این تاثیرات منفی بوده است.


خبر عالی این است که قدرت انجیل در باره مسیح به ما در برخورد با این چالش های فرهنگی؛ نور، اطمینان، و قدرت می بخشد. این هفته به بررسی اینکه چگونه می توان «خانوادههای با ایمان» داشت، می پردازیم، در حینی که در پی این هستیم « تا در زمانی که همه منحرف و سرکش هستند، بدون تقصیر و گناه، فرزندان بیعیب خدا باشیم و مانند ستارگان در جهان تاریک بدرخشیم » (فیلیپیان۲: ۱۵).


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ۱۵ ماه ژوئن آماده شوید.


یکشنبه ۱۹ خرداد


آنچه را که خوب است محکم نگه دارید


همانطور که انجیل جهانی میشود، مسیحیان با فرهنگها و شیوه های مختلف مواجه می شوند، که بیشتر آنها مربوط به خانواده و روابط اجتماعی است. یکی از پرسشهای بزرگ برای بشارت دهندگان مسیحی مربوط می شود به اینکه چگونه همه چیز در باره ناهنجاری های فرهنگی بیان شود، از جمله روابط خانوادگی که ممکن است آنرا ناراحت کننده بیابند.


اعمال رسولان ۱۰: ۱- ۱۰، ۳۴، ۳۵ را مطالعه کنید. ما چگونه می توانیم، در مورد نیازهایمان برای غلبه بر موانع و محدودیت های خودمان در هنگام برخورد با فرهنگ های دیگر یاد بگیریم؟


مرگ مسیح برای گناهان هر انسانی، در هر جایی از دنیا بود. هنوز بسیاری از مردم از این حقیقت بزرگ نا آگاه هستند. کار مبشران مسیحی ارسال دعوت نامه این خبر خوش و گرفتن پاسخ آن است. از آنجایی که خداوند هیچ جانبداری نمی کند، مسیحیان فراخوانده شده اند تا با همه با احترام و دوستی رفتار کنند، همینطور به آنان این فرصت داده شده است، مژده خوب را که برای آنان است، بپذیرند.


اولین مبشران مسیحی در مورد معرفی مژده خوب به دیگر فرهنگ ها چه نتیجه ای گرفتند؟ از این آیات چه اصلی می توان استحصال نمود؟ اعمال رسولان ۱۵: ۱۹، ۲۰، ۲۸، ۲۹؛ اول قرنتییان۲: ۲؛ اول تسالونیکیان۵: ۲۱، ۲۲.


اگرچه هر فرهنگی مانند آینه، شرایط سقوط کرده مردم درون آن را نشان می دهد، همچنین ممکن است فرهنگ دارای عقایدی باشد که هم سو با کتاب مقدس نباشد، حتی قابل استفاده برای بیان علت آمدنِ انجیل نباشد. روابط نزدیک خانواده و اجتماع در بسیاری از نقاط جهان نمونه ای از ارزش فرهنگی آن جامعه است.


مسیحیان می توانند با رعایت اصول کتاب مقدسی ازآنچه که خوب است حمایت و آنرا تقویت کنند.


در عین حال، حقیقت خداوند نباید با خطر سازش روبرو شود. متاسفانه تاریخ کلیسا نشان می دهد که در نتیجه سازش و پذیرش فرهنگها، وصله ای از عقاید شبه مسیحی، بعنوان مسیحیت موثق خودنمائی می کند. شیطان ادعا می کند که خدای این جهان است و با شادمانی پریشان فکری را منتشر و ترویج می کند، ولی عیسی این جهان را رهایی بخشیده است و روح او پیروان وی را به جمیع حقایق رهنمون می سازد (یوحنا ١٦: ١٣).


چقدر از ایمان شما بوسیله فرهنگ شکل گرفته است، و چقدر در اثر حقیقت کتاب مقدس شکل گرفته است؟ چگونه می توانیم این دو را از هم تشخیص دهیم ؟ آمادگی داشته باشید تا در کلاس در مورد آن بحث و گفتگو کنید.


دوشنبه ۲۰ خرداد


قدرت فرهنگ در خانواده


« من او را انتخاب کردهام تا به پسرانش و به نسل خود یاد بدهد که از من اطاعت کنند تا هرچه را که نیکو و درست است، انجام دهند. اگر آنها این را انجام دهند، من هرچه را به ابراهیم وعده دادهام، انجام خواهم داد »(پیدایش۱۸: ۱۹).


اگرچه خانواده ها ممکن است در موقعیت های مختلف ظاهر شوند، اما خانواده ها خشت های سازنده جامعه هستند؛ بنابراین، بسیار از ویژگی های متفاوت فرهنگی از جوامع مختلف مستقیماً به خانواده وابسته است. به عنوان مثال، در یک فرهنگ کهن مفروض است که مرد مسئول خوردن جسد مرده والدین خود بوده است، و در فرهنگ دیگر، مردی که می خواست ازدواج کند و خواستگار عروس بود باید برای پدر عروس به عنوان مهریه سرهایی خشک شده از قبیله متخاصم را می آورد. حتی در دوران مدرن، عقیده هایی مربوط به کودکان، خواستگاری، طلاق، ازدواج، والدین، و غیره بطور گسترده وجود دارد. همانطور که ما پیام خودرا به فرهنگ های مختلف منتشر می کنیم، باید یاد بگیریم که به هر طریقی با آنان ارتباط برقرار کنیم، حتی زمانی که هم سو با اعتقادات ما نیست، و مشکلات غیر ضروری ایجاد نکنیم. هم زمان، از نزدیک در خانه، باید کاملاً از آنچه که نفوذ و تاثیر فرهنگ در خانواده ما است، آگاه باشیم.


در نمونه های زیر، به چه طریق هایی فرهنگ در زندگی خانوادگی تاثیر می گذارد؟ چه اصولی را از این آیات می توانیم یاد بگیریم؟


پیدایش۱۶: ۱-۳


پیدایش۳۵: ۱-۴


عزرا۱۰


اول پادشاهان۱۱: ۱


هیچ کدام از ما در یک محیط بسته و ایزوله زندگی نمی کنیم؛ همه ما و خانواده ما تحت تاثیر فرهنگی هستیم که در آن زندگی می کنیم. به عنوان یک مسیحی مسئولیت ما این است همانطور که در درون فرهنگ خود زندگی کنیم بهترین کارها را انجام دهیم، و آنچه را که با ایمان ما هماهنگی دارد تا حد ممکن حفظ کنیم.


چه چیزهایی از فرهنگ خاص شما که به زندگی خانوادگی شما کمک می کنند در هماهنگی با کتاب مقدس هستند؟ چه چیزهایی نیستند؟ چگونه می توانید بهترین تطبیق را بین ایمان خود و فرهنگ خود، بدون کنار گذاشتن حقایق ضروری آن انجام دهید ؟


سه شنبه ۲۱ خرداد


بقای خانواده از طریق فصول تغییر


تغییر یک رخداد غیر قابل گریز و بر هم زننده نظم زندگی در خانواده است، صرف نظر از فرهنگی که در آن زندگی می کنیم. برخی تغییرات مربوط به چرخه زندگی قابل پیش بینی هستند. اغلب تغییرات، مثل مرگ، بلایای طبیعی، جنگ، بیماری، جابجایی خانواده، یا شکست، کاری غیر قابل پیش بینی هستند. بسیاری از خانواده ها با تغییرات اجتماعی و اقتصادی در جامعه و کشورشان مواجه هستند. سایر تغییرات به طور مستقیم به فرهنگ مربوط می شود.


در مثال های زیر برخی از تغییرات بزرگ، حتی آسیب زننده روح وجود دارد که مردم با آن روبرو هستند. با استفاده از تخیل خود، خود را در موقعیت آنان قرار دهید. چطور این تغییرات بر زندگی آنان تاثیر می گذارد؟ چه عاملی به شما می تواند کمک کند که از عهده آن بر آئید؟ به چه شیوه ای ممکن است عکس العمل متفاوتی نشان دهید؟


ابراهیم، ساره، و لوط (پیدایش۱۲: ۱-۵)


هدسه (استر۲: ۷-۹)


دانیال، حنانیا، میشائیل، عزریا (دانیال ۱)


تجربه از دست دادن، تغییر واضطراب از بلاتکلیفی را نسبت به آینده به همراه دارد. بسته به توانایی خانواده برای تطابق یافتن با تغییرات، این تجربه ها می تواند مردم را به سطح جدیدی از رشد و قدردانی بخاطر امور روحانی وادار، یا می تواند به استرس و اضطراب سوق بدهد. شیطان از این تغییرات مختل کننده سوءاستفاده می کند و امیدوار است که تردید و بی اعتمادی به خداوند را ایجاد کند. وعده های کلام خداوند، منابع حمایتی خانوادگی و دوستان، و اطمینان از اینکه زندگی آنان در دست خداوند است، به خیلی از زنان و مردان قهرمان در ایمان کمک می کند که با موفقیت از عهده تحولات حیاتی و مهم زندگی بر آیند.


اگر شما شخصی یا (حتی کل یک خانواده) را می شناسید، که با تغییرات ضربه روحی مواجه بوده اند،آیا کاری انجام داده اید که مشوق و کمک باشد؟


چهارشنبه ۲۲ خرداد


بسوی نسل اولیه ایمان


بعد از مرگ یوشع و کسانیکه هم نسل او بودند، چه بحران ایمانی بوجود آمد؟ (داوران۲: ۷-۱۲).


مطالعات در باره چگونگی انتقال ارزشها و اعتقادات موجود در سازمان هایی همچون کلیسا به نسل بعدی نشان می دهد که بنیان گذاران آنان مرتبه خیلی بالایی در تعهد به ایمان داشته اند. آنان کسانی بودند که از اعتقادات حمایت می کردند. اما پس از یک یا دو نسل، بسیاری بینش اصولی را که ستون فقرات ارزش ها بود از دست دادند. آنها ممکن است با تشکیلات همراهی کنند، ولی اغلب از روی عادت. در نسل های بعدی عادت ها به صورت سنت ها و رسوم متبلور شدند. شور و اشتیاق بنیان گذران اولیه دیگر موجود نیست.


گفته شده که خداوند نوادگانی ندارد و فقط دارای فرزندان می باشد. این به چه معنی است؟ همچنین یوحنا ۱: ۱۲، ۱۳؛ ۳: ۷؛ اول یوحنا۵: ۱ را مطالعه کنید.


روشی رایج برای انتقال ارزش ها از طریق نسل های قدیمی مسیحیت به نسل های بعدی متعلق به افراد مُسن بوده است که به سادگی به جوانان در باره آنچه که اعتقاد دارند گفته اند. با این حال یادگیری اعتقادات والدین یا آنچه کلیسا معتقد است، اعتقاد شخصی نیست. یک مسیحی بودن بیشتر از آن است که متعلق به یک سازمان و یا یک عقیده دینی باشد. ایمان واقعی چیزی ژنتیکی نیست، چیزی نیست که به طور طبیعی از نسلی به نسل دیگر منتقل شود. هر کسی نیاز دارد مسیح را شخصاً بشناسد. والدین تنها می توانند تا حدی این کار را انجام دهند. کلیسا به عنوان کلی و والدین بطور خاص نیاز است هر کاری انجام دهند تا محیطی ایجاد کنند که جوانان بخواهند انتخاب درست را در آنجا انجام دهند، اما در نهایت، هر نفر در هر نسل می تواند تصمیم بگیرد که مژده نیکو(انجیل) را نگاه دارد یا از دست بدهد.


جو، از مکتب بی خدایی و الحاد می آید، و پس از یک تجربه تغییر قدرتمند، به کلیسای ادونتیست ملحق می شود. او با یک زن ادونتیست ازدواج می کند و صاحب چند فرزند می شود، که البته همه در ایمان بزرگ میشوند. او یک روز، درباره شرایط روحانی فرزندانش فکر می کرد، و به خودش گفت: « ایکاش فرزندانم تجربۀ مرا می داشتند! » اگر شما آنجا بودید، چه به او می گفتید؟


پنجشنبه ۲۳ خرداد


گرداندگان قرن بیست و یکم


یوجین پترسون در کتاب مقدس تفسیری معروف خود بنام « پیام » کلمه پیام را بجای « انجیل » بکار برده است. خبر خوش در باره عیسی به واقع پیامی است که جهان امروزی همچنان به آن نیاز دارد. خانواده های مسیحی فراخوانده شده اند که با هم انجیل را تجربه کنند و آنرا با هر فرهنگی که زندگی می کنند به اشتراک بگذارند.


چگونه واژه «پیام » را با استفاده از آیات زیر خلاصه می کنید؟ متی ۲۸: ۵-۷؛ یوحنا۳: ۱۶؛ رومیان ۱: ۱۶، ۱۷؛ اول قرنتیان ۲: ۲؛ دوم قرنتیان ۵: ۱۸-۲۱.


اولین خبری که شاگردان مسیح به همه جا مخابره کردند، قیام مسیح بود. امروزه خانواده های مسیحی به این صف طولانی از شاگردان خبر رسان مسیح متصل می شوند که این را اعلام کنند که: « او قیام کرده است، همانطور که خودش گفت » (متی۲۸: ۷). واقعیت رستاخیز باعث می شود که همه نبوت های دیگری که مسیح در مورد خودش، در باره خدا و عشق او به گناهکاران، در باره بخشش، و در باره اطمینان از زندگی ابدی بواسطه ایمان به او گفت موثق و معتبر باشد.


عشق پرشور به انجیل. کلام خداوند، نظری اجمالی از زندگی پیروان اولیه عیسی را نشان می دهد. آنها درب خانه های خود را برای مطالعه کتاب مقدس باز کردند؛ آنها با هم دعا کردند، با هم غذا خوردند، و پول و هر آنچه را که داشتند با هم تقسیم کردند، و از یکدیگر مراقبت کردند. تمامی اهل خانه پیام را با تمامی دل پذیرفتند. همه «پیام» را پذیرفتند. آیا همۀ آنان بطور ناگهانی بی عیب و نقص شدند؟ نه. آیا در میان آنان اختلاف و تضاد وجود داشت؟ بله. اما به نوعی این پیروان مسیح متفاوت بودند. آنها نیازهای خود را برای خدا و یکدیگر بیان کردند. آنها اولویت را در وحدت و هماهنگی در خانه و کلیسا قرار دادند، و تلاش کردند دعای عیسی در باغ جستیمانی را برآورده کنند( یوحنا۱۷: ۲۰-۲۳). آنان شاهدانی بی باک برای یکدیگر و برای بی ایمانان بودند، و حتی زندگی خودشان را برای اعتقاداتشان به خطر انداختند.


بنابراین ما هم باید همینطور باشیم. حتی در عصر حاضر که نسبت به امور خدایی بدبین هستند؛ ولی اگر چیزی مهیج در سخنان ما وجود داشته باشد، مردم همچنان برای شنیدن هیجان داشته و گوش جان می سپارند.روح القدس اشتیاق دارد که قلب انسان را با هیجان درباره انجیل پر کند. هنگامی که خبر خوش به واقع در قلبهای ما خوش بشود، همانگونه که در کلام خدا چنین است، مشارکت به طور ناخودآگاه و غیر قابل توقف میشود.


چه تغییراتی باید در خانواده خودتان صورت پذیرد تا برای اعلان و مشارکت «پیامی» که برای آن فرا خوانده شده ایم، قاصد و منادی بهتری باشیم؟


جمعه ۲۴ خرداد


تفکری فراتر: از نوشته های الن جی وایت، «دربارگاه بابل» صفحات ٤٧۹-٤۹٠، از کتاب انبیا و پادشاهان؛ «کلام هشدار»، صفحات ٣٢٤ و ٣٢۹؛ «افراد با خدا احترام نمی شوند»، صفحات ٣٣٠ و ٣٣١ از کتاب کارگران انجیل؛ «شادمانی در خدا»، صفحات ١١۵-١٢٦، از کتاب گامهایی بسوی مسیح را مطالعه نمائید. (توجه: این صفحات مربوط به کناب مرجع به زبان انگلیسی است).


افراد با خدا مورد احترام واقع نمی شوند. « دین مسیحیت شخص ایمان دار را به سطح بالایی از فکر و اندیشه و رفتار متعالی می رساند، در عین حال و هم زمان، به تمام نژاد بشر که بواسطه قربانی شدن پسر خداوند «مسیح» که بطور یکسان خریداری شده اند، هدف و عشق خداوند را بیان میکند. در زیر صلیب عیسی مسیح، ثروتمند و فقیر، عالم و عامی، با یکدیگر ملاقات می کنند، بدون توجه به اینکه متعلق به چه طبقه ایی از جامعه باشند. همه امتیازها یا برتری های دنیوی که دارند فراموش میشوند، و همانطور که ما به مسیح نگاه می کنیم گناهان ما بخشیده می شوند. از خود گذشتگی، تسلیم، محبت بیکران او که در مقام والایی در آسمان بود شرمساری را بر فخر، نفس پرستی، و رتبه اجتماعی انسان قرار میدهد. دین مقدس مسیحیت نشان می دهد آن اصولی که در آسمان بنا شده اند، همه کسانی که از طریق حقیقت تقدیس شده اند را یکپارچه می کند. و با همه به عنوان کسانیکه روحشان به واسطه خون مسیح خریداری شده است و متعلق به او هستند، یعنی کسی که آنان را به سوی خداوند باز می گرداند، بطور یکسان رفتار می کند ». الن جی وایت. —Ellen G. White, Gospel Workers, p. 330.


سوالاتی برای بحث


۱. به عنوان یک کلاس، در مورد پاسخ های خود در روز یک شنبه بحث کنید.


۲. چه اصولی را می توانیم از نقل قولهای بالا از نوشته های اِلن جی وایتبیابیم که اگر در زندگی خانوادگی ما اعمال شوند، تغییرات اساسی در آن ایجاد می کنند؟


۳. کلیسای محلی شما در پرورش نسل جوان ایمان دار، چقدر خوب عمل کرده است؟ شما به عنوان یک کلاس برای کمک به کلیسا در این مورد چه می توانید بکنید؟


۴. چالش های تلاش برای انتقال ایمان از یک نسل به نسل دیگر چه هستند؟


۵. فرهنگ چه تاثیرات خوبی بر روی زندگی خانوادگی شما می گذارد، و به چه طریق تاثیرات شریرانه می گذارد؟


داستانهای ایمانداران


۲۵ خرداد


نیروگاهی برای خدا


توسط اندرو مک چسنی


پیرمردی برای خرید در یک فروشگاه که توسط خانواده ای اداره می شد در دِلسی نیسِلی در حومه وِست ویرجینیا قرار داشت، توقف کرد.


او گفت: «دوست دارم تا شما را در این سبت در کلیسا ببینم».


دِلسی نمی خواست که برود. او در یک کلیسای ادونتیست روزهفتم بزرگ شده بود و در مدرسه های ادونتیست شرکت کرده بود. اما کلیسا را به هنگام جوانی ترک کرده بود و ازدواج کرده و یک فروشگاه تولیدات مزرعه و خواربارفروشی و و اره برقی را باز کرد.


هنوز نمی خواست تا جواب رد به مرد بدهد؛ کسی که نامش کِستر اِرکسین بود که او را از دوران کودکی می شناخت.


کستر عادت داشت تا هر سبت به مزرعه والدینش رانندگی کند و خواهر و یازده برادرش را سوار ماشین و صندوق عقب ماشین کند و آنها را به کلیسا ببرد.


و حالا کستر در فروشگاه منتظرجواب برای دعوتش بود.


دلسی گفت: «من لباس مناسبی ندارم». کستر هفته بعد بازگشت و دلسی بهانه ای دیگر تراشید.


او گفت: «باشد، اگرمریض نباشم خواهم رفت».


آن جمعه، او به خاطر لخته شدن خون که جدی بود در بیمارستان بستری شد. این مسئله او را ترسانید و تصمیم گرفت تا سلامتی را به عنوان یک بهانه برای نرفتن به کلیسا به کار نگیرد.


بعد از دو هفته ماندن در بیمارستان، کستر در کنار فروشگاه ایستاد و کتابی بنام «قانون بین المللی یکشنبه» را درد دست داشت که در مورد چگونگی تغییر روز سبت به روز یکشنبه بود. بعدازظهر آنروز دلسی کتاب ۹۴صفحه ای را خواند که توسط کشیش اِی ژان مارکوسن نوشته شده بود و صفحات را یکی پس از دیگری علامتگذاری نمود. او کتاب را در آن عصر دوباره خواند و روز بعد برای بار سوم آنرا خواند. او با خود فکر کرد که: «من به مرکز تحصیلی و کلیسای ادونتیست رفتم و همه اینها را می دانم. چرا در این مدت در کلیسا نبودم؟»


دلسی به مجله ادونتیست میشن گفت:«من یک علت خوب به ذهنم نرسید. بنابراین، من به کلیسا رفتم و بعد از آن حتی یک سبت را جا نگذاشتم و رفتم».


امروز دلسی که سرزنده است و ۶٣سال سن دارد با لبخندی آماده بر لبان، نیروگاهی برای خداست. او بسیاری از جلسات بشارتی را رهبری نموده است؛ که این شامل جلساتی می شد که در طی کمپین ایالتی بشارت که توسط هدایای بشارتی سیزدهمین سبت بنیان گذاری شد. او همچنین دارای هزاران مرکز مطالعات مکاتبه ای کتاب مقدس است و بسیاری از مردم به خاطر تاثیرش تعمید گرفته اند.


دلسی گفت خدا بایستی شوخ طبع باشد. ازآن لحظه ای که او ادعا کرد که چیزی را برای پوشیدن برای کلیسا ندارد و کمد لباسش پر شده است.


او گفت: «خداوند از آن زمان تا کنون مقرر داشت تا لباس های مناسب زیادی داشته باشم».


درس دوازدهم ۲۵-۳۱ خرداد


آنها در خانه شما چه دیده اند؟






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: اشیعا۳۸: ۳۹؛ اول قرنتیان ۷: ۱۲-۱۵؛ اول پطرس۳: ۱، ۲؛ عبرانیان ۶: ۱۲؛ ۱۳: ۷؛ سوم یوحنا ۱۱؛ اشعیا ۵۸: ۶، ۷، ۱۰، ۱۲.


آیه حفظی: « امّا شما، نژادی برگزیده و کاهنانی هستید که به پادشاهی رسیدهاید. شما ملّتی مقدّس و قوم خاص خدا هستید تا کارها و صفات عالی خدایی که شما را از تاریکی به نور عجیب خود دعوت کرده است، به همه اعلام نمایید »(اول پطرس۲: ۹).


شاید ما به مرحله ای از زندگی دست یافته ایم، که باید از خداوند ممنون بود بخاطر اینکه زندگی ما (حد اقل برای زمان حاضر) در وضعیت خوبی است: خانواده ما، کار ما، سلامتی و امور مالی ما خوب هستند. یا ممکن است اوضاع خوب نباشد؟ ممکن است در خانه شما، در حال حاضر، درد و پریشانی باشد؟ در هر صورت، هنگامی که کسی برای دیدن شما به خانه شما می آید، مانند فرستادگانی از بابل، کسانیکه پادشاه حزقیال را ملاقات کردند، شما چه جوابی می توانید به سؤالی که بعداً اشعیا نبی از پادشاه پرسید، بدهید؟ « آنها در خانه شما چه دیده اند »(اشعیا ۳۹: ۴).


مردم در خانه شما چه می بینند؟ فرشتگان آسمانی چه می بینند؟ چه نوع روحی در خانه شما نفوذ دارد؟ آیا می توان «بوی عطر» دعا را در آن حس کرد؟ آیا مهربانی، بخشش، محبت، یا تنش، خشم، نفرت، تلخی و اختلاف در آن وجود دارد؟ آیا اگر کسی در آن خانه قدم بگذارد می تواند فکر کند که مسیح در آن خانه جای دارد؟ اینها سؤالاتی مهم هستند که برای همه ما در باره اینکه خانه ای که ما ایجاد کردهایم چگونه خانه ای است وجود دارد. این هفته به برخی از این مسائل که می تواند زندگی خانگی شگفت انگیزی را، با وجود همهِ تنش ها و کشمکش های اجتناب ناپذیر که امروزه در خانه با آن روبرو هستیم، بوجود آورد را مورد مطالعه قرار می دهیم.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ۲۲ ژوئن آماده شوید.


یکشنبه ۲۶ خرداد


یادگیری از اشتباه پادشاه


شرح داستان شفای حزقیا و ملاقات فرستادگان بابلی را مطالعه کنید. دوم تواریخ ۳۲: ۲۵، ۳۱؛ اشعیا ۳۸؛ ۳۹.


کلام خداوند اشاره می کند که پیام آوران به بهبودی معجزه آسای حزقیای پادشاه علاقمند بودند. در هر حال، به نظر می رسد که حزقیای پادشاه در مورد تجربه شفای خود، سکوت کرده است. او به چیزهایی که قلب های سفیران کنجکاو را به روی شناخت خداوند می گشاید، تاکید نورزید. تضاد بین شکرگزاری او بخاطر شفا در باب ۳۸ و سکوت او در باب ۳۹، در باره این مسئله قابل توجه است.


« خدا او را ترک کرد تا او را آزمایش کند ». شرح این دیدارمهم ترین رویداد قابل توجه بود؛ که هنوز، هیچ سابقه ای از اینکه حزقیا به دنبال رهنمود ویژه ای در باره آن در دعا از طرف انبیا یا کشیشان باشد، وجود ندارد، یا اینکه خداوند در آن مداخله کرده باشد. تنها، دور از چشم همگان، بدون مشاوره با مشاوران روحانی، ظاهراً، حزقیا اجازه می دهد کار


خداوند در زندگی او و زندگی مردمش، از ذهنش دور شود. قصد مورخان در دوم تواریخ ۳۲: ۳۱ ممکن است این باشد که نشان دهند که چقدر به آسانی برکات خداوند می تواند بعنوان یک حق در نظر گرفته شود و چقدر دریافت کنندگان رحمت او جسارت دارند تا بگویند که خود کفا هستند و آنچه بدست آورده اند نه از روی رحمت خدا بلکه با کوشش خودشان بوده است.


در زیر برخی درسها درباره وفاداری در زندگی خانوادگی وجود دارد که می توانند از تجربه های مختلف زندگی حزقیا باشد. شما به چه چیزهای دیگری می توانید فکر کنید؟


هر دیدار از خانه های مسیحیان توسط مردم می تواند فرصتی برای ملاقات آنان با پیروان مسیح در آن خانه باشد. احتمالاً، تعداد کمی از میهمانان یا بازدیدکنندگان سر صحبت را در باره مسائل روحانی باز می کنند. مسیحیان باید راهی پیدا کنند که با حساسیت و مناسب بودن در فرصت مناسب خبر خوش را با آنان به اشتراک بگذارند.


مسیحیان فراخوانده نشده اند که وضعیت مادی یا دست آوردهای خود را به نمایش بگذارند، اگرچه آنها ممکن است فکر کنند که آنچه را که دارند به عنوان برکات خداوند شناخته می شوند. آنها فراخوانده شدهاند « تا کارها و صفات عالی خدایی که [آنان] را از تاریکی به نور عجیب خود دعوت کرده است، به همه اعلام نمایند » (اول پطرس ۲: ۹). یا، از تجربه حزقیا استفاده کنید به عنوان مثال، که بیان می کند، آنان مرده بودند، اما مسیح آنان را شفا بخشید؛ آنها در گناهانشان مرده بودند، و مسیح آنها را زنده کرد و جایگاه آنان را در آسمان قرار داد ( افسسیان ۲: ۴-۶).


به چه روش هایی قادر هستید تا از خانه خود برای شهادت به دیگران استفاده کنید؟ چگونه می توانید، ایمان خود در عیسی مسیح را با دیدارکنندگان از خانه تان به اشتراک بگذارید؟


دوشنبه ۲۷ خرداد


نخست خانواده


این طبیعی است که نخستین دریافت کنندگان سعی و تلاش ما در به اشتراک گذاشتن انجیل، افراد درون خانواده ما هستند. و هیچ ماموریتی از این مهم تر نیست.


چه نتیجه ای می توان از یوحنا ۱: ۴۰-۴۲ درباره به اشتراک گذاشتن ایمان در درون خانواده گرفت؟ همچنین تثنیه ۶: ۶، ۷؛ روت ۱: ۱۴-۱۸ را مطالعه کنید.


یک گزارش مهیج. اندریاس فراتر از گزارش یک خبر به پیش رفت؛ او برای برادرش، شمعون(پطرس)، یک ملاقات با عیسی مسیح ترتیب داد. خبر پرشور در باره مسیح و معرفی او به عنوان یک شخص چه فرمول ساده ای برای به اشتراک گذاشتن کلام خدا با افراد فامیل در درون خانه های ما خواهد بود! بعد از معرفی، اندریاس خود را عقب می کشد.


از آن به بعد، مسیح و پطرس روابط خودشان را ادامه دادند.


کمک به کودکان برای قرار گرفتن در جایگاه ایمان. اغلب در خانه، فرزندان به عنوان دریافت کنندگان کلام خداوند نادیده گرفته شوند. و والدین در این مورد که فرزندان به سادگی می توانند جذب مسائل روحانی خانواده شوند، اشتباه فکر می کنند. و نباید این را به عنوان یکی از عطایا فرض کرد. در حالی که کودکان و نوجوانان از مدل هایی که مشاهده می کنند یاد می گیرند، همچنین این حقیقت وجود دارد که این اعضای جوان خانوادۀ خداوند نیاز به توجه جداگانه و نیاز به تجربه شخصی دارند تا شخصاً خود را به مسیح معرفی کنند. تثنیه ۶ به این نکته مصرانه اشاره می کند: باید به مؤثرترین نوع آموزش دینی توجه داده شود. عادات روحانی در پرستش شخصی و خانوادگی در خانه برقرار شود. باید زمان کافی و تلاش جدی برای کودکان و نوجوانان در خانه در نظر گرفته شود.


ما از تلاش های بشارتی نعومی چه می توانیم یاد بگیریم ؟ روت ۱: ۸-۲۲.


روت، نعومی را در تلخ ترین لحظات دید: هنگامیکه او سعی می کرد که عروسش را مجبور کند که به دنبال او نرود، خشمگین و افسرده بود، او سخت از دست خداوند آزرده بود زیرا خداوند را مقصر ازدست دادن شوهر و پسرش می دانست ( روت۱: ۱۵، ۲۰، ۲۱). هیچ شهادتی شیواتر و رساتر از این نیست که روت می توانست نشان دهد که جوانان می توانند خداوند متعال را ملاقات کنند و متعهد نسبت به او باشند حتی زمانیکه از طریق والدین نالایق با او آشنا شوند.


چگونه مفهوم خانواده به عنوان مهم ترین مکان بشارت بر نگرش شما در قبال افرادی که با شما زندگی می کنند، تاثیر می گذارد؟ به عنوان یک خانواده با هم فعالیت کنید و لیستی از تلاشهایی که می توانید انجام دهید تا خویشاوندان نجات نیافته شما را بسوی مسیح هدایت کند، تهیه کنید.


سه شنبه ۲۸ خرداد


آرامشی که پیروز می شود


عهد جدید چه توصیه ای درباره ازدواج هایی که بوسیله مذهب جدا شده اند، می کند؟ اول قرنتیان ۷: ۱۲-۲۵؛ اول پطرس ۳: ۱، ۲.


برکت یافتن بوسیله داشتن همسر مسیحی. در اول قرنتیان پولس در خصوص تغییر دین دادگان واکنش نشان می دهد که همچنان با همسر بی ایمان خود که ممکن است وهن نسبت به خداوند و تباهی برای خانواده بیاورند، واکنش نشان می دهد. پولس چنین چیزی نمی گوید. . تقدس ازدواج و روابط زناشوئی پس از تغییر دین شریک زندگی باید ادامه یابد. حضور یک شریک زندگی مسیحی، دیگر شریک زندگی و فرزندان را « تقدیس» می کند. کلمه « تقدیس» باید به این معنا باشد که همسر بی ایمان با ادامه زندگی با شریک زندگی مسیحی می تواند از برکات فیض خداوند بهره مند گردد.


شنیدن این مسئله غم انگیز است که، شریکِ بی ایمان زندگی، تصمیم به جدائی بگیرد. اگرچه عواقب آن جدی خواهد بود، کلام رحمت آمیز خداوند ما، همیشه از حق آزادی انتخاب انسان حمایت می کند « اجازه بده او انجام دهد ». « امّا اگر بی ایمان جدایی نماید، بگذارش که بشود زیرا برادر یا خواهر در این صورت مقید نیست و خدا ما را به سلامتی خوانده است » (اول قرنتیان ۷: ۱۵).


فراخوانده شده برای زندگی در آرامش. واضح است که اولویت کلام خدا این باشد که، با وجود چالش ها در خانه ای که از نظر مسائل روحانی اختلاف وجود دارد، این امکان وجود دارد که راهی برای حکومت صلح و آرامش مسیحی پیدا کرد. امید است که ازدواج صدمه نبیند و سالم نگاه داشته شود، تا شاهدی از پیروزی انجیل در میان مشکلات باشد، و راحتی شریک زندگی را بعنوان یک ایمانداربرای او تامین نماید، اگرچه او ایمان دار نیست.


چه چیزی ممکن است باعث محدودیت مسؤلیت همسر نسبت به همسر بی ایمان بشود؟


محبتی عاشقانه، وفاداری تزلزل ناپذیر، خدمتی فروتنانه، و شاهدی خوش آیند از طرف ایمان دار بزرگترین احتمال را، برای پیروز شدن بر همسر غیر مسیحی ایجاد می کند. تسلیم بودن در ازدواج مسیحی از احترام گذاشتن به مسیح نشأت می گیرد ( مقایسه کنید در افسسیان ۵: ۲۱). هنگامیکه همسر بوسیله اطاعت مسیحی با شریک بی ایمان ارتباط پیدا می کند، همیشه اولین وفاداری را نسبت به مسیح نشان می دهد. ایمان به وعده های خداوند بر محافظت از زندگی همسر، او را ملزوم نمی کند تا از دستان آزاردهنده شریک زندگی خشن رنج ببرد.


آیا کسی در کلیسای شما وجود دارد که با همسر بی ایمان خود در حال کشمکش باشد؟ اگر وجود دارد، با چه روشهای عملی، می توانید به او کمک کنید؟


چهارشنبه ۲۹ خرداد


زندگی خانوادگی برای به اشتراک گذاشتن است


در آیات زیر، واژه های « پیروی » یا « تقلید » را ردیابی کنید. این عبارات در بارۀ روندِ تبدیل شدن به یک مسیحی و رشد روحانی چه می گویند؟ فکر می کنید که آنها در باره رابطه بین الگو سازی و شاهد بودن، چه پیشنهاد می کنند؟ اول قرنتیان ٤: ١٦، افسسیان ۵: ۱؛ اول تسالونیکیان ۱: ۶؛ عبرانیان ۶: ۱۲، ۱۳: ۷؛ سوم یوحنا ۱۱.


تاکید عهد جدید بر تقلید، بر نقش مهمی از الگو سازی در روند یادگیری اذعان دارد. مردم تمایل دارند که شبیه کسی یا چیزی بشوند که آنها آن را مشاهده می کنند. این اصل، بطور کلی و به ویژه در روابط درون خانه، جایی که معمولاً تقلید از آنجا شروع می شود، بکار می رود. کودکان از والدین و خواهران و برادران خود تقلید می کنند؛ اغلب زوج هایی که ازدواج کرده اند از یکدیگر تقلید می کنند. این مفهوم نشان دهنده، این سرنخ مهم است که چگونه زوج ها و خانواده های مسیحی می توانند شاهدی مسیحی برای زوج ها و خانواده های دیگر باشند.


قدرت تاثیر اجتماعی. ما از درون خانه های خودمان شهادت می دهیم، زمانیکه فرصت هایی برای دیگران ایجاد می کنیم تا ما را مشاهد کنند و از رفتار ما بطریقی الگو بگیرند. بسیاری از الگوهای خوب و ساده ازدواج یا روابط خانوادگی برای پیروی کردن برخوردار نیستند. دیگران ممکن است در خانه ما ببینند که چگونه روح مسیح تغییر ایجاد می کند. « نفوذ اجتماعی » به نوشته اِلن جی وایت « قدرت فوق العاده ای است ». ما می توانیم از آن استفاده کنیم، چنانچه بخواهیم به عنوان یک راه حل از آنها بهره بگیریم». الن جی وایت. — The Ministry of Healing, p. 354


به عنوان یک زوج متاهل، زوج های دیگر را برای صرف خوراک، مشارکت، مطالعه کتاب مقدس دعوت کنید، یا درهنگام برنامه های رشد زناشویی، با هم حاضر شوید و برای دیدار کنندگان الگو باشید. نمایش تقابل، تصدیق، معاشرت، حل کشمکش ها، پذیرش تفاوت ها، گواهی از زندگی خانوادگی در مسیح است.


با این حال، در این چارچوب، همیشه باید مراقب چه چیزی باشیم؟ ارمیا ۱۷: ۹ ؛ یوحنا ۲: ۲۵؛ رومیان ۳: ۲۳.


از پیروان مسیح تبعیت کنید. همه الگوهای انسانی معایبی دارند، با این حال، یک خانه مسیحی در جایگاه یک شاهد، یک نمونه کاملِ مطلق نیست. مفهوم عهد جدید از تقلید، فراخوانی برای افراد است، تا ایمانداران یعنی کسانیکه مسیح را پیروی می کنند را پیروی کنند. مراد این است که افراد مفهوم ایمان مسیحی را درک کنند، همانطور که آنها، اثبات ایمان مسیحی را در زندگی دیگران که به عنوان یک انسان شبیه آنان می توانند جایز الخطا باشند، ببینند.


چه کاری می توانید در خانه خود انجام دهید تا نمونه بهتری به عنوان شاهدان مسیحی باشید؟


پنجشنبه ۳۰ خرداد


مراکز اشاعۀ دوستی


مراجع کتاب مقدسی را در مورد مهمان نواری با حوادث واقعی که در چندین خانواده کتاب مقدسی در زیر ذکر شده اند مقایسه کنید. اشعیا ۵۸: ۶، ۷، ۱۰-۱۲؛ رومیان ۱۲: ۱۳؛ اول پطرس ۴: ۹. به ویژگی های مهمان نواری که شرح داده شده اند توجه کنید.


ابراهیم و سارا ( پیدایش ۱۸: ۱-۸)


ربکا و خانواده اش( پیدایش ۲۴: ۱۵-۲۰؛ ۳۱- ۳۳)


زَکّی( لوقا ۱۹: ۱-۹)


مهمان نوازی با تامین نیازهای اولیه شخص مهمان برای استراحت، خوراک، مصاحبت مرتبط است. این بیان ملموسی از محبت ورزیدن از روی از خودگذشتگی است. عیسی برجستگی الهیاتی را با مهمان نوازی ملحق نمود، هنگامیکه با اطعام گرسنگان و سیراب نمودن تشنگان اعمال خدمتگزاری را تعلیم داد ( متی ۲۵: ۳۴-۴۰). استفاده از خانه های خود برای خدمت می تواند از دعوت کردن همسایگان برای خوراک تا بنیان مهمان نوازی، یعنی دادن یک اتاق به یک قربانی آزار و سوء استفاده باشد. این ممکن است شامل یک دوستی ساده، فرصتی برای پیشنهاد دعا کردن برای کسی، یا اداره کردن جلسات مطالعه کتاب مقدس باشد. مهمان نوازی واقعی از قلب کسانیکه با عشق خداوند لمس شده اند سرچشمه می گیرد و می خواهند عشق خود را با کلمات و اعمال خود بیان کنند.


گاهی خانواده ها شکایت می کنند که آنها امکانات، وقت و یا انرژی برای مهمان نوازی ندارند. بعضی دیگر احساس بی دست و پایی، ناشی گری، بی تجربه ای، و نا اطمینانی در مورد دست یابی به هدفشان یعنی آنچه که خانواده ها در نظر دارند در ارتباط با بی ایمانان به آن برسند، دارند. برخی دیگر می خواهند ازعواقبی که زندگی آنان ممکن است در اثر رفت و آمد با دیگران دچار شود، دوری کنند.


بسیاری از خانواده های زمان معاصر مهمان نوازی را با سرگرم کردن دیگران اشتباه گرفته اند.


به چه روش هایی زندگی شما، شرایط روحی شما را منعکس می کنند؟


جمعه ۳۱ خرداد


تفکری فراتر: « یک شاهد مسیحی قدرتمند » صفحه ۳۵- ۳۹؛ « رفتار با همدم بی ایمان » ص ۳۴۸- ۳۵۲، از کتاب خانه ادونتیست؛ « بشارت در خانواده، ص ۳۴۹- ۳۵۵، از کتاب بشارت از طریق شفا؛ سفیران بابل، ص ۳۴۰- ۳۴۸، از کتاب انبیا و پادشاهان از نوشته های الن جی وایت را مطالعه کنید.


قدرت خانواده در کار بشارت. « قوی تر از هر موعظه ای ، تاثیر یک خانه مسیحی واقعی در قلب ها و زندگی انسان ها است.... « حوزه نفوذ ما ممکن است به نظر محدود برسد، توانایی ما کم باشد، فرصت های ما اندک باشد، دانش ما محدود باشد، اما با این حال برای ما امکان شگفت انگیزی از طریق ایمانمان برای استفاده از این فرصت ها که در خانه ما پیش می آیند، وجود دارد ». الن جی وایت.


—Ellen G. White, The Ministry of Healing, pp. 352, 355.


سوالاتی برای بحث


۱. از هرکسی در کلاس بپرسید که آیا کسی در خانه بر روی آنان برای قبول مسیح تاثیرگذار بوده است. تنها در مورد آنچه که تاثیر گذار بوده بحث کنید. کلاس از این تجربه چه چیزی می تواند یاد بگیرد؟


۲. به عنوان یک خادم، با چه روش های عملی می توانید به خانواده ای که یک همسر بی ایمان دارد کمک کنید؟


۳. به عنوان یک کلاس، درباره بعضی از فشارها در خانه که بر ضد ایمان است، صحبت کنید. یک لیست از این موارد بنویسید، سپس از میان آنها، راه حل های ممکن را بپرسید.


۴. زندگی خصوصی مسیحیان به عنوان وسیله ای برای شهادت دادن به فرزندان، همسران بی ایمان، و دیگر بستگان و دیدارکنندگان است. ممکن است به شراکت گذاشتن ایمان در خانه با یک نفر دوست، یا مصاحبت با وابستگان و میهمانان، برای اشاره به منجی کامل، همیشه در حد کمال نباشد ولی چنانچه سخاوتمندانه از میهمانان پذیرایی کرده و بگویند که این میهمانی بخاطر عیسی مسیح است، می توانند به زندگی دیگران فیض عطا نموده و آنان را تحت فیض منجی قرار دهند. بخاطر اینکه شاهد بهتری از فیض باشید، برای کسانی که به دربهای خانه شما قدم می گذارند چه خواهید کرد؟


داستانهای ایمانداران


۱ تیر


ستایش خدا با ویروس ایدز


توسط اندرو مک چسنی


ماریا سامبو ویروس ایدز دارد و خدا را ستایش می کند.


ماریا در یک خانواده ادونتیست روز هفتم در روستای نیکوآ دالا واقع در موزامبیک به دنیا آمد و در سن هفت سالگی تعمید گرفت. روستایی که در آن زندگی می کرد دبیرستان نداشت؛ بنابراین او به کیلیمانه، تنها به فاصله سی دقیقه به طرف جنوب، نقل مکان نمود تا تحصیلاتش را ادامه دهد. در آنجا دوستان جدیدی یافت که او را با الکل و تنباکو آشنا کردند.


والدین ماریا تا بعد از آنکه ازدواج کرد نمی دانستند که او سیگار می کشد و نوشیدنی الکل می نوشد. پدرش یک روز به دیدن اوآمد و درحالیکه ماریا سیگار می کشید وارد شد. اوهیچ حرفی نزد؛ اما احساس گناه همه وجود ماریا را فرا گرفت و او تصمیم گرفت که هرگز سیگار نکشد و الکل ننوشد.


ترک سیگار آسان بود، اما ترک نوشیدن الکل به مراتب برای ماریا سخت تر بود. او برای کمک دعا کرد. او گفت که خدا به طریقی غیر عادی پاسخ دعایش را داد. ماریا دچار حملات عصبی شدید شد و و از آن زجر می کشید.


شوهر ماریا از ترس اینکه مبادا او بمیرد، او را برای درمان به آفریقای جنوبی برد. یک پزشک اهل آفریقای جنوبی به او هشدار داد که اگرنوشیدن الکل را ترک نکند در عرض سه ماه جان خود را از دست خواهد داد. ماریا توانست با برنامه ترک اعتیاد چهل و پنج روزه، آنرا ترک کند و وقتی به موزامبیک بازگشت زندگی خود را دوباره وقف عیسی نمود. سپس شوهرش مُرد. شش سال بعد، او خبر شوکه کننده ای دریافت نمود مبنی بر اینکه شوهرش به خاطر ویروس ایدز جان خود را از دست داده بود - و ویروس را به او منتقل کرده است.


او با لبخندی گفت: «از آن زمان تا کنون خدا را جلال می دهم»، و علتش این است که او بیشتر از سالهای عمرش احساس سلامتی می کند. سلامتی من بهتر از قبل از زمانی بود که به ویروس مبتلا شدم و هوش و هواسم سر جایش است. امروز ماریا که مادربزرگ چهار نوه است؛ به عنوان تاجر کار می کند و طلا و سنگهای قیمتی را از روستاهای مختلف خریداری کرده و در نامپولا، سومین شهر بزرگ موزامبیک، می فروشد. اما احساسش این است که آنانی را که به ویروس ایدزمبتلایند، دلگرمی دهد.


او گفت: «بیشتر مردم وقتی می فهمند که مبتلا هستند امیدشان را از دست می دهند. آنها کسی را ندارند که با او حرف بزنند و می میرند». او گفت که ادونتیست ها بایستی دلسوزی خاصی در قلبشان نسبت به کسانی که ویروس ایدز دارند، داشته باشند و به آنها دسترسی پیدا کنند؛ و با آنها دعا کنند و تشویقشان کنند.


او گفت: «من امیدی را که در عیسی دارم و اینکه او بزودی برمی گردد را به اشتراک می گذارم».


بخشی از هدایای سه ماهه اول سیزدهمین سبت ۲۰۱۹برای بازگشایی یتیم خانه برای کودکانی که والدینشان را به خاطر ویروس ایدز در نامپولا از دست داده اند اختصاص یافت.


درس سیزدهم ۱-۷ تیر


چرخش قلب ها در آخر زمان






بعد از ظهر روز سبت


مطالعه این هفته: ملاکی ۴: ۵، ۶؛ متی۱۱: ۱۴، ۱۵؛ ۱۷: ۱۰؛ اول پادشاهان ۱۶: ۲۹تا۱۷: ۲۴؛ اول پادشاهان ۱۸: ۲۰- ۴۵؛ متی ۳: ۲.


آیه حفظی: « اینک من ایلیای نبی را قبل از رسیدن روز عظیم و مَهیب خداوند نزد شما خواهم فرستاد. و او دل پدران را بسوی پسران و دل پسران را بسوی پدران خواهد برگردانید، مبادا بیایم و زمین را به لعنت بزنم »(ملاکی۴: ۵، ۶).


زندگی ما مراحل مختلفی دارد. گاهی اوقات از این مراحل به خوبی گذر می کنیم و برخی اوقات به خوبی گذر نمی کنیم. برخی اوقات خانواده ها کامل و سالم و قوی هستند؛ و گاهی اوقات آنها شکننده و ضعیف هستند، حتی از هم پاشیده اند.


در هر صورت، آن مرحله هر چه که باشد، وضعیت ما و خانواده ما در حال حاضر هر چه که باشد، ما می توانیم و باید با وعده های خداوند زندگی کنیم، و با همه قلب و روح خود به آن متصل بمانیم زیرا، در نهایت، آنها تنها امید ما هستند. اما این چه امیدواری بزرگی است! کلام خداوند یک وعده است، و وعده می دهد که، در هر مرحله ای از زندگی ما می توانیم این وعده ها را برای خودمان، عزیزانمان، خانواده مان، و کلیسایمان طلب کنیم. در آخرین هفته از دروس این سه ماهه به برخی از داستان های کتاب مقدس، وعده ها، و تجربه ها در زمینه های مختلف، نگاهی می اندازیم. همانطور که این کار را انجام می دهیم، به دنبال این خواهیم بود که از آن درسهایی برای خودمان در چارچوب زمان حاضر یاد بگیریم. برای شما هر کسی که باشید، هر کجا که باشید، در هر مرحله ای از زندگی که باشید، با کشمکش ها، ترس ها و نگرانی هایی روبرو هستید. خوشبختانه، ما خدایی را عبادت می کنیم که نه تنها می داند که با چه چیزهایی روبرو هستیم بلکه می داند او کسی است که پیشاپیش ما و مشکلات ما حرکت می کند و باید اطمینان داشته باشیم که برای مشکل ما راه حلی هم آماده کرده است.


* درس این هفته را مطالعه کنید تا برای روز سبت در ۲۹ ماه ژوئن آماده شوید.


یکشنبه ۲ تیر


پیشگویی تغییر قلب ها


پیشگویی آمدن ایلیا را با منابع عهد جدید در مورد این رویداد مقایسه کنید. ملاکی ۴: ۵، ۶؛ متی۱۱: ۱۴، ۱۵؛ ۱۷: ۱۰؛ مرقس ۶: ۱۵؛ لوقا۱: ۱۷.


در زمان ملاکی، خداوند از قومش خواست: « شما از ایّام پدران خود از فرایض من تجاوز نموده، آنها را نگاه نداشتهاید. امّا یهوه صبایوت میگوید، بسوی من بازگشت نمایید و من بسوی شما بازگشت خواهم کرد، امّا شما میگویید به چه چیز بازگشت نماییم » (ملاکی۳: ۷). پیامبر مایوس اعلام نمود که یک فرصت دیگر برای احیا داده خواهد شد. فراخوانی بازگشتن بسوی خداوند به ایلیا باز می گردد (اول پادشاهان ١۸: ٣۷). ملاکی آمدن دوباره او را پیشگوئی کرد که « او دلهای پدران را به فرزندان و دلهای فرزندان را به پدران نزدیک میسازد » (ملاکی ٤: ٦). یهودیان این سنت و ایده را پرورش داده اند که ایلیا شخصاً به عنوان طلایه دار و منادی مسیح ظاهر خواهد شد (متی ١۷: ١٠ و مرقس ٦: ١۵ را با هم مقایسه کنید). با این حال، عهد جدید یحیی تعمید دهنده را بعنوان تحقق یافتن پیشگوئی ارائه می کند (متی ١١: ١٤، ١۵؛ لوقا ١: ١۷).


از نظر شما عبارت « چرخش قلبها » به چه معنی است؟


برای آیات زیر چندین کاربرد امکان پذیر است: اشاره به آشتی مردم اسرائیل با خداوند. خداوند به عنوان پدر ( اشعیا ۶۳: ۱۶) از خشم خود نسبت به فرزندانش چشم پوشی کرد ( میکاه ۷: ۱۸، ۱۹) و از آنها خواست که بسوی او برگردند ( اشعیا ۴۴: ۲۲، ملاکی ۳: ۷). این مطلب اشاره به پیوند نسل های بعدی با اجداد وفادارشان از طریق تجدید عهد داشت. فراخوانی نبوی برای امت خدا برای پیروی از ایمان مشایخ (یا ریش سفیدان قوم)، بطور مکرر در عهد قدیم آمده است. ادامه برکت یافتن سرزمین بعنوان مکان سکونت بطور مستقیم با وفاداری عهد مرتبط بود (تثنیه ٤: ٢۹-۳١). این مطلب به بازسازی و بازنوشدگی روابط خانوادگی اشاره می کند. رابطه اولیا و فرزندان تجلی عملی وفاداری عهد با خداست. در اینجا نیز، تحقق یافتن مسئولیت های والدین و فرزندان با ادامه به ارث بردن زمین و برکت خدا به هم تنیده شده است (امثال سلیمان ٢: ٢١).


چه ارتباطی بین بهبود رابطه خداوند و ترمیم رابطه ما در زندگی خانوادگی است؟ چرا باید یک نفر پیش قدم شود؟


دوشنبه ۳ تیر


به هم پیوستن دوباره خانواده


معرفی بعل برای پرستش به قوم بنی اسرائیل توسط ایزابل، همسر صیدونی اخاب پادشاه، باعث شتاب یافتن لغزش و سقوط اخلاقی قوم بنی اسرائیل شد. تعالیم خداوند که باعث متعالی ساختن ازدواج، خانواده، و روابط زناشوئی بودند تحت الشعاع اعمالی مثل زنا، فحشا، و سایر انحرافات اخلاقی قرار گرفتند. در این عرصۀ نزاع بر سر عبادت، ایلیا قدم پیش می گذارد، که نام به معنای « یهوه خدای من است » می باشد، که پرستش بعل را نهی و عتاب می کند.


کدام تجربۀ ایلیا با از بین بردن باورهای بت پرستی در ارتباط است و زندگی تازه ای به خانواده ها می بخشد؟ اول پادشاهان ۱۶: ۲۹تا۱۷: ۲۴؛ رابا لوقا ۴: ۲۵، ۲۶ مقایسه کنید.


ایلیا به عنوان مردی که لعنت خشکسالی را بر روی زمین اعلام نمود، مشخص شده است. خداوند او را در مکانی نامعلوم، در خانه یک بیوه زن فقیر در شهر صرفه که نزدیک صیدون بود، پناه داد. ایلیا بیوه زن فقیر را درصحنه آزمون سختی از طرف خداوند ملاقات کرد، تا از آخرین لقمه نان تنوری که با روغن و آرد پخته می شد بخورد و برای آینده او به خدا اعتماد کند. ایمان او اسطوره شد. عیسی بعدها ایمان او را ستود ( لوقا ۴: ۲۶). زمانی که روغن و غذای اوبرای ایامی چند افزونی یافت، زن مفهوم یهوه را بیشتر درک نمود. سپس تنها پسرش به طور غم انگیزی بیمار شد و درگذشت. او در بیان غم و اندوه خود به ایلیا، آنچه را که از تعالیم دینی به گوشش رسیده بود منعکس کرد که در زمره باورهای غلطی بودکه قوم اسرائیل در آن غرق شده بود مبنی بر اینکه فرزند شخص گناهکار، باید قربانی شود (اول پادشاهان ۱۷: ۱۸؛ را با ارمیا ۱۹: ۵؛ میکاه ۶: ۷ مقایسه کنید).


زنده شدن پسرِ و به هم پیوستن دوباره آنان چه تاثیری بر تجربه روحانی بیوه زن فِنیقی داشت؟ (اول پادشاهان ١۷: ٢٤). از اظهارات او چه چیزی می توانیم یاد بگیریم؟


واکنش مادر، تاثیر پیام ایلیا را آشکار می کند. ایمان به خدا و کلام او بوسیله قدرت او از قلب بر می خیزد، و زندگی دوباره احیا میشود و خانواده دوباره با هم متحد میشود. بسیاری امروزه، ممکن است موافق تعالیمی که موعظه میشود، باشند، اما اشتیاقی به تجربه روحانی آن در خودشان ندارند. به هرحال، زمانیکه افراد حقایق کلام خدا را شخصاً تجربه می کنند، احیا و ترمیم روابط رخ میدهد، و ایمان خیلی با قدرت تر در قلب نفوذ میکند.


برخی از موارد اتحاد دوباره خانواده که هنوز شما منتظر آنان هستید چه هستند؟ چه وعده هایی از خدا درباره تجدید دیدار هستند که شما به آن اعتماد دارید و به شما امید می دهند؟


سه شنبه ۴ تیر


تغییر و چرخش قلب ها در مذبح


اول پادشاهان ۱۸: ۲۰-۴۵ را بخوانید. در خطوط زیر بنویسید که اساساً کّل این قسمت در مورد چیست؟ اگرچه متن کاملاً متفاوت است، چگونه می توان اصولی را که در این داستان به چشم می خورد در زندگی خانوادگی بکار برد؟


در کوه کرمل، ایلیا مشتاق تجدید پیمان قوم خود، و برگشتن آنان به ایمان پدرانشان بود، تا که سلامتی و شفا را به زندگی آنان، به خانه های آنان، و به سرزمین آنان بیاورد.


ساعت قربانی شبانه. بعد از اینکه کاهنان بت پرست در ادعای خود شکست خوردند، نوبت به ایلیا رسید. او هدفمند بود. آن ساعت از روز برای قربانی، توجه به نقشه رستگاری خداوند در قدس را نشان می دهد(باخروج ۲۹: ۴۱ مقایسه شود).


فراخوانیِ « نزدیک شوید » (اول پادشاهان ۱۸: ۳۰) به ما یادآوری می کند که نجات دهنده ما از گناهکاران استقبال می کند(با متی۱۱: ۲۸ مقایسه شود). پدر و مادرانی که از دست خیره سری فرزندانشان رنج می کشند می توانند مطمئن باشند که خداوند آنان را دوست دارد، به همان اندازه که قوم بنی اسرائیل را دوست داشت و به همان اندازه خداوند بی وقفه در کار است که آنان را به راه راست هدایت کند.


تمرکز ایلیا بر روی مذبح خداوند، معادله خود را در زمان ما می یابد زمانی که عیسی و فیض رستگار کننده او خانواده ها را رفعت می بخشد. عبادت خانوادگی فرصتی برای صحبت کردن با خداوند در دعاست، تا در باره او با یکدیگر صحبت کنیم، و به قلبهای خود زمانی بدهیم تا تعالیم وی را منعکس کنیم.


واکنشی را که ایلیا درخواست کرده بود، نشانی خواهد بود از اینکه خدا آنان را بسوی خود بازگردانده است. اول پادشاهان ۱۸: ۳۷ می گوید، که: « باشد که این مردم بدانند ... که قلب های آنان را دوباره به سوی خود بازگردانده ای ». ما نمی توانیم قلب های خود را به سوی خدا بگردانیم؛ ما فقط می توانیم به فیض او پاسخ دهیم، که او بطور رایگان به ما اعطا می کند.


آتش فروبرنده همه چیز از آسمان ساطع گردید، نه بر تقصیرکار بلکه بر حیوان قربانی شده، که به عیسی اشاره دارد، « که به خاطره گناهان ما قربانی شد که ما در او عادل بشمار آییم » (دوم قرنتیان ۵: ۲۱).


اعتراف به گناه و پرستش بر لبان مردم جاری شد. از آنجا که آنان به دعوت خداوند پاسخ نگفتند، کاهنان کذبه هلاک شدند. سپس باران طراوت بخش به لعنت خداوند بر زمین پایان بخشید.


در چه شرایطی خانه شما « مذبح » است؟ به چه روشهای خاصی می توانید، در خانه خود « بازسازی مذبح » را انجام دهید، اگر واقعاً نیاز به مقداری بازسازی دارد؟


چهارشنبه ۵ تیر


تغییر قلب ها در رود اُردن


همراه با نبوت جبرئیل( لوقا ۱: ۱۷) و تائید عیسی از آن به عنوان نبوت ایلیا (متی ۱۱: ۱۴؛ ۱۷: ۱۲، ۱۳)، نویسندگان انجیل تائید می کنند که یحیی تعمید دهنده همان پیام آوری است که راه را برای آمدن خداوند آماده کرد. ( متی۱۱: ۱۰، مرقس۱: ۲، لوقا ۷: ۲۷؛ را با ملاکی ۳: ١ مقایسه کنید).


به جنبه اصلی پیام یوحنا توجه کنید. به چه صورتی پیغام او یکی از عوامل « تغییر قلب» است؟ متی ۳: ۲، ۸؛ ۱۴: ۴؛ مرقس ۱: ۴؛ لوقا ۳: ۳، ۸، ۱۱، ۱۳، ۱۴.


مانند یک کشاورز که زمین سفت را شخم می زند و برای کشت آماده می کند، یوحنا گناه را محکوم می کند و از گناهکاران می خواهد که توبه کنند. طبیعت بشر این چنین است که، بدون خود آزمایی، بدون آگاهی از وضعیت واقعی، نیازی برای احساس به چیز بهتری ندارد. پیام او مردم را بسوی خواسته های مقدس خداوند و نیازشان به عدالت کامل خداوند برگرداند. توبه واقعی همیشه با فروتنی و نگاه به خداوند برای کمک به تغییر رفتار خود را نشان می دهد. با آشکار شدن سطحی بودن ادعای انسان های خودمحور، کسانیکه فقط ادعا می کردند ابراهیم پدر دینی آنان است، او به دنبال باز کردن معنای عمیق تری از ایمان پدرانشان بود.


چگونه پیام یحیی تعمید دهنده راه را برای آمدن مسیح آماده کرد؟ یوحنا ۱: ۳۵- ۳۷، ۳: ۲۷- ۳۰.


یحیی نشان می دهد که عیسی بره (قربانی) خدا بود. هنگامیکه یحیی عیسی را بدین گونه معرفی می کند(یوحنا ۱: ۲۹، ۳۶)، او عیناً مردم را بسوی خدا باز می گرداند.


اندریاس و یکی دیگر از پیروان یحیی، یوحنا، نویسنده انجیل که شرح حال آن زمان را نوشت، پیروی از یحیی تعمید دهنده را رها کردند و از شاگردان عیسی شدند. پیام ایلیا نه تنها نیاز به توبه را اشاره می کند بلکه مشخص می کند کسی که از گناه نجات می یابد، در او شور و شوق برای خداوند ایجاد می شود، و مردم را با خداوند آشنا می کند.


اگر یحیی تعمید دهنده به خانه شما قدم بگذارد، فکر می کنید شما به او چه خواهید گفت؟


پنجشنبه ۶ تیر


چرخش قلب ها بسوی خدا در روز های آخر


در حسی، ما اعضای کلیسای ادونتیست، خودمان را در نقش یحیی تعمید دهنده می بینیم. ندا دادن اصلاحات و توبه در پی آماده کردن راه برای آمدن مسیح بود، ما، به عنوان یک جنبش، باید همین کار را برای بازگشت دوباره مسیح انجام دهیم.


با دعا لوقا ۱: ۱۷ را بخوانید. این کلمات چگونه در بر گیرنده پیام ماست؟


پدر آسمانی ما قلب های فرزندانش را بسوی خودش و به سوی یکدیگر از طریق صلیب عیسی مسیح باز می گرداند. پیام ایلیا از خانواده ها درخواست می کند تا این خبر خوش باورنکردنی را بپذیرند(دوم قرنتیان ۵: ۱۸- ۲۱؛ را با افسسیان ۲: ۱۱- ۱۸ مقایسه کنید) و مردم با فیض خداوند به عنوان ثمره روح، از محصول عشق خداوند پر شوند.


جهان به شدت به مراقبت و دلسوزی غیرخود خواهانه، تعهد پایدار، و پرستش نا متزلزل خداوند دارد. به فیض خداوند، خانواده های مسیحی می توانند چنین چیزی را از خود نشان دهند. البته، ما باید به یاد داشته باشیم که، پیامی که ما برای دنیا داریم برای خودمان نیز هست. تا هنگامیکه اصول انجیل درباره وحدت، عشق، از خودگذشتگی، همگی در ما بارز و آشکار نشود، مخصوصاً در میان خانواده ما، قدرت اشتراک گذاردن با دیگران را نخواهیم داشت.تمامی موعظه های شیوا، تمامی سخنرانی های مرتبط با منطق و استدلال های کتاب مقدسی کفایت نمی کند: جهان به نمونه عملی و آشکارنیاز دارد، به توبه، تغییر قلب ها، عشق، و تعهدی که درباره آن موعظه می کنیم ،تا همه اینها در زندگی ما و مخصوصاً در خانواده ما پدیدار شود. درست همانطور که یحیی تعمید دهنده، قدرت داشت که زندگی ما را با موعظه اش تغییر دهد، ما هم می توانیم همان کار را با فیض خدا انجام دهیم، اما این تنها در حد اینکه فقط تمایل خود را برای همکاری اعلام کنیم، نباید باشد.


ما از طریق عیسی مسیح، بخشی از خانواده آسمانی هستیم. بنابراین، خواه ما یک خانواده یا بیشتر باشیم، همه ما فراخوانده شده ایم که شاهدان خداوند باشیم و ایمان خود را آشکار کنیم و هیچ چیز ی برای دنیا تاثیر گذار تر خانواده نیست که قدرت انجیل را بدون در نظر گرفتن تعداد اعضای خانواده به جهان نشان دهد.


از چه روش خاصی می توانید به کسانی که به شما نزدیک هستند، خواه اهل خانواده و یا افراد دیگر نشان بدهید که آنها را دوست دارید و به آنها اهمیت می دهید؟


جمعه ۷ تیر


تفکری فراتر: از نوشته های الن جی وایت، « کرمل »، ص ۱۴۳- ۱۵۴، از کتاب انبیا و پادشاهان؛ « صدایی در بیابان »، ص ۹۷- ۱۰۸، از کتاب آرزوی اعصار را مطالعه نمائید. (توجه: این صفحات مربوط به کتاب مرجع به زبان انگلیسی است).


« پیام ما همانند پیام یحیی تعمید دهنده باید صریح باشد. او پادشاهان را به خاطر گناهانشان ملامت کرد. با اینکه خطر جانی برای او داشت، او هرگز لبانش را بر روی بازگو کردن این حقیقت نبست. ما در این زمان باید کارمان را با ایمان انجام دهیم ». الن جی وایت. — Ellen G. White Comments, The SDA Bible Commentary, vol. 4, p. 1184.


سوالاتی برای بحث


۱. به عنوان یک کلاس، در مورد ارتباط پیغام ایلیا با کلیسای محلی خود، به بحث و گفتگو بپردازید. چگونه می توانید به کلیسای خود در درک پیام خداوند و نقش آن در کمک به گسترش پیام، کمک کنید؟


۲. از کسانی که مایل هستند بخواهید تا تجربه شخصی خود از تغییر قلب هایشان به سوی مسیح را با کلاس به اشتراک بگذارند. چه تغییراتی برایشان رخ داده است؟ این تجربه چه تاثیری بر زندگی آنان و خانواده آنان گذاشته است؟


۳. اگر ما خودمان را به جای یحیی تعمید دهنده بگذاریم، انتظار داریم تا چه اتفاقی برایمان بیافتد؟ پیام نهفته در این جواب چیست؟


۴. به عنوان یک کلاس، بر روی این پاراگراف کار کنید، نوعی « بیانیه اصول خانواده»که بهترین اصول اندیشه کتاب مقدسی برای خانواده است. از چه معیارهایی برای کمک به طراحی این اصول استفاده می کنید؟ در این سه ماهه در باره شکل گیری این اصول چه یاد گرفته اید؟ آماده باشید تا آن را با کل کلیسا به اشتراک بگذارید.


۵. به عنوان پدر و مادر، چه وعده هایی از خداوند برای آن دسته فرزندان که حداقل در این مرحله از زندگیشان، از خداوند دور شده اند، می توانید طلب کنید؟


داستانهای ایمانداران


۸ تیر


سه آرزوی من


توسط لو شن زیانگ


یکسال پس از این که تعمید گرفتم، برای شغلی جدید برای رانندگی کامیون، فرم تقاضا فرستادم به خاطر این که شغل قبلی ام با سبت مغایرت داشت.


در طی مصاحبه شغلی، متوجه شدم که سه درخواست کرده بودم:


  • کارنکردن در سبت

  • نخوردن گوشت خوک در وعده های غذایی شرکت

  • دوخواست ۵۰۰۰۰دلار تایوان به عنوام وام

رئیس از جسارتی که داشتم حیرت زده شد. اما گفت: « برو و امروز را کار کن؛ بعداً راجع به این موضوع صحبت خواهیم کرد». او خواست تا ببیند که چگونه کار می کنم.


بعد از آنکه روزکاری به پایان رسید، رئیس صدایم زد.


او گفت: «شما می توانید روز یکشنبه را به جای شنبه کار کنید؛ اما چرا گوشت خوک نمی خورید؟»


شرکتی که در آن کار می کرد، به مانند دیگر شرکت ها در تایوان، به کارمندان وعده های غذایی در جعبه را تهیه و فراهم می کرد. او گفت: « گوشت خوک از گوشت مرغ و گاو ارزانتر است، پس چرا نمی خورید؟»


من پاسخ دادم:«این بخاطر اعتقادات دینی ام است».


رئیس برای لحظه ای تفکر کرد. او گفت: « مسئله ای نیست. من به شما گوشت خوک نمی دهم که بخورید. اما در مورد وام پنجاه هزار دلار تایوان چه؟ »


من توضیح دادم که در یک سانحه اخیر با ماشین مجروح شده بودم و پس از پرداخت هزینه های بیمارستان و خرج خرید ماشین جدید، پولی نداشتم.


او گفت: «اگربه شما پنجاه هزار دلار بدهم چگونه بعدا باز پرداخت می کنید؟ آیا هر ماه ده هزار دلار خواهید داد یا شاید هم ماهانه بیست هزار دلار ؟»


من گفتم: «نه، من هر ماه هزار دلار به شما خواهم داد».


رئیس آنچه را که می شنید نمی توانست باور کند. بازپرداخت هزاردلار تایوان در هر ماه به معنی این بود که بیشتر از چهار سال طول می کشید تا وام را بازپرداخت کند.


اما چیزی،یا کسی،رئیس را مجاب کرده بود تا فرصتی به من بدهد و او با درخواست آخرینم موافقت نمود.


شش ماه پس از شروع کار جدیدم، رئیس مرا صدا زد.


او گفت: « من بدهی تو را می بخشم چون کارگرخوبی هستی »


و حالا آنچه که می دیدم را باور نمی کردم. کار کردن برای خدا خوب هست!


قبل از مصاحبه شغلی من دعا کرده بودم «من می خواهم برای شغل جدید مصاحبه داشته باشم؛ اما خدایا می دانی که من این سه درخواست را دارم. پس لطفا شفاعت کن». خدا جواب دعایم را داد.


هنگامیکه کارانجیل را انجام می دهیم، هیچ چیزنمی تواند مانع راهمان شود.


تقریبا با گذشت بیست سال، لو شن زیانگ، ۶۰ساله، کارکردن تمام وقت به عنوان راننده کامیون را ادامه می دهد. او همچنین به عنوان یکی از موثرترین رهبران غیر روحانی کلیسا در تایوان است؛ که سه جماعت سرکش را به کلیساهایی قدرتمند تبدیل کرده است. مطالب بیشتر را می توانید از وب سایت زیر بخوانید: bit.ly/taiwan-truck-driver